"ปะ ปล่อย ข้านะ" เสี่ยวฟางพยายามย่นคอหลบใบหน้าคมไปมา ที่บัดนี้ทำได้เพียงแค่เบี่ยงใบหน้าหลบไปมาเพียงเท่านั้น ข้อมือสวยทั้งสองโดนมือใหญ่จับกุมโดยเ้าของร่างหนาใช้เพียงมือข้างเดียวก็รวบไว้ได้หมด
"หึ" หลางเทียงเพียงแค่ส่งเสียงคล้ายเย้ยและยั่วยวนนางอยู่ในที ปากหนายังคงโฉบลงไปไล่ขบจูบตามเนื้อนวลขาวเฉกเช่นหิมะจนเห็นเป็รอยจ้ำสีแดงขึ้น ไล่จูบวนที่ลำคออวบไล่ลงมาตามขอบชายอาภรณ์ที่บัดนี้ได้เลื่อนตกลงมาอยู่ที่แขนจนเผยให้เห็นเนินอกอวบใหญ่ หลางเทียนมองความใหญ่โตอร่ามตาตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ั้แ่เติบใหญ่มาจนเป็หนุ่มผ่านสาวงามมารึก็มากหากยังมิเคยมีนางใดมีสรวงอกที่ใหญ่โตถึงเพียงนี้รึเป็เพราะความเ้าเนื้อของสตรีผู้นี้กัน เมื่อทนมองความอร่ามตาตรงหน้าไม่ไหวปากหนาจึงก้มฉกลงไปไล่ดูดดึง เลีย จนเกิดรอยแดงช้ำขึ้นที่ผิวของเสี่ยวฟาง
"ปะปล่อยข้านะ ฟู่หลางเทียน! คนถ่อย ปล่อยนะ" เสี่ยวฟางพยายามดิ้นไปมาอย่างสุดแรงแต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของบุรุษตรงหน้าได้ และเวลานี้เหมือนกับการดิ้นรนของนางยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะนาง ปากหนาจงใจขบเนื้อนวลแรงขึ้นคล้ายกลั่นแกล้งอยู่ในที ก่อนจะใช้ปากกัดดึงสายอาภรณ์ที่รีดคาดสรวงอกสวยออกอย่างช้า ๆ
"เฮือก!"
เสี่ยวฟางที่มองดูหลางเทียนที่ค่อย ๆ ใช้ปากบางแดงสดดังลูกท้อสุกของตนกัดดึงปมผ้าขาดอกของนางออกช้า ๆ ตาคมส่งสายตาสั่นระริกมองมาที่ใบหน้าของเสี่ยวฟางคล้ายเป็เื่ที่ขบขัน ใบหน้าสวยพลันแดงก่ำอย่างอับอายกับการกระทำของหลางเทียน
หลางเทียนยิ่งเห็นหน้าสตรีตรงหน้าแดงก่ำยิ่ง้ากลั่นแกล้ง หลังใช้ปากกัดดึงปมผ้าจนคล้าออกก็เผยให้เห็นเต้ากลมกลึงสองเต้าที่ชูชันปทุนถันสีชมพูอวดสายเขา หลางเทียนตะลึงไปชั่วขณะพลันโดนความใหญ่โตดึงดูดให้ต้องก้มหน้าลงไปซุกดูดดึงยอดปทุนสวยอย่างเสียไม่ได้ ปากบางเฉกเช่นสตรีทั้งไล่ขบรอบเต้างาม ดูด เลีย จนพอใจเมื่อได้ยินเสียงครางหวานหูดังขึ้นยามที่ลิ้นชื้นปัดป่ายไปโดนเนื้ออ่อนของนาง
"อ๊า อื้อ ย่ะ อย่า รังแกข้า อื้อ" เสี่ยวฟางบิดเร่าไปมา แอ่นทรวงสราญใหญ่โตของตนเข้าหาหลางเทียนอย่างหลงลืมตัว ตาสวยหลับตาพริ้มปากก็เอ่ยอ้อนวอนขอความเห็นใจจากบุรุษตัวโต
ฟู่หลางเทียนร้อนรุ่มไปหมด กึ่งกลางบุรุษร้อนดุจมีไฟมาเผาจนต้องกดสะโพกอวบของเสี่ยงฟางให้จมแนบชิดลงไปกับตักแกร่งของตน ยิ่งนางดิ้นยิ่งทำให้กึ่งกลางความเป็ชายร้อนรุ่มจนต้องเงยหน้าขึ้นกัดฟันกลั้นความซ่านสวาทของตนไว้ มือหนาเปลี่ยนจากกุมสะโพกสวยมาบีบคลึงอกอวบแทนอย่าง้าระบายอารมณ์สวาทที่ก่อขึ้น
