"ถ้าย้อนเวลากลับไปได้... เราจะไม่หลบหลังม่าน เราจะไม่วิ่งหนี และเราจะรักษาสัญญานั้นไว้ให้ดีที่สุด"
จะเป็นแค่เพียงความลุ่มหลงชั่วคราว หรือว่า ไฟรักที่ส่องทางไปสู่คำว่า 'ตลอดชีวิต'-
ข้าหยางเฟิ่งเซียนยึดถืออุมการณ์ ดีมาดีกลับ ร้ายมาต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบ รวมถึงบุรุษของข้าผู้นี้ผู้ใดกล้ารังแก ข้าจะช่วยเขาแก้แค้นอย่างสาสม “ฮูหยินรองผู้ชั่วช้าสมควรได้รับโทษ!”
ชายหนุ่มเริ่มขยับตัวตนเข้าออกอย่างอ้อยอิ่ง แต่เข้าลึกออกสุดด้วยการเน้นจังหวะ แพรถึงกับร้องเสียงหลง วินยิ่งได้ใจขยับกายให้เร็วขึ้น
เหมือนจะดีแต่ก็ตีกันอีกแล้ว! ปั่นหัวซะให้เข็ดเพราะฉันไม่ใช่คนเดิมที่เคยชอบพี่แล้ว พี่โทบิ…
