ณ ตำหนักบูรพา แดดยามบ่ายเริ่มทอดเงาทาบปลายชายม่าน เมื่อซางหลางนั่งทอดอารมณ์อยู่บนศาลาริมระเบียง ลมเช้าพัดเอื่อย กลิ่นดอกไม้เจือจางในอากาศ เขายกน้ำชาขึ้นจิบช้าๆสายตาหรี่ลงเล็กน้อยอย่างครุ่นคิดถึงเรื่องเมื่อคืนรอยยิ้มของไป๋ฮวายังตรึงใจเขาเสียงฝีเท้าเบา...