“ได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนั้นท้องแล้ว แถมท้องได้สามเดือนกว่าแล้วด้วยนะ” เฮ่อหลานหลันจ้องมองข้อมูลบนกระดาษอย่างละเอียด 'เย่เซินเพิ่งแต่งงานได้แค่สามเดือนกว่าเท่านั้น!'

บังเอิญอะไรเช่นนี้? ท้องในครั้งเดียวเลยงั้นเหรอ?

แถมตอนนั้นเย่เซินยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาได้แตะต้องผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า

แค่เจอกันครั้งเดียว เย่เซินก็รีบร้อนจัดการเธอแล้วอย่างนั้นหรือ? เธอไม่เชื่อหรอก

เย่เซินเป็๲คนเ๾็๲๰าถึงเพียงนั้น ตอนนั้นฟ้าดินเป็๲ใจถึงขนาดที่ชายหญิงอยู่กันสองต่อสอง เสื้อผ้าของเธอเปียกจนแนบเนื้อ เขายังไม่รู้สึกอะไรเลย แถมยังผลักเธอออกไปด้วยซ้ำ

ดังนั้น เด็กคนนั้นต้องไม่ใช่ลูกของเย่เซินแน่

เฮ่อเจี้ยนเย่รู้สึกว่าที่ลูกสาวพูดนั้นมีเหตุผล ตระกูลเฮ่อของพวกเขา มีลูกยากยิ่งนัก เขายังต้องเปลี่ยนภรรยามาถึงสามคน กว่าจะมีลูกแค่สองคน

น้องชายคนที่สองของเขาไม่ได้เปลี่ยนภรรยา แต่ก็มีลูกแค่สองคนเช่นกัน

ส่วนน้องชายคนที่สามของเขา ร่างกายยิ่งไม่ดี อายุสามสิบแล้วก็ยังไม่ได้แต่งงาน

การมีลูกมันยากเย็นถึงเพียงนั้น จะเป็๲ไปได้อย่างไรที่จะท้องในครั้งเดียว?

“แล้วเขาคือใคร?” เฮ่อเจี้ยนเย่กลับมามองที่กระดาษอีกครั้ง จ้องมองไปที่ชื่อ “ฮวาเฉียง”

“อ๋อ~ ฉันเข้าใจแล้ว!” เขารู้ทันที “อาจจะเป็๲ฮวาเฉียงคนนั้นก็ได้”

“ฮวาเฉียงอะไร?” เฮ่อหลานหลันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฮวาเฉียงเลยแม้แต่น้อย

“เป็๲สหายเก่าคนหนึ่ง สมัยก่อนเคยช่วยชีวิตปู่ของเย่เซิน เย่เจิ้นกั๋วไว้ เย่เซินคงไปเยี่ยมเขา แล้วถูกคุณปู่คนนั้นรั้งตัวไว้” เฮ่อเจี้ยนเย่จินตนาการไปต่างๆ นานา “ส่วนสาเหตุก็คงเป็๲เพราะหลานสาวของเขาทำเ๱ื่๵๹น่าอาย เขาเลยหาคนมารับ๰่๥๹ต่อ”

ดวงตาของเฮ่อหลานหลันเป็๲ประกาย นี่มันสมเหตุสมผลแล้ว

“เย่เซินอาจจะรู้เ๱ื่๵๹ แต่ก็ต้องยอมรับเพราะบุญคุณในอดีต หรือไม่เขาก็อาจจะไม่รู้เ๱ื่๵๹เลยก็ได้ พ่อคะ! ดีจังเลย!” เฮ่อหลานหลันแทบจะส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ

เย่เซินตกหลุมพรางของคนอื่น เธอต้องช่วยเขาออกจากหลุมนี้ให้ได้

“ตอนนี้ เราต้องตามหาผู้ชายที่ทำให้เธอท้องให้ได้” เฮ่อหลานหลันจ้องหน้าพ่อของเธอแล้วพูดเน้นย้ำ

“วางใจเถอะ เ๱ื่๵๹นี้พ่อจัดการเอง” เฮ่อเจี้ยนเย่รีบไปจัดการทันที

'ดาวรุ่งดวงใหม่นี้ ถ้าใช้ประโยชน์ได้ ก็ไม่จำเป็๲ต้องทำลายเสียก็เสียดายแย่'

วันเสาร์ต่อมา เย่ฟางได้หยุดพัก จึงพาฮวาเจาออกไปเที่ยวในเมืองหลวง

ทั้งสองคนตรงไปที่ห้างสรรพสินค้าหวังฝูจิ่ง ที่นี่มีของดีและครบครันที่สุด

ฮวาเจาตรงไปที่แผนกผ้า

“คุณป้าชอบผ้าแบบไหน เลือกมาเลยค่ะ หนูจะตัดเสื้อผ้าให้” ฮวาเจาพูด

“จะตัดเสื้อผ้าให้ป้าจริงๆ เหรอ?” เย่ฟางรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นอกจากตอนเด็กๆ ที่เคยใส่เสื้อผ้าที่แม่ตัดให้แล้ว เสื้อผ้าที่เธอใส่หลังจากนั้นก็ซื้อสำเร็จรูปทั้งนั้น

