แขกที่เหลืออีกสามคนต่างรีบลุกขึ้นยืนทำความเคารพอวิ๋นซีทันที เมื่อเห็นถึงผลลัพธ์ที่นายช่างชุนเทียนได้รับ หากครั้งนี้พวกเขาไม่ได้รับการคัดเลือกคงต้องไปหาอาชีพใหม่ทำเป็แน่
“คารวะท่านหญิงอวิ๋นเยว่!”
“พวกท่านนั่งตามสบายเถิด ไม่ต้องเกร็งข้ามิใช่คนที่ใช้อำนาจที่มีมารังแกผู้อื่นได้ตามใจชอบหรอกนะ” อวิ๋นซีใช้น้ำเสียงปกติพูดคุยกับแขกที่ยังเหลือในตอนนี้
“อย่ามองว่าหลานสาวของข้าเป็แค่เด็กตัวเล็ก ๆ เชียวนะ ต่อให้นางเป็เด็กแต่ความสามารถเหนือกว่าผู้ใหญ่อย่างเรา ๆ เสียอีก” ผู้เฒ่าจางกล่าวทั้งชื่นชมและเตือนทั้งสามเป็นัย ๆ
“ข้าเพ่ยถิงเฟิงมาจากเมืองเจิ้งโจวอยากทำการค้ากับตระกูลจาง หวังว่าท่านหญิงจะให้โอกาสนายช่างธรรมดา ๆ เช่นข้าด้วยขอรับ”
“พวกข้าสองคนก็อยากขอโอกาสจากท่านหญิงเช่นกันขอรับ”
ขณะนั้นจื่อหานกับเฟยซวนที่ช่วยกันถือสิ่งที่อวิ๋นซีสั่งไว้ออกมาพอดี จึงไม่รู้ว่าก่อนหน้าเกิดเื่อันใดขึ้นบ้างยามมาถึงก็ถามเื่คู่ค้าไม่สนเื่อื่น
“ซีซีพวกพี่นำสิ่งที่เ้า้ามาครบแล้วนะ ว่าแต่พูดคุยเื่การค้าไปถึงไหนแล้วล่ะ”
“นั่นน่ะสิซีซี นี่ยังไม่มีใครนำตัวอย่างวัสดุของเรามาให้แขกดูบ้างหรือ?”
“พี่ใหญ่ พี่เฟยซวน พวกเรากำลังจะเริ่มพูดคุยกันเ้าค่ะท่านสองคนก็มานั่งฟังเถิดจะได้ทำความรู้จักกับแขกทั้งสามท่านไว้ หลังจากนี้เรายังต้องนำสินค้าไปส่งให้นายช่างทั้งสามอีกนะเ้าคะ”
ได้ฟังที่อวิ๋นซีบอกทั้งสองคนก็นั่งอยู่ด้านหลังบิดาของตนอย่างเงียบ ๆ เพื่อรอฟังการตัดสินใจของอวิ๋นซีเกี่ยวกับการรับคู่ค้าในวันนี้
เมื่อทุกอย่างกลับสู่ภาวะปกติเฟิงหยางจึงบอกกับบุตรสาวให้จัดการเื่ในวันนี้เสียโดยเร็ว
“ซีซีอย่าเสียเวลาอีกเลยเรายังต้องเตรียมวัสดุอุปกรณ์ส่งกลับไปเมืองหลวงอีกนะลูก”
“เ้าค่ะท่านพ่อ เอาล่ะท่านทั้งสามการจะเป็คู่ค้าของข้าไม่มีอะไรมาก หลังทำสัญญาพวกท่านต้องซื่อสัตย์สุจริต การรับสร้างบ้านก็ดีหรือจะขายเพียงวัสดุอุปกรณ์ของข้าก็ดี ขอเพียงอย่าตั้งราคาขายเอาเปรียบชาวบ้านเกินไปก็พอ
เพราะข้าจะขายวัสดุให้ในราคาส่งที่ถือว่าถูกมากอย่าคิดร่ำรวยจากความลำบากของผู้คน หากใครทำผิดสัญญาข้าจะยกเลิกการร่วมมือทันที และยังจะให้พวกท่านจ่ายค่าชดเชยให้ชาวบ้านอีกด้วย ใครรับไม่ได้บ้างหรือไม่”
พอได้ฟังข้อเสนอในสัญญาของอวิ๋นซีทั้งสามคนจึงหยุดคิดทบทวน ว่าความร่วมมือครั้งนี้คุ้มค่าหรือไม่ที่จะทำการค้ากับตระกูลจาง
‘อุตส่าห์ดั้นด้นเดินทางมาถึงที่นี่จะคว้าน้ำเหลวกลับไปไม่ได้เด็ดขาด’
