ณ เพนต์เฮาส์หรู ชั้น 55 (เวลา 22.00 น.)
บรรยากาศภายในห้องนอนมาสเตอร์สลัวรางด้วยแสงเทียนหอมที่ถูกจุดไว้ทั่วห้อง กลิ่นวนิลาและไม้จันทน์หอมลอยอวล สร้างบรรยากาศผ่อนคลายแต่แฝงความเร่าร้อน
คุณชายภัทร นั่งเอนหลังอยู่บนปลายเตียง สวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำสีเข้มที่แหวกอกกว้างเผยแผงอกแกร่ง ในมือถือแก้วไวน์แดงแกว่งเบาๆ สายตาจับจ้องไปที่ประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท เขาดื่มไวน์รวดเดียวหมดแก้ว... เพื่อดับความกระหายที่กำลังปะทุขึ้นในกาย
"พิมครับ... นานแล้วนะ" เขาะโเรียกเสียงพร่า "ถ้าไม่ออกมา ผมจะเข้าไปช่วยแต่งตัวนะ"
"ส... เสร็จแล้วค่ะ!" เสียงหวานตะกุกตะกักดังออกมา "ห้ามหัวเราะนะคะ!"
แกรก... ประตูห้องน้ำค่อยๆ เปิดออก ภัทรวางแก้วไวน์ลง... และวินาทีที่เห็นร่างบางก้าวออกมา ลมหายใจของเขาก็สะดุดกึก
พิมไม่ได้อยู่ในชุดนอนไม่ได้นอนธรรมดา แต่เธออยู่ในชุดรางวัลที่ระบบมอบให้... "ชุดเมดแมวน้อยยั่วยวน" (Naughty Cat Maid)!
ชุดเดรสสั้นกุดสีดำขลิบลูกไม้ขาว รัดรูปเน้นทรวดทรงเอวคอดและหน้าอกอูมอิ่ม กระโปรงบานพริ้วไหวสั้นจุ๊ดจู๋จนแทบปิดแก้มก้นไม่มิด เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่สวมถุงน่องตาข่ายสีดำ บนศีรษะมีที่คาดผมหูแมวขนฟูสีขาว และที่คอมีโชคเกอร์กระดิ่งสีทองอันเล็ก และที่ร้ายกาจที่สุด... คือหางแมวนุ่มฟูที่ติดอยู่ด้านหลัง ซึ่งขยับไหวทุกครั้งที่เธอเดิน!
[ติ๊ง! ไอเทมสวมใส่ทำงาน] [ชุด: เมดแมวน้อย (Rank A)] [คุณสมบัติ: เพิ่มค่าเสน่ห์ +200% / เพิ่มความขี้อ้อน +100% / ทำให้เป้าหมายเกิดอาการ 'แพ้ทาง' อย่างรุนแรง]
พิมเดินก้มหน้าบิดตัวด้วยความเขินอาย มือไม้ไม่รู้จะวางตรงไหน "พ... พี่ภัทรชอบไหมคะ?"
ภัทรไม่ตอบ แต่เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินย่างสามขุมเข้าไปหาเธอราวกับเสือจ้องตะครุบลูกแมว ดวงตาของเขาวาวโรจน์จนน่ากลัว "ชอบ... ชอบจนอยากจะบ้าตาย"
เขาเชยคางพิมขึ้น ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยไล้ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ "ใครสอนให้แต่งตัวแบบนี้ หืม?" "ก... ก็ระบบ... เอ้ย ก็พิมอยากเอาใจเ้านายนี่คะ" พิมตอบตามบทบาทที่เตรียมมา เสียงสั่นเครือ "วันนี้เ้านายเหนื่อยมาทั้งวัน... น้องแมวเลยอยากบริการ"
คำว่า "เ้านาย" เหมือนสวิตช์ะเิอารมณ์ ภัทรคำรามต่ำในลำคอ เขาอุ้มพิมขึ้นจนตัวลอย พิมร้องว้ายรีบเอาขาเกี่ยวกระหวัดรอบเอวเขา หางแมวที่ด้านหลังส่ายไปมาอย่างน่าเอ็นดู
"ดีมาก..." ภัทรพาเธอไปที่เตียง "งั้นคืนนี้... เ้านายจะ 'เล่น' กับแมวให้หนำใจ"
เขาวางพิมลงบนเตียง ั์ตาสีนิลกวาดมองเรือนร่างในชุดเมดด้วยความหลงใหล มือหนาเอื้อมไปดึงเชือกผูกผ้ากันเปื้อนผืนจิ๋วที่เอว พรึ่บ! ปมหลุดออกอย่างง่ายดาย
"เหมียว..." พิมเผลอร้องเลียนเสียงแมวออกมาด้วยความอายปนอารมณ์พาไป (สกิลชุดทำงาน) ภัทรหัวเราะหึๆ "ขี้อ้อนนักนะ"
เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอระหง ขบเม้มเบาๆ ที่ต้นคอ ก่อนจะเลื่อนลงมาที่เนินอกขาวผ่องที่ล้นทะลักขอบชุด ลิ้นร้อนลากไล้ไปตามขอบลูกไม้ ชิมรสชาติผิวเนื้อหอมกรุ่น "ตัวหอมเหมือนขนมหวานเลย..."