ส่วนฝีมือของฮวาเจา เธอก็ชื่นชมเป็๲อย่างยิ่ง

วันนี้ฮวาเจาสวมชุดกระโปรงสีแดงอีกชุด

กระโปรงชุดนี้เธอซื้อให้ฮวาเจาเพราะอยากให้เข้ากับบรรยากาศ แต่จริงๆ แล้วแบบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แต่เมื่อวานตอนบ่ายหลังจากที่เธอกลับมาถึงบ้าน พบว่ากระโปรงตัวนี้ถูกฮวาเจาสวมอยู่แล้ว เพียงแค่ดัดแปลงเล็กน้อย ก็ดูทันสมัยและสวยงามขึ้นมาก

ฝีมือนี่ก็ไม่แน่ว่าอาจจะดีกว่าช่างตัดเสื้อผ้าเก่าแก่เสียอีก แต่เ๱ื่๵๹แบบใหม่ๆ ช่างตัดเสื้อผ้าเก่าแก่ทำไม่ได้แน่

'เด็กสาวนี่หัวไวดีจริงๆ'

“เสื้อผ้าของพวกเด็กสาวอย่างเธอ ฉันใส่ไม่ได้หรอก” แต่เย่ฟางก็ยังปฏิเสธเล็กน้อย

เสื้อผ้าของฮวาเจาไม่ใช่ชุดคลุมท้อง มันจะเน้นสัดส่วนเกินไป ถึงจะสวยก็จริง แต่ใส่ไม่เหมาะกับเธอ

จริงๆ แล้วฮวาเจาก็ไม่ได้ตั้งใจจะเน้นสัดส่วน แต่หุ่นของเธอมันเป็๲แบบนั้น แค่รัดเอวเล็กน้อยก็เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งแล้ว ทำให้ผู้คนหันมามองบ่อยๆ

เธอรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่วันนี้ไม่ได้ใส่ชุดคลุมท้องออกมา นี่ไม่ใช่เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว การเน้นส่วนโค้งเว้ามากเกินไปจะทำให้คนอื่นมองว่าไม่ดี

แต่เมื่อตอนเช้าก่อนออกจากบ้าน คำพูดประโยคหนึ่งของเย่ฟาง ทำให้เธอเปลี่ยนใจ เธอบอกว่าสะใภ้ใหม่ต้องใส่สีแดง ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ใส่มาหลายเดือนแล้ว ตอนนี้ต้องชดเชย

ฮวาเจาก็คิดว่าเธอควรจะใส่สีแดงสักสองสามวัน ไม่อย่างนั้นการแต่งงานครั้งนี้จะไม่มีพิธีรีตรองอะไรเลย

“คุณป้า เสื้อผ้าของคนอายุเท่าคุณป้า หนูเองก็ทำได้ รับรองว่าสวยแน่นอน คุณป้าก็แค่เลือกผ้าที่ชอบก็พอ” ฮวาเจาไม่สนใจสายตาของผู้คนรอบข้าง พูดเกลี้ยกล่อมเย่ฟาง

'จะมองก็มองไปสิ สนใจคำพูดของคนนอกทำไม ยังไงอีกไม่นาน “ฟ้าก็จะเปิด” แล้ว คนจะใส่แบบนี้กันทั้งถนน คนที่ร้อนตัวก็จะใส่เสื้อกั๊กออกมาเดินถนนเองแหละ'

ฮวาเจาพูดเกลี้ยกล่อมอย่างกระตือรือร้น เย่ฟางจึงจำใจเลือกผ้ามาสองสามชิ้น เป็๲สีพื้นเรียบๆ แล้วก็เลือกผ้าที่มีสีสันสดใสและมีลายดอกไม้ให้ฮวาเจาอีกสองสามชิ้น

'เด็กสาวก็ต้องใส่เสื้อผ้าสวยๆ สิ 18 ไม่ใส่ จะรอ 80 ค่อยใส่เหรอ?'

หลังจากซื้อผ้าเสร็จ เย่ฟางก็ดึงฮวาเจาไปซื้อขนม

เธอเป็๲ห่วงว่าฮวาเจาจะหิว แล้วที่บ้านก็ไม่มีอะไรให้กิน เธอเลยเตรียมจะซื้อของสำเร็จรูปให้

ฮวาเจารีบห้าม

“คุณป้า ไม่ต้องซื้อหรอกค่ะ พวกนี้หนูไม่กิน” ของพวกนี้ราคา 10 กว่า 20 กว่าหยวนต่อกิโลกรัม ราคาใกล้เคียงกับเงินเดือนของคนคนหนึ่งแล้ว แพงเกินไป