‘หากข้าไม่ยอมรับข้อเสนอของนางเกรงว่ากิจการที่ใช้เลี้ยงดูครอบครัวคงต้องจบลงในมือข้าเป็แน่’
‘แค่ขายพอได้กำไรไม่ว่าชาวบ้านธรรมดาหรือคนร่ำรวย หากมีวัสดุดี ๆ เช่นนี้ใครบ้างไม่อยากซื้อไปใช้ล่ะ’
และแล้วคนที่ตัดสินใจตอบกลับอวิ๋นซีเป็คนแรกก็คือเมิ่งเทียนเวิ่น ที่รู้จักเอาตัวรอดถือเป็ยอดคนก่อนจะตามมาด้วยสองคนที่เหลือตามลำดับ
“ท่านหญิงข้าเมิ่งเทียนเวิ่นยินดีทำตามข้อตกลงที่ท่านกำหนดขอรับ”
“ข้าเพ่ยถิงเฟิงก็ยินดีเช่นกัน /ข้าหวังเยี่ยนเฉินด้วยขอรับ”
“พูดคุยกันเข้าใจง่าย ๆ เช่นนี้ย่อมเป็เื่ดีพวกท่านรอให้ข้าเขียนสัญญาสักประเดี๋ยวก็แล้วกัน ระหว่างนี้ก็ดูราคาที่ข้ากำหนดไว้ไปพลาง ๆ เถิด พี่ใหญ่ พี่เฟยซวนพวกท่านช่วยอธิบายหากมีจุดไหนที่นายช่างทั้งสามไม่เข้าใจแทนซีซีด้วยนะเ้าคะ”
“พี่ใหญ่จะทำหน้าที่ให้ดี /ไม่ต้องห่วงพี่จำรายละเอียดได้ทั้งหมดแล้ว”
จื่อหานกับเฟยซวนพวกเขาต่างทำหน้าที่ในส่วนของตนได้เป็อย่างดี ส่วนอวิ๋นซีเขียนสัญญาสามฉบับพร้อมสำเนาโดยมีผู้เป็ตา ท่านลุงและบิดาช่วยตรวจดูความเรียบร้อยของสัญญาป้องกันมิให้มีข้อใดข้อหนึ่งตกหล่น
ส่วนว่าที่คู่ค้าทั้งสามยามเห็นรายชื่อสินค้าและราคาที่อวิ๋นซีบอกไว้ก็เข้าใจได้ทันที ว่าเหตุใดนางถึงกำชับหนักหนาเื่การตั้งราคาขายที่เป็ธรรม เพราะราคาที่นางกำหนดไว้ล้วนมีกำไรทุกชิ้น
“ทุกท่านนี่เป็หนังสือสัญญาการร่วมมือเื่การค้าระหว่างพวกเรา ลองอ่านเสียก่อนถ้าไม่มีปัญหาก็ลงมือชื่อประทับตราได้เลย”
“ขอบคุณท่านหญิงขอรับ”
ภายหลังได้อ่านหนังสือสัญญากับลายมือที่ปรากฏบนกระดาษ ซึ่งพวกเขาคิดว่านี่ไม่ควรเป็ลายมือของเด็กวัยแปดหนาวที่จะเขียนออกมาได้ รายละเอียดล้วนครบถ้วนไม่มีจุดใดเป็การเอาเปรียบพวกตนแม้แต่ข้อเดียว เมื่อไม่ติดใจสงสัยจึงตัดสินใจลงชื่อประทับตราตระกูลลงในสัญญาพร้อมกัน
“ตอนนี้พวกเราก็ถือว่าเป็คู่ค้ากันแล้วหวังว่านายช่างทั้งสามจะยึดมั่นตามสัญญาทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และในใบรายการสินค้า้าขายวัสดุใดบ้างก็เลือกมาได้เลย อ้อ อย่าลืมบอกที่อยู่ของพวกท่านไว้ด้วยล่ะ
หลังจากเลือกวัสดุพร้อมจำนวนที่้าแล้วคนของข้าจะอธิบายว่าสิ่งที่ท่านเลือกนำไปใช้ทำอันใด พอจ่ายเงินมัดจำครึ่งหนึ่งแล้วหลังจากนี้สามวันวัสดุจากตระกูลจางจะออกเดินทางไปส่งทันที”
“ขอบคุณท่านหญิงที่รับข้าเป็คู่ค้าของท่านขอรับ”
“ข้าจะทำตามสัญญาที่ระบุไว้อย่างเคร่งครัดขอรับ”
