หลิวเหยาอวี้กำผ้าเช็ดหน้าคิดอยากจะเอ่ยวาจาปลอบโยน แต่ยังคิดว่ายามนี้ไม่ว่าจะเอ่ยสิ่งใดออกไปล้วนแต่ไม่เหมาะ ภายในใจของนางก็รู้สึกเจ็บปวดแทนหลิวเหยาเจินเช่นกัน ดีที่หลังจากร้องไห้ครั้งนี้ ถึงแม้ตลอดการเดินทางที่เหลือหลิวเหยาเจินจะสติไม่อยู่...