เขมนัทต์แทบจะตกเก้าอี้เมื่อรู้ว่า หญิงสาวคนต่อไปที่จะมาเป็นเมียบำเรอเขาคือใคร เธอคือเอมิกา สาวน้อยกะโปโลที่ไม่เคยอยู่ในสายตาเขาเลย เจอหน้ากันทีไร เมินใส่เสมอ

กลืนน้ำลายตัวเองแทบไม่ทัน...

เขาพบกับคำนี้ เมื่อได้พบกับเอมิกาในลุคใหม่...

จากเดินหนีเป็นพุ่งใส่....ใส่แบบไม่ยั้งด้วย

........

“มานี่สิ” เสียงเขมนัทต์ดังทำลายความเงียบ เอมิกาก้าวเดินมาหาคนสั่งด้วยขาค่อนข้างสั่น แต่หัวใจสั่นหนักกว่า ยิ่งเดินเข้าใกล้เขา อัตราการเต้นของหัวใจก็ยิ่งเพิ่มทวี เอมิกามาหยุดยืนริมเตียง เธอหลุบตามองลำแขนใหญ่ที่ยกขึ้นสูง และเคลื่อนตัวมาจับเอวตน ก่อนเขาจะออกแรงรั้งร่างสาวมานั่งบนตัก เก็บกักเอมิกาไว้ด้วยอ้อมแขน ทั้งสองจึงชิดใกล้กันมากขึ้น มีเพียงผ้าขนหนูที่พันรอบอกเอมิกาเท่านั้นที่กั้นกลาง

ว้าว...

กลิ่นกายเอมิกาหอมมาก หอมกระตุ้นความกำหนัดเขาได้เป็นอย่างดี เขาไม่รู้สึกเช่นนี้มาก่อน ความรู้สึกที่ว่า เพียงแค่ได้สัมผัสกลิ่นกายเธอ อารมณ์ตนจะพลุ่งพล่าน ความกำหนัดถูกปลุกขึ้นมาทันใด

เขมนัทต์กอดเอมิกาแน่นขึ้น กดจมูกลงบนหัวไหล่เธอ วินาทีนี้ร่างเธอสั่นสะท้าน หัวใจเต้นกระหน่ำ ความตื่นเต้นปกคลุมจิตใจ

“หอมจัง” เขมนัทต์พูดหลังจากได้สูดดมความหอมที่คละเคล้ากันระหว่าง กลิ่นโลชั่นกับกลิ่นแป้ง “ไม่รู้ว่า ตรงอื่นจะหอมอย่างนี้ไหม ไม่แน่อาจหอมกว่าด้วยซ้ำไป”

โอ้ว...

ประโยคนี้ชวนใจสั่นตัวสั่นเหลือเกิน เอมิกาไม่ใช่เด็กน้อยถึงไม่รู้ว่า ความนัยในคำพูดเขมนัทต์คืออะไร แรงสั่นทำให้เจ้าของอ้อมแขนลอบยิ้ม

โรมานซ์

แนะนำตัวละคร

เขมนัทต์ อายุ 30 ปี

ชายปากกับใจไม่ตรงกัน ไม่อยากแต่งงานตามมารดาบังคับ

เพราะคนที่มารดาหามาให้เป็นเมีย เป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาดูไม่ได้

ที่เขามักแกล้งในวัยเยาว์บ่อยๆ ทว่าเมื่อเห็นหน้าค่าตาตอนโตเป็นสาวสะพรั่ง

เขาแทบพุ่งหลาวใส่ กอดรัดฟัดเหวี่ยงวันละหลายๆ รอบ

เอมิกา วัย 25 ปี

อดีตเธอมีหน้าตาดูไม่ได้ แต่พอโต กลายเป็นสาวสวย หุ่นเร้าใจ

เปลี่ยนความคิดว่าที่เจ้าบ่าว จากไม่อยากแต่ง เป็นอยากแต่งเสียวันนี้

วันแรกที่ได้เจอเธออีกครั้ง