บทนำ
เสียงหยดน้ำที่กระทบหลังคากระเบื้องดังก้องราวกับจังหวะการร่ายรำของมัจจุราช กลิ่นกำยานจันทน์กฤษณาหอมเอื่อยฟุ้งกระจายอยู่ในห้องโถงกว้าง แต่มันกลับไม่อาจกลบกลิ่นคาวของความระแวงที่คละคลุ้งอยู่ระหว่างคนสองคนได้
หลินชิงเหยา ยืนนิ่งดุจรูปสลักหยกอยู่กลางห้อง อาภรณ์สีแดงเพลิงที่นางสวมใส่เปียกโชกจนแนบไปกับเรือนร่างอรชร หยดน้ำฝนไหลรินจากปลายผมช้าๆ หยดลงบนพื้นหินอ่อนราวกับน้ำตาที่นางปฏิเสธจะหลั่งออกมา
เบื้องหน้าของนางคือ เซียวโม่เฉิน บุรุษผู้ถูกขนานนามว่า พยัคฆ์ทมิฬแห่งแดนใต้ เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักพนักสูง ในมือถือจอกสุราหยกขาว ท่าทางดูสงบนิ่งทว่ากดดันจนแทบหายใจไม่ออก
"เจ้ากล้ามากที่กลับมาที่นี่...ในวันที่ข้าเพิ่งสั่งประหารคนตระกูลหลินไปจนสิ้น"
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเย็นเฉียบจนสั่นประสาท เขาขยับกายเพียงเล็กน้อย เงาของเขาก็ทาบทับลงบนร่างของนางจนมิด หลินชิงเหยาขยับยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่ดูเย้ายวนทว่ากรีดลึกเข้าไปในใจผู้มอง
"ในเมื่อใต้เท้าอ๋องเด็ดหัวคนตระกูลหลินไปหมดแล้ว...เหลือเพียงหม่อมฉันที่เป็นเดนชีวิตท่านจะไม่เมตตาเก็บไว้ดูเล่นสักคนหรือเพคะ?"
เซียวโม่เฉินวางจอกสุราลงเสียงดัง กึก ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าหานางด้วยย่างก้าวที่มั่นคงและคุกคาม เขาหยุดลงตรงหน้านาง ระยะห่างเพียงลมหายใจกั้น ปลายนิ้วที่หยาบกร้านจากการจับกระบี่เชยคางมนของนางขึ้น บังคับให้ดวงตาหงส์ที่แฝงไปด้วยเพลิงแค้นสบประสานกับดวงตาคมปราบของเขา
"ความเมตตาของข้า...มีไว้สำหรับหมาที่ซื่อสัตย์ ไม่ใช่หมาป่าที่ซ่อนกริชไว้ใต้รอยยิ้มเช่นเจ้า"
เขากดปลายนิ้วลงบนผิวคอระหงแรงขึ้นจนห่อเลือด แต่หลินชิงเหยากลับไม่ถอยหนี นางกลับโน้มตัวเข้าหาเขา จนหน้าอกอิ่มเบียดชิดกับแผงอกแกร่งของบุรุษผู้เป็นศัตรู
"หากท่านกลัวกริชในมือหม่อมฉัน... เหตุใดจึงยังไม่สั่งประหารหม่อมฉันเสียตอนนี้เล่าเพคะ?" นางกระซิบชิดริมฝีปากเขา ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวหน้า "หรือว่าเป็นเพราะ... ท่านอ๋องเองก็อยากรู้ว่า ระหว่างความแค้นของหม่อมฉัน กับความปรารถนาของท่าน สิ่งใดจะแผดเผาจวนแห่งนี้ให้เป็นจุณก่อนกัน"
"ดี... ในเมื่อเจ้าอยากเล่นกับไฟ ข้าก็จะทำให้เจ้าได้รู้ว่า การถูกแผดเผาทั้งเป็นในกรงขังของข้า... มันทรมานยิ่งกว่าความตายหลายเท่าพันทวี!"
คืนนั้น...ท่ามกลางเสียงฝนที่บดบังทุกสรรพสิ่ง ปฐมบทแห่งการล่อลวงที่แลกด้วยหัวใจและหยดเลือดได้เริ่มต้นขึ้นอย่างสมบูรณ์
"!!!ด้วยรัก...ฝากรีด กดหัวใจให้รัวๆ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าค่ะ!!!"
