บทนำนิยาย "เมื่อฉันหวนคืนสู่ยุค80"

มีนาคมปี 2026 คือปีที่ซินเจ๋ออวี่อายุครบ35ปีพอดี ไม่มีเค้ก ไม่มีคำอวยพร มีเพียงอีเมลจากฝ่ายบุคคลที่เขียนอย่างสุภาพว่า 

“บริษัทจะปรับโครงสร้างเรามีความจำเป็นต้องเลิกจ้างพนักงานบางส่วน บริษัทขอขอบคุณในความทุ่มเทของคุณหลินซินอวี่ ตลอดเวลาสิบห้าปีที่ผ่านมา”

ทุกอย่างในชีวิตจบลงอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงความหวังสุดท้ายพอจะเป็นที่พักพิงทางใจ แต่แล้วแรงสั่นสะเทือนจากข้อความในแอปพลิเคชันหนึ่งก็ดับแสงสว่างสุดท้ายในชีวิตเธอลง

‘เราเลิกกันเถอะ’

ข้อความจากผู้ชายที่คบกันมาสิบปี สั้นเสียจนเธอต้องอ่านซ้ำอีกหลายรอบ 

"ซินอวี่ ผมอยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ อยากมีลูก และอยากมีอนาคตที่มั่นคงกว่านี้ ผมไม่อยากเสี่ยงรอให้คุณตั้งตัวใหม่ในวัยนี้."

คืนนั้น หลินซินอวี่ดื่มจนไม่รู้รสชาติของเหล้า รู้เพียงว่าหัวใจชาและโลกใบนี้ไม่มีที่ให้เธออีกต่อไป ระหว่างเดินกลับห้องเช่า แสงไฟถนนพร่าเลือน เสียงเบรกดังสนั่น

เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง… กลิ่นดินกลิ่นฟาง และเพดานไม้เก่า ๆ คือสิ่งแรกที่เห็นปีนั้นคือมีนาคม ค.ศ. 1980 

***นิยายเรื่องนี้ออกแนว feel good นะคะ สำหรับแฟนๆ ที่ชอบกลิ่นอายความคลาสสิคของยุคสมัย

เชิญติดตามได้เลยค่ะวิจารญได้เต็มที่นะคะแต่อย่าแรงเกินไป โลกยุคนี้มันอยู่ยากจริงๆ ไรท์จะตั้งใจพาทุกคนย้อนกลับไปสู่ยุครุ่งเรืองอีกครั้งค่ะ***