บทที่ 30:ทุ่งสังหารแห่งเงามืดรัตติกาลล่วงเข้าสู่ยามดึกสงัด ลมพายุหิมะโหมกระหน่ำหวีดหวิวกรีดลึกถึงโสตประสาท ประหนึ่งเสียงโหยหวนของวิญญาณอาฆาตที่ถูกกักขังอยู่ในขุมนรกมืดมิด แสงจันทร์ที่ควรจะนวลตาถูกมวลเมฆาทมิฬบดบังจนสิ้น ทิ้งให้หมู่บ้านเฮอซานจมดิ่งอยู่...