“ข้าเองก็ยินดีที่มีพวกท่านมาเป็คู่ค้าเชิญตามพี่ชายทั้งสองของข้าไปเลือกวัสดุที่้าเถิด”
“พวกข้าขอตัวก่อนขอรับท่านหญิง”
จางเจิ้นรอให้คู่ค้าคนใหม่เดินไปไกลแล้วถึงได้กล่าวชื่นชมหลานสาว ที่สามารถคัดเลือกคนที่มิได้ใช้เพียงอำนาจเข้าข่มขู่ แต่สามารถทำให้พวกเขาโอนอ่อนผ่อนตามด้วยความเต็มใจ
“หลานรักเ้าพัฒนาฝีมือเื่การค้าไปอีกขั้นแล้วนะ ดูท่าคู่ค้าของเราทั้งสามคนในวันนี้คงทำให้เรามีเงินอยู่ในมือนับพันตำลึงเงินแน่นอน”
“อืม ตาก็เห็นด้วยกับท่านลุงของเ้านะการเลือกคนมาเป็คู่ค้าสำคัญกับพวกเรามากจริง ๆ ยังดีที่ซีซีมีแผนรับมือพวกเขาไว้ก่อน”
หลังจากไม่มีคนนอกอยู่ในศาลาแล้วอวิ๋นซีก็กลับมาเป็เด็กน้อยขี้อวดเหมือนเดิม
“คิ ๆ ๆ เื่อะไรซีซีจะยอมให้คนเ้าเล่ห์มาเอาเปรียบพวกเราได้ หากไม่ควบคุมพวกเขาไว้เสียแต่ทีแรกแล้วปล่อยให้ขายวัสดุอุปกรณ์ในราคาแพง ชื่อเสียงของตระกูลจางคงถูกพวกเขาทำลายไม่เหลือแน่ ๆ เ้าค่ะท่านตา”
“ท่านพ่อตา พี่ภรรยา สงสัยพวกเราคงต้องเรียนรู้เื่นี้ให้มากเสียแล้ว ยามแยกย้ายกันไปจัดการเื่งานกับลูกค้าตามที่ต่าง ๆ จะได้ไม่หลงกลถูกพวกเขาหลอกลวงจนรับมือไม่ไหวขอรับ” เฟิงหยางคิดว่าเื่นี้บุตรสาวของเขาย่อมมีทางออกให้ทุกคนได้เรียนรู้เพิ่มเติมแน่นอน
“อืม เช่นนั้นต้องรบกวนซีซีช่วยสอนเื่นี้กับพวกเราแล้วล่ะนะ”
‘เื่เล็กมากข้าแค่สรุปสั้น ๆ เขียนเฉพาะหัวข้อที่มีใจความสำคัญเพียงเท่านี้ทุกคนก็เรียนรู้ได้แล้ว’
สิ่งที่ท่านตาบอกกับอวิ๋นซีเป็ความตั้งใจที่นางคิดเอาไว้แล้วเช่นกัน “ได้สิเ้าคะไว้ซีซีจะทำเป็หัวข้อสำคัญแบบย่อเพื่อทุกคนจะได้อ่านและเข้าใจได้รวดเร็วมาให้เ้าค่ะ”
“เอาล่ะตอนนี้ตากับท่านลุงและท่านพ่อของเ้าจะไปช่วยพี่ชายทั้งสองของเ้าก่อน ส่วนเ้าก็นั่งเล่นอยู่ที่นี่หรือจะไปหาท่านแม่ของเ้าก็ได้นะ”
“เ้าค่ะท่านตา”
อวิ๋นซีปล่อยให้เหล่าบุรุษไปช่วยกันดูแลคู่ค้าทั้งสามอย่างที่ตั้งใจ ซึ่งภายหลังคู่ค้าหายตกตะลึงกับโรงเก็บวัสดุชนิดต่าง ๆ เกี่ยวกับการก่อสร้าง ต่างก็เขียนรายการวัสดุที่อยากได้พร้อมจำนวนที่ตน้าและจ่ายเงินมัดจำตามข้อตกลงอย่างยินดี
ส่วนคนที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมกำลังเตรียมแผนการรับคนงานเพิ่มเติม เพื่อช่วยในเื่การนำวัสดุไปส่งให้กับคู่ค้าทั้งสาม อย่างน้อยการจ้างคนรู้จักที่เคยช่วยเหลือตนกับครอบครัว ถือว่าได้ตอบแทนน้ำใจที่เคยเอ่ยปากกับพวกเขาเอาไว้เมื่อหลายเดือนก่อนนั่นเอง
