อัพทุกวัน
เรื่องย่อ
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ซูว่านฉี ก็ทะลุมิติเข้ามาเป็นตัวประกอบหญิงใจทรามในนิยายบำเพ็ญเพียรชื่อดังเรื่องหนึ่ง ตัวประกอบหญิงคนนี้หลงรักพระเอกอย่างบ้าคลั่ง จึงคอยวางแผนทำร้ายนางเอกสารพัดจนทำความชั่วไว้มากมาย ในตอนท้ายพระเอกทนไม่ไหวจึงส่งตัวเธอไปยังตำหนักคุมกฎเพื่อทำลายรากวิญญาณ จนต้องตายอย่างอนาถ
หลังทะลุมิติมา ซูว่านฉีเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นเงาร่างอันเคร่งขรึมและยุติธรรมของผู้อาวุโสแห่งตำหนักคุมกฎทันที ในวินาทีความเป็นความตาย สมองของซูว่านฉีหมุนวนอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดเธอก็ขุดเอา "การตั้งค่า" อย่างหนึ่งที่เคยโผล่มาเพียงครั้งเดียวในมุมเล็กๆ ของนิยายออกมาได้
เธอนิ่งมองพระเอกด้วยสายตาที่ว่างเปล่าราวกับใจสลาย พร้อมเอ่ยเสียงแผ่ว
“ข้าแค่อยากรู้เพียงเรื่องเดียว...”
“ฉู่ชิงชวน... คือท่านเซียนชิงเหยียนกลับชาติมาเกิดจริงๆ หรือ?”
.
ด้วยความที่รู้จักนิยายเรื่องนี้ดี เธอจึงใช้ทักษะการแสดงทั้งชีวิตเพื่อหลอกทุกคนว่าเธอคือ “คนรักของท่านเซียนชิงเหยียน”
เนื่องจากเมื่อร้อยปีก่อน ท่านเซียนชิงเหยียนได้เสียสละชีวิตตนเองเพื่อช่วยโลกบำเพ็ญเพียรจากมหันตภัย เหล่านักพรตทั้งหลายจึงติดค้างบุญคุณเขา และการจะบรรลุเซียนได้นั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการชดใช้หนี้บุญคุณนี้
ด้วยเหตุนี้ ซูว่านฉีไม่เพียงแต่รักษาชีวิตน้อยๆ ไว้ได้ แต่เธอยังกลายเป็นกุญแจสำคัญในการบรรลุเซียนของยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนอีกด้วย ซูว่านฉีมองดูเหล่าจอมเทพที่ดูแลเธออย่างดีราวกับเป็น "เครื่องมือ" ในการช่วยให้พวกเขาบรรลุเซียน เพื่อให้มีชีวิตรอด เธอจึงเร่งฝึกฝนอย่างหนัก พร้อมกับกอดบทบาท "หญิงสาวผู้รักมั่นในท่านเซียนชิงเหยียน" เอาไว้แน่น
ท่านเซียนชิงเหยียนชอบสีฟ้า เธอก็จะไม่สวมสีอื่นอีกเลย
ท่านเซียนชิงเหยียนมีเมตตาต่อโลก เธอก็ยอมสละสมบัติวิเศษเพื่อช่วยเหลือใต้หล้า
ท่านเซียนชิงเหยียน...
ในขณะที่ซูว่านฉีสวมบทบาท เธอก็ได้รับสมบัติล้ำค่ามากมายที่ท่านเซียนชิงเหยียนทิ้งไว้ แต่เมื่อเธอหันกลับมาอย่างอิ่มเอมใจ เธอกลับพบว่าตัวละครในนิยายดูจะผิดปกติไปหมด:
นางเอกพยายามเค้นสมองเพื่อให้เธอยิ้มออกมา
พระเอกพยายามพิสูจน์แทบตายว่าเขาคือท่านเซียนชิงเหยียนกลับชาติมาเกิด
ตัวประกอบมากมายมองว่าเธอเป็น "แสงจันทร์ขาว" ที่ไม่อาจเอื้อมถึง
แม้แต่ระดับปรมาจารย์ยังยอมตัวเป็น "ตัวแทน" ของท่านเซียนชิงเหยียนเสียเอง?
ซูว่านฉี: นี่ฉัน... แสดงเกินบทไปหรือเปล่านะ?
เมื่อร้อยปีก่อน เซียวหยูหยาน เสียสละร่างเพื่อเติมเต็ม "วิถีสวรรค์" เขากลายเป็นวิถีสวรรค์องค์ใหม่ สูญเสียความทรงจำในอดีต รวมถึงอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด เขามองดูโลกบำเพ็ญเพียรที่ค่อยๆ ลืมเลือนเขาไปอย่างเย็นชา โดยที่ใจไม่เกิดความหวั่นไหวแม้แต่นิด
เมื่อเห็นทุกสิ่งที่ซูว่านฉีทำเพื่อเขา เขามองเธอด้วยสายตาเมตตาที่มองสรรพสิ่งอย่างเท่าเทียม ไม่ว่าเธอจะทำมากแค่ไหน หรือพวกเขาจะมีอดีตเช่นไร เขาจะไม่มีวันจำเรื่องเหล่านั้นได้อีก
ทว่า— เมื่อเห็นซูว่านฉียอมเอาชีวิตเข้าแลกอีกครั้งเพื่อ "คำพูดลอยๆ" เพียงประโยคเดียวในอดีตของเขา หัวใจที่เคยสงบนิ่งก็เกิดระลอกคลื่นขึ้นมา จนกระทั่งในเวลาต่อมา วิถีสวรรค์ที่ไร้รัก ไร้กิเลส และไร้ความปรารถนา ก็เริ่มมีความยึดติด
เขามองไปที่ฉู่ชิงชวน ผู้ที่ถูกอ้างว่าเป็นผู้ถูกเลือกจากสวรรค์ด้วยแววตาลุ่มลึก: “หากวิถีสวรรค์จำต้องมีคนที่ลำเอียงรักมากเป็นพิเศษ... แล้วทำไมคนคนนั้น ถึงจะเป็นนางไม่ได้?”
