บทที่ 814 ขั้นที่หนึ่งแห่งกระบี่        “วิ้ว...”        เสียงลมทะเลเย็นยะเยือกที่พัดผ่านมหาสมุทร คลื่นหมอกเขียวเข้มระลอกแล้วระลอกเล่า คล้ายกับไอสังหารจากขุมนรกที่แผ่ปกคลุมไปทั่ว ทำให้กองเรือสีดำท่ามกลางความมืดมิดนั้นดูลึกลับและน่าพรั่นพรึงมากยิ่งขึ้...