บทที่ 498 เจ้าชายน้อย        ใบหน้าเล็กของซูเหยียนเริ่มงอง้ำเมื่อเห็นสายตาที่นิ่งงันของเย่จื่อเฉิน        “หรือว่านายจำไม่ได้แล้ว”        “ก็ประมาณนั้นแหละ” เย่จื่อเฉินยิ้มแหยพลางเกาศีรษะแก้เก้อก่อนจะพูดขึ้น “ก็ลืมจริงๆ นั่นแหละ แล้วก็ตกใจมากด้วยที่ม...