เธอเกิดมาอย่างมีเงื่อนงำ มุกสีชมพูที่ครอบครอง ถูกหมายปองด้วยแรงปรารถนาจากความโลภ อันนำไปสู่ ริษยา อาฆาต ตามล่า ฆาตกรรม เพื่อแย่งชิงมุกอาถรรพ์เม็ดงามนี้มาครอบครอง
คราวนี้พิมานส่งเสียงครางดังกว่าเก่าและทำเอาสาวใช้ยิ้มด้วยความพึงใจ เหมือนเขากำลังนอนฝันเปียก ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นซึ่งมันเป็นโอกาสที่สาวใช้จะได้วาดลวดลายแบบไม่ต้องตะขิดตะขวงใจ
“อาส์...ไม่ได้เจอแบบนี้นานแล้ว...อูววว...นมใหญ่อวบ ตูดใหญ่ ได้อารมณ์ดีจริงๆ” กัปตันหนุ่มใหญ่งึมงำขณะซุกไซ้ลำคอขาวผ่องหอมกรุ่น มือสากหนาใหญ่เลื่อนลงไปจับบั้นท้ายงอนเด้งของหญิงสาวที่มันทั้งหนั่นแน่น ใหญ่ล้นมือ เขาขยำมันแรง ๆ และกดบั้นท้ายอวบขาวของหล่อนให้สะโพกของสุชาดาแนบเข้าหาสะโพกของเขาที่กำลังพลิ้วไหว
ปานชีวาคุณหนูตกอับต้องใช้หนี้แค้นด้วยร่างกายในกรงทองของภูผามัจจุราชไร้หัวใจที่เห็นเธอเป็นเพียงดอกเบี้ยบำเรออารมณ์ยิ่งเธอพยศเขายิ่งอยากสยบยิ่งเกลียดกลับยิ่งคลั่งไคล้ท่ามกลางไฟที่แผดเผาใครกันแน่ที่พ่ายแพ้
เมื่อใจสองหนุ่มตกบ่วงเสน่หานางเดียวจากแดนฟาโรห์ บอลลูนแห่งดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์จะช่วยดลบันดาล…
จากสัญญาที่มัดเธอไว้...จำใจต้องมาอยู่ในปราสาทแห่งความเย็นชา
“แบบนี้ก็เสียวหรือคะ?” อรอิสราถามอย่างไร้เดียงสาแต่เธอก็หน้าแดงและเขินอายไม่แพ้กัน มือเล็กยังรูดรึงอยู่บนท่อนลำที่แข็งและตั้งชูชัน มันเสียดสีกับเนื้อสะโพกของเธอ “อย่างนั้น...เรนี่...ได้โปรด...รูดให้เร็วกว่านี้อีก ที่รัก”
เพียงในภวังค์ข้า มิมี (จริงเอย) ขอข้าเคียงฤดี ยั่วเย้า พาสูเจ้าพาที โอนอ่อน (สองเรา) พบที่รักเพียงเจ้า บ่าได้มองไผ ... "ลักษณวดี เจ้าคือผู้ถูกเลือก เป็นผู้เดียวที่จะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมนี้ได้"
ร้านหนังสือของฉันมันก็อยู่มาตั้งหลายสิบปี แต่พอมีมาเฟียมาป้วนเปี้ยนเท่านั้นแหละ เละเทะ!
อาการต้องตาถูกใจมันเกิดขึ้นไวและส่งต่อถึงความรู้สึกของคนสองคนได้ยังไงกันนะ
แต่เดิมเขาก็รำคาญว่าที่คู่หมั้นอยู่แล้ว ทั้งบอบบาง อ่อนแอและน่าเบื่อ แต่ทำไมนานวันเข้าถึงเริ่มขาดนางไม่ได้ “จะมากเกินไปแล้ว! ข้าอุตส่าห์ไปง้อถึงจวนแต่นางกลับหลบหน้าข้า อันลี่ซินเจ้าช่างน่าโมโหนัก!"
"เขาว่ากันว่า... ถ้าหัวใจไปอยู่กับคนใหม่ ก็แปลว่าคนเก่าไม่สำคัญพอจะรั้งมันไว้ได้ แล้วเธอล่ะ... ยังจะกล้าเรียกมันว่าความรักอยู่ไหม ในเมื่อเขากำลังรักใครอีกคนที่ไม่ใช่เธอ?"
ความเมาทำให้เจอกัน จะใช้ความเมาให้ได้เธออีกครั้งก็คงไม่ยาก
ใครจะคิดว่าอ๋องแม่ทัพผู้กระหายเลือดและสงครามยามคลั่งรักจะหึงหวงหนักจนแทบเสียความเป็นตัวของตัวเองเช่นนี้เพียงได้พบกับนาง..อีกครั้ง
ชายหนุ่มเริ่มขยับตัวตนเข้าออกอย่างอ้อยอิ่ง แต่เข้าลึกออกสุดด้วยการเน้นจังหวะ แพรถึงกับร้องเสียงหลง วินยิ่งได้ใจขยับกายให้เร็วขึ้น
อืม…ของขาดมานานหลายปีอยู่ ปกติไม่กินมั่วซั่วน่ะ ไม่กินของไม่ดี…ไม่กินซ้ำ แต่ถ้าถูกใจก็จะซ้ำถี่ๆ
