[5] เธอยั่วฉัน
12 : 00 น.
"คุณชายคะ......เที่ยงแล้ว ให้รินขึ้นไปดูหน่อยไหมคะ"
"นั่นสิ่ครับ ผมว่าขึ้นไปดูคุณหนูหน่อยจะดีกว่านะครับนาย"
เชนและรินอดเป็ห่วงคุณหนูไม่ได้ เธอไม่แม้แต่จะก้าวลงมาจากบันได จอแดนนั่งเช็คเอกสาร จนเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ
"เชน พารินไปเลือกโคมไฟสวนใหม่ที แล้วสั่งอย่าให้ใครเข้ามาที่นี่ จนกว่าฉันจะอนุญาต"
"ครับ"
ว่าจบ เชนและรินก็เดินออกไป จอแดนยกยิ้ม เขาอุตส่าห์รอดูหน้ายัยตัวแสบ ที่เมื่อคืนทำเื่อับอายไป ถึงขนาดหยุดงานทั้งวัน จอแดนถอดนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะเดินขึ้นไป้า
ร่างกำยำในชุดเสื้อยืดสีกรม และกางเกงขายาวสีขาว เดินไปยังหน้าห้องของเขมมณี
"ก๊อก!ๆๆ"
"พี่ริน?"
เขมรีบลุก เพราะท้องไส้เธอเริ่มจะกิ่วหมดแล้ว เธอรีบวิ่งไปที่ประตู ก่อนจะเปิดมันออก
"อา!"
ตาสวยเบิกกว้าง ก่อนจะรีบดันประตูให้ปิดลง แต่มือของจอแดนไวกว่า ผลักประตูเข้ามาในห้อง ก่อนจะปิดเสียงดัง
"แกร๊ก!"
มิหนำซ้ำยังลงกลอนเสร็จสรรพ เขมที่ยืนอยู่ไม่ไกล ต้องรีบถอยหลังออกห่างด้วยความกลัว และอาย ตากลมสวยหลบหลีกสายตาคมของอาหนุ่ม
"เป็บ้าอะไร"
เสียงของจอแดน นิ่งเรียบราวกับสายน้ำ อาหนุ่มนั่งแหมะลงที่โซฟา ยกขานั่งท่าสบาย ก่อนจะมองคนที่ลุกลี้ลุกลนตอบ
"ขะ.... เขมเปล่านะคะอา! เมื่อคืนเขมไม่รู้สึกตัวเลยอ่ะค่ะ จำอะไรไม่ได้เลย!"
เขมมณีลุกลี้ลุกลน หลบตาเหมือนเด็กทำผิดแล้วถูกจับได้ จนจอแดนยกยิ้มร้าย
"เธอยั่วฉัน"
สาวเ้าอ้าปากหวอ กระพริบตาปริบๆ มองหน้าอาหนุ่มที่กำลังยิ้มยั่วโมโหหล่อน
"ยั่ว! เขมว่าอาจำผิดแล้วล่ะค่ะ ถ้าระดับเขมจะยั่ว ใครหน้าไหนก็ไม่มีทางปฏิเสธ!"
หน้าสวยเห่อร้อน โกรธจนควันออกหู อายก็อาย แต่ความอยากเอาชนะอาปากร้ายคนนี้ มันก็ดันมีอยู่เต็มอก
"งั้นฉันก็คงเป็คนแรก......ที่กล้าปฏิเสธเธอสินะ"
"เหอะ! ถ้าเมื่อคืนเขมมีสติ อาไม่มีทางปฏิเสธเขมได้หรอกค่ะ"
จอแดนหัวเราะ ก่อนจะหันหน้ามาหาหลานสาวตัวแสบ และมองั้แ่หัวจรดเท้า
"ฉันรู้สึกว่า......ไม่ว่าจะตอนไหน เธอก็ดูไม่มีสติอยู่ดีนั่นแหละ"
มือสวยกำแน่น เธอจะลงโทษคุณอาปากร้ายคนนี้ให้เข็ดหลาบ เธอจะต้องใช้ไม้แข็ง มาดูซิ๊ว่าคนที่สอนให้เธอทำแบบนั้น ทำอย่างนี้ จะอดกลั้นได้สักแค่ไหนกันเชียว
"เขมจะบอกอะไรอาให้นะคะ อาน่ะ...... เป็พวกผู้ชายที่มีตาหามีแววไม่"
คิ้วของจอแดนเลิกขึ้น เมื่อกิริยาท่าทางของเขมเปลี่ยนไป หล่อนดู้าจะยั่วให้เขาโมโห
"เพราะผู้ชายที่เคยผ่านมือเขมมา ทุกคนล้วนบอกว่าเขม ทั้งดุ ทั้งเด็ด........เขมก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ แล้วเขมเนี่ย เห็นว่าอาเป็คนไม่ใกล้ไม่ไกล คงจะไม่โกหกเขม"
เขมเดินเข้าหาอาหนุ่ม ก่อนจะยกยิ้มร้าย นั่งบนตัก และหันหน้าเข้าหาจอแดน ตาดุเรียบนิ่ง สบตาสวยเย้ายวน
"อาช่วย ทำให้เขมรู้จักคำว่า..........ผู้ใหญ่ทีได้ไหมคะ"