เธอรู้แล้วว่าเงินเก็บของบ้านเย่ฟางมีไม่มากนัก

เธอและฉินเซี่ยงตงทำงานกินเงินเดือนเหมือนกัน รายได้อาจจะมากกว่าคนทั่วไปนิดหน่อย แต่รวมกันแล้วปีหนึ่งก็ยังไม่ถึง 3,000 หยวน แถมยังต้องกินต้องใช้ ต้องเลี้ยงดูคนแก่ แถมยังต้องซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าที่นำเข้ามาอีก น่าจะเหลือเงินไม่เท่าไหร่

แถมพวกเขายังมีลูกชายคนหนึ่งที่เรียนมหาวิทยาลัยอยู่ทางใต้ ยังไม่ได้แต่งงาน

เธอจะเอาเงินที่จะไปแต่งสะใภ้ของพวกเขามาใช้ไม่ได้หรอก

“เค้กครีมอันนี้อร่อยมากเลยนะ ลองซื้อไปชิมดู”

“หนูไม่ชอบกินครีมค่ะ มันเลี่ยน”

ฮวาเจาพูด

“งั้นก็ซื้อแบบโรยหน้าหมูหยองก็ได้ รสชาติเค็มๆ หอมๆ ไม่เลี่ยน” เย่ฟางพูด

“ไม่เอาค่ะป้า ไม่รู้ว่าทำมาจากเนื้ออะไร”

พนักงานขายถึงกับเบะปากใส่เธอ

เย่ฟางเห็นว่าเธอไม่ซื้อ ก็ยิ่งชอบเธอมากขึ้น

'ไม่ใช่คนตาขาว'

“ฉันชอบกิน ฉันซื้อก็ได้” เย่ฟางใช้วิธีนี้ในที่สุด

ฮวาเจาพูดว่า “ถ้าคุณป้าชอบ หนูทำให้กินเองได้ หนูทำเป็๲”

พนักงานขายทนไม่ไหวแล้ว “พวกเรามีเชฟทำขนม ที่ไปเรียนวิชาทำขนมมาจากเชฟต่างชาติ ในประเทศมีคนแบบนี้ไม่กี่คนหรอก คุณทำเป็๲เหรอ?”

'สายตานั่นจะเอาไปทำมีมได้เลย!'

ฮวาเจาคิดอยากจะเปิดร้านเค้กขึ้นมาทันที

'ช่างเถอะ รออีกสองสามปีค่อยว่ากัน ตอนนี้ทำอะไรก็ไม่ได้'

“เธอทำไมถึงพูดจาแบบนี้?” เย่ฟางโกรธขึ้นมา เธอไม่ชอบที่สุดที่เห็นคนอื่นรังแกเด็กในบ้านของเธอ!

พนักงานขายรีบหดคอ ไม่พูดอะไร เธอเห็นว่าสองคนนี้เอาแต่มองไปมา ไม่ยอมซื้อ ก็คิดว่าเป็๲คนบ้านนอกที่มาดูของ แต่พอผู้หญิงคนนั้นจ้องตา ก็รู้ว่าตัวเองคิดผิดไปแล้ว

“ช่างเถอะค่ะคุณป้า ไม่จำเป็๲ต้องถือสาคนแบบนี้ ทำให้ตัวเองดูต่ำลงเปล่าๆ” ฮวาเจาคล้องแขนเย่ฟาง แล้วดึงเธอออกไป

เย่ฟางหันไปมองเธอ เด็กสาวกำลังยิ้มอย่างใจเย็น ไม่ได้ถือสาเ๱ื่๵๹ที่คนอื่นดูถูกเลยสักนิด

ความใจกว้างแบบนี้หายาก แม้แต่คนอายุเท่าเธอเองก็ยังทำไม่ได้

'ฮวาเฉียงสอนลูกได้ดีจริงๆ'

ฮวาเจาดึงเย่ฟางขึ้นไปที่แผนกเครื่องใช้ไฟฟ้า

“คุณป้าคะ เราซื้อเตาอบได้ไหมคะ? ถ้าจะทำเค้กก็ต้องใช้เตาอบ”

“เธอทำเป็๲จริงๆ เหรอ?” เย่ฟางถามอย่างสงสัย

“แน่นอนค่ะ คุณปู่เคยทาน แล้วก็เล่าให้หนูฟังคร่าวๆ ว่าทำยังไง หนูเลยลองทำเองที่บ้าน แล้วก็ทำได้จริงๆ แต่ที่บ้านหนูใช้เตาอบดินที่ก่อเอง แต่ที่ตึกนี่ใช้ไม่ได้”

“ได้ งั้นก็ซื้อ” เย่ฟางพาฮวาเจาไปซื้อเตาอบ

ในตอนนี้ เตาอบไม่ถูกเลย ราคา 500 กว่าหยวน!

เย่ฟางก็รู้สึกเสียดายเงินอยู่บ้าง แต่ 'เด็กจะทำเค้กให้เธอกิน ก็ซื้อให้เถอะ'