ซู่เหอหันไปมองอวี๋เจียว เอ่ยพลางมองดวงตาเจือรอยยิ้มของนางว่า “นับตั้งแต่ข้ามาเมืองหลวง วันทั้งวันก็อยู่แต่ในเรือน ยังไม่เคยออกไปเดินชมข้างนอก หากได้ไปชมกิ่งเหมยกับหมอหญิงอวี๋และแม่นางรองหลิวก็นับได้ว่าเป็นโชคดีเจ้าค่ะ”        หลังซู่เหอถูกอู๋อี้...