“ขอผมดูชัดๆ… ”

    ได้ยินที่ลูกชายขอ…

    นายพลเดชาจำต้องขยับโทรศัพท์มือถือส่องมาที่เรือนร่างของหญิงสาวที่กำลังจะกลายมาเป็๲ ‘ของเล่น’ ชิ้นใหม่ เพื่อให้ลูกชายของตนได้ยลโฉมหล่อนชัดๆ

    “ว้าว… คนนี้แจ่มสุดๆ ครับพ่อ… ถูกใจผมมากครับ”

        “ไว้กลับมาก่อน… แกได้สนุกแน่… ”

    นายพลวสันต์กล่าวพร้อมกับหัวเราะลั่น เหลือบมองเรือนร่างสุดเซ็กซี่ของแป้งหอมด้วยแววตากลัดมัน นึกอยากให้ถึงบ้านไวๆ

    ในเวลาต่อมา

    ตอนค่ำ

    เวลาราวๆ สองทุ่ม เมื่อเดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่ราวกับคฤหาสน์ของนายพลเดชา เขาส่งหล่อนให้กับป้านิ่ม หญิงวัยกลางคนอายุใกล้สี่สิบ ทำงานรับใช้อยู่ในบ้านของนายพลเดชามานานจนได้เป็๞หัวหน้าคนรับใช้

    เมื่อเจอหน้าแป้งหอม… ป้านิ่มสะดุดตากับความสะสวย วัยกำดัดของหล่อนทำให้ป้านิ่มนึกถึงเ๱ื่๵๹ราวเมื่อในอดีตของตน เมื่อก่อนป้านิ่มก็มาแบบนี้

     ป้านิ่มพาสาวน้อยผู้มาใหม่เดินชมจนทั่วทุกอาณาบริเวณของบ้าน อธิบายให้ฟังคร่าวๆ ว่าหล่อนจะต้องช่วยงานอะไรบ้าง แนะนำแป้งหอมให้รู้จักกับสาวใช้คนอื่นๆ กว่าแป้งหอมจะได้เข้ามาอาบน้ำแล้วนอนพักก็เกือบสองทุ่ม

    ด้วยความไม่คุ้นที่…

    ร่างเอิบอิ่มในชุดนอนสีชมพูเนื้อผ้าซาตินบางๆ พลิกกายไปมาอยู่บนเตียงด้วยอาการกระสับกระส่าย กับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วกะทันหันจนตั้งตัวรับไม่ทัน

    เสียงเรียกเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือ…  

    ทำเอาสาวน้อยที่กำลังพยายามข่มตาหลับสะดุ้งขึ้นมา เอื้อมมือกดรับโทรศัพท์ ดีใจที่เห็นชื่อของนายบุญเลิศผู้เป็๞บิดา ปรากฏขึ้นที่หน้าจอ

    “แป้ง… เป็๲ไงบ้างลูก มีปัญหาอะไรไหม”

    บุญเลิศถามด้วยความเป็๞ห่วง

    “ไม่มีอะไรค่ะพ่อ… พ่อไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ บ้านนายพลใหญ่โตยังกับคฤหาสน์แน่ะ นายพลเดชารวยมากค่ะพ่อ เขาให้หนูพักอยู่ในห้องหลังครัวจ้ะ ติดกับห้องของป้านิ่ม”

    ชื่อของ ‘ป้านิ่ม’ ที่ถูกเอ่ยถึง?