บทที่ 20: รอยช้ำเสียงพิรุณยังคงกระหน่ำซัดลงบนหลังคาสังกะสีเก่าเบื้องบนจนเกิดเสียงดังกัมปนาท ประหนึ่งกำแพงเสียงที่ตัดขาดโลกทั้งใบให้เหลือเพียงเขากับเธอในเงามืดเพ่ยหลิง จ้องมองบาดแผลฉกรรจ์บนแขนของชายตรงหน้า ความเจ็บปวดที่เห็นเลือดสีเข้มไหลซึมผ่านนิ้วม...