“หวานเหยียนอี้ ท่าน…ส่งสีย้อมชาดมาให้ข้าเสีย”        หนานกงเยว่มองใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและความโหดร้าย ปลายนิ้วที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อสั่นระริก        นางเบือนหน้าหนีด้วยความดื้อรั้น เอ่ยเสียงแผ่วเบาทว่าเต็มไปด้วยความจริงจัง      ...