"อ๊ะ อื้อ อย่า ทะท่าน อย่าบีบ มันจะ เจ็บ อื้อ"
"เ้าอย่าทำหน้าเช่นนี้ ขะข้าจะทนไม่ไหวแล้วเสี่ยวฟาง" ความรู้สึกปั่นป่วนราวในท้องมีผีเสื้อบินวน กึ่งกายเริ่มร้อนยามมือใหญ่บีบขย้ำทรวงอกใหญ่ของตน ทั้งปากบางอุ่น ๆ ที่กำลังไล่ขบไล่เลียตามผิวกายนาง ทำให้ต้องแหงนเงยใบหน้าขึ้น กัดริมฝีปากอย่างสะกดกลั้นเสียงครางซ่านสวาทของตนไว้
หลางเทียนมองสตรีตรงหน้าที่ใบหน้าบิดเบี้ยวจากพายุสวาทที่กำลังก่อขึ้น ตาสวยหลับพริ้ม แพขนตาดกยาวรับกับจมูกเล็ก ๆ หากแต่เชิดขึ้นบ่งบอกถึงความดื้อร้นของเ้าตัวได้เป็อย่าดี ปากบางถูกฟันซี่ขาวขบกัดไว้แน่น ใบหน้าแหงนเงยซูดปากเป็ระยะทำให้ความอดทนของหลางเทียนที่อดกลั้นไว้ไม่ให้กระทำเกินเลยไปกว่าที่ทำอยู่ขาดสะบั้นลงทันที มือใหญ่ปล่อยข้อมือเล็กให้เป็อิสระจับร่างสวยให้นอนราบลงไปกับพื้นไม้เนื้อดีพลันกายหนาก็ทาบทับลงมาอย่างรวดเร็ว แนบชิดไร้ซึ่งช่องว่าง ปากหนาตามประกบเข้ากับริมฝีปากของสตรีใต้ร่างอย่างรวดเร็ว จนนางตาโตใกับการกระทำของเขา มือสองข้างทั้งดันไหล่หนา ทั้งดิ้น ทั้งข่วน แต่ร่างหนาก็ไร้ซึ่งการขยับหน่ำซ้ำยังบีบคางสวยอย่างแรงจนเ้าตัวเผลอร้องออกมาอย่างเ็ปจนน้ำตาเล็ด จึงเป็การเปิดโอกาสให้ลิ้นหนาแทรกสอดเข้าไปสำรวจไล่กวาดต้อนดูดชิมน้ำหวานจากปากบาง
"อื้อ"
เสียงครางหวานและการตอบสนองที่เงอะงะของร่างบาง ปลุกกระตุ้นอารมณ์สวาทในกายแกร่งของฟู่หลางเทียนให้โหมกระหน่ำขึ้น ปากบางที่แดงราวของอิสตรีหยักไล่ตะโบมจูบดูดกวาดชิมน้ำหวานจนทั่วทั้งริมฝีปากบางหากแต่อวบอิ่มของหลิวฟางอี้ เมื่อร่างอิ่มยังคงดื้อดึงไม่เปิดปากให้ตนได้เข้าสำรวจภายใน มือหนาจึงบีบขย้ำอกอวบใหญ่ที่ตนเคยเห็นมาแล้วเมื่อครั้งที่จวนว่ามันตระการตาเยี่ยงไรอย่างแรงจนสาวน้อยต้องยอมเปิดปากให้โดยง่าย
“อ๊ะ จะ อื้อ” ไม่รอช้าทันทีที่หลิวฟางอี้อุทานลิ้นหนาที่รั้งรอจังหวะอยู่แล้วรีบแทรกสอดไล่เกี่ยวกระหวัดดูดชิมน้ำหวานไล่กวาดต้อนจนทั่วโพรงปากอย่างไม่รู้หน่าย อารมณ์วาบหวานที่กำลังโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงทำให้ฟู่หลางเทียนหูอื้อตาลายขึ้นชั่วขณะ มือหนาที่ประคองกอดร่างบอบบาง เริ่มสอดเข้าไปในผ้าคาดที่หน้าอกที่คลายออกอยู่ก่อนแล้วจากฝีมือก่อนหน้าของตน มือนวดกอบกุมฟ้อนเฟ้นทรวงอกนุ่มอย่างแรงจนเสี่ยวฟางอดที่ร้อนวูบวาบสั่นไปทั้งตัวราวกับจะจับไข้เสียให้ได้
