ซ่งฉียวนมองตัวอักษรบนพื้นที่กำลังจางหายไป ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเขาถึงรู้สึกทรมาน คล้ายว่าตนรู้จักคนคนนี้จริงๆ อีกทั้งสัญชาตญาณบอกเขาว่า ความทรงจำเหล่านั้นน่าจะสลักลึกอยู่ในจิตวิญญาณของเขา เขาไม่อาจลืมมันไปจนหมด        “เหตุใดข้าจึงลืมเจ้า? ”     ...