เงาร่างของ เฉินมั่วเหยา เคลื่อนผ่านม่านราตรีอย่างเชื่องช้า เยือกเย็นและเงียบงันประหนึ่งมัจจุราชที่กำลังคืบคลานเข้าหาเหยื่อ ท่ามกลางทางเดินที่ทอดยาวไปสู่กระโจมใหญ่ รองแม่ทัพผู้ขายวิญญาณ ยืนรออยู่ด้วยอาการกระสับกระส่ายประหนึ่งหนูที่ติดจั่น เสียงลมหายใจ...