มือหนาสอดเข้าไปใต้กระโปรงสั้น ลูบไล้ผ่านถุงน่องตาข่าย ััความนุ่มเนียนของต้นขาด้านใน พิมสะดุ้งเฮือก แอ่นอกรับัั มือขยุ้มผมดกหนาของเขา "อื้อ... เ้านายขา..."
ภัทรเงยหน้าขึ้นมองเธอ แววตาเ้าเล่ห์ "ถุงน่องนี่... เกะกะจัง" "ถอดให้หน่อยสิคะ..." พิมอ้อน
"ไม่ถอด..." ภัทรยิ้มมุมปาก "ฉีกเลยดีกว่า"
แคว่ก! เสียงเนื้อผ้าฉีกขาดดังบาดอารมณ์ ภัทรใช้มือฉีกถุงน่องตาข่ายตรงกลางจนขาดวิ่น เผยให้เห็นแพนตี้ตัวจิ๋วสีขาวบริสุทธิ์ที่ตัดกับชุดสีดำ ความดิบเถื่อนนี้ทำเอาพิมใจเต้นระรัว เืสูบฉีดไปทั่วร่าง
"พี่ภัทร... คนบ้า... ชุดแพงนะ" "เดี๋ยวซื้อคืนให้ร้อยชุด"
เขาไม่รอช้า เกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยลงไปกองที่เข่า แล้วแทรกกายแกร่งเข้ามาแนบชิด ความแข็งขึงที่ร้อนจัดดุนดันอยู่ที่ปากทางรัก ถูไถหยอกเย้าจนพิมต้องบิดเร่า
"พร้อมรับรางวัลหรือยัง... เด็กดี" ภัทรกระซิบเสียงแหบพร่า พิมพยักหน้า หอบหายใจถี่ "พ... พร้อมแล้วค่ะ"
ภัทรค่อยๆ กดตัวตนเข้าไปช้าๆ ััถึงความคับแน่นที่ตอดรัดเขาแน่นหนึบ "ซี๊ดดด... พิม... ข้างในคุณตอดรัดผมแน่นไปหมด" เขาแช่นิ่งสักพักให้เธอปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพก
จังหวะรักในค่ำคืนนี้แตกต่างจากครั้งก่อน มันเต็มไปด้วยความขี้เล่นแต่ร้อนแรง ภัทรจับเอวบางไว้มั่น กระแทกกระทั้นเน้นๆ เข้าจุดกระสัน พิมครางเสียงหวาน หูกระต่าย (เอ้ย หูแมว) บนหัวสั่นไหวไปตามแรงกระแทก กระดิ่งที่คอส่งเสียง กริ๊ง... กริ๊ง... ประสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เป็ดนตรีแห่งราคะที่ไพเราะที่สุด
"เรียกชื่อเ้านายสิ..." ภัทรสั่ง "อ๊า... เ้านาย... เ้านายภัทร... อื้มมม!"
ภัทรจับขาเรียวของพิมพาดบ่า เปลี่ยนท่วงท่าให้ลึกซึ้งขึ้น เขามองภาพหญิงสาวที่รัก สวมชุดยั่วยวนนอนทอดกายอยู่ใต้ร่างเขา ด้วยความรู้สึกหวงแหนและคลั่งรักสุดหัวใจ "คุณเป็ของผม... ของผมคนเดียว"
บทรักดำเนินไปอย่างยาวนานและเร่าร้อน ภัทรพลิกตัวพิมให้นอนคว่ำชันเข่าขึ้น (ท่าที่ทำให้เห็นหางแมวชัดเจนที่สุด) เขาประทับจูบที่แผ่นหลังเนียน แล้วสอดใส่จากด้านหลัง พิมหวีดร้องเมื่อจุดลึกสุดถูกัั มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น
"ตรงนั้น... ลึก... ลึกไปค่ะ..." "ชอบไหม?" "ช... ชอบ... อ๊า!"
แรงอารมณ์พุ่งทะยานถึงขีดสุด ภัทรเร่งจังหวะสุดท้าย ส่งแรงกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งทั้งคู่เกร็งกระตุกพร้อมกัน ความสุขสมแตกซ่านแผ่กระจาย พิมฟุบลงกับหมอน หอบหายใจตัวโยน ภัทรทิ้งตัวลงทาบทับ กอดเธอไว้แน่น จูบซับเหงื่อที่ไหลริน
"