บทที่ 17 อีกครั้งนะคะ...พ่อเลี้ยง            บัวชมพูถอนหายใจเมื่อความสุขถึงขีดสุดผ่านไปไม่ถึงนาที แต่หญิงสาวก็รู้สึกประหลาดใจที่ศาสตรายังคงขยับแท่งทองอันแข็งขึงเข้าออกอยู่ในตัวเธอ เขาทั้งอึดทั้งทนเหมือนม้าศึกไม่มีผิด               “พ่อเลี้ยงขา...ทำไม...