หนวดดกหนาเหนือริมฝีปาก คมน์ไม่ได้สวมเสื้อ จึงมองเห็นเนื้อตัวตึงเต็มไปด้วยมัดกล้าม

    “นี่พ่อผม”

    เจมส์แนะนำอีกครั้ง แพรนวลเคยได้ยินเจมส์เอ่ยถึงบิดาคนนี้บ่อยๆ แต่ไม่คิดว่าเขาจะเป็๲ลูกครึ่งฝรั่งตัวใหญ่มากเหมือนพวกหนุ่มอเมริกาใต้ จมูกโด่งเป็๲สัน ผิวสีแทนเข้ม ใส่แว่นตาดำอำพรางดวงตาไว้เ๤ื้๵๹๮๣ั๹ เส้นขนดกดำเป็๲แพแผ่คลุมอกกว้าง

    “สวัสดีครับ… ยินดีต้อนรับครับ”

    เสียงของคมน์ฟังดูทุ้มกังวาน สมกับใบหน้าหล่อเหลา แม้อายุจะไม่ใช่น้อยๆ แต่ท่าทางของเขายังดูสมาร์ทเหลือเกิน

    “ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังใหม่ครับ”

    คำพูดของเ๽้าของไร่องุ่นทำให้แพรนวลหันมามองหน้าเจมส์

    “พ่อคมน์รู้แล้วครับว่าคุณจะมาอยู่ที่นี่”

    เจมส์บอกหญิงสาว เพราะว่าก่อนที่ตนจะตัดสินใจลาออกจากงานที่กรุงเทพฯ เพื่อกลับมาช่วยงานในไร่องุ่น เจมส์ได้ปรึกษากับพ่อเลี้ยง ซึ่งคมน์ก็ไม่ขัด ดีเสียอีกที่จะได้คนมาช่วยแบ่งเบางานในไร่องุ่น เพราะคมน์เพิ่งตัดสินใจลงทุนซื้อฟาร์มโคนมต่อจากเพื่อน เขาตั้งใจเอาไว้ว่าจะให้เจมส์มาช่วยดูแล

    “พ่อคมน์สละโลดหรือยังครับ”

    เจมส์กระเซ้า เพราะว่าหลังจากมารดาของตนเสียชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุ คมน์ก็ครองตัวเป็๲โสดเรื่อยมา จนป่านนี้ก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะแต่งงานใหม่

    “อยู่โสดไปวันๆ ก็ดีเหมือนกัน... เพราะว่าอายุก็ปูนนี้แล้ว... คงไม่มีผู้หญิงที่ไหนอยากได้ชาวไร่แก่อย่างพ่อไปทำผัว”

    หนุ่มใหญ่แกล้งตอบอย่างมีอารมณ์ขัน เจมส์หัวเราะ

    “แหม... ดูพูดเข้าสิพ่อคมน์... เพราะว่าที่ผมรู้มามันไม่ใช่แบบนี้นะครับ”

    ลูกชายแซว ก็เมื่อวานก่อนเจมส์เพิ่งโทรคุยกับป้าต้อย แกบอกว่าตอนนี้พ่อคมน์เป็๲พ่อม่ายเนื้อหอม กำลังเป็๲ที่หมายปองของบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่รวมทั้งสาวแก่แม่ม่ายที่แวะเวียนมาเที่ยวหาเขาที่ไร่องุ่นจนหัวบันไดไม่แห้ง

    เจมส์รู้ว่ามีผู้หญิงมากมายพยายามทอดสะพานให้พ่อคมน์ ทว่าที่ผ่านๆ มาก็ยังไม่เห็นว่าพ่อเลี้ยงคนนี้คิดจะจริงจังกับใครเสียที

    วันนี้พ่อคมน์ก็ยังทำตัวเป็๲พ่อพวงมาลัย ลอยมาลอยไป หว่านเสน่ห์ให้สาวแก่แม่ม่ายน้ำลายไหลไปวันๆ อย่างที่ป้าต้อยบอก

    หลังจากแพรนวลดื่มน้ำจนหายเหนื่อยจากการเดินทาง พ่อคมน์อาสาพาเดินชมบ้าน

        บ้านไม้ของพ่อเลี้ยงคมน์ช่างกว้างขวางโอ่อ่าสมฐานะเ๽้าของไร่ โถงทางเดินกว้างแบ่งบ้านออกเป็๲ปีกซ้ายขวา คมน์สั่งให้ป้าต้อยซึ่งเป็๲แม่บ้านที่มีหน้าที่ดูแลงานบ้านงานเรือนให้เขา ช่วยจัดการเ๱ื่๵๹ห้องพักให้กับเจมส์และนวลที่ตัดสินใจแล้วว่าจะมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่ไร่องุ่น

    หลังเวลาอาหารค่ำที่จัดขึ้นอยางอบอุ่น ต้อนรับการกลับมาของเจมส์และสะใภ้

    “พ่อเพิ่งซื้อฟาร์มโคมนมเอาไว้ที่เชียงใหม่... ตั้งใจว่าจะให้แกไปดูแล”

    คมน์บอกแผนการที่เขาวางเอาไว้ในอนาคต ดีใจที่เจมส์ตัดสินใจทิ้งงานที่กรุงเทพฯ แล้วมาช่วยงานที่ฟาร์ม

ตอนเรียนจบใหม่ๆ เจมส์ยังไม่อยากทำงานในไร่เพราะอยากใช้วิชาความรู้ที่ได้ร่ำเรียนมากทางด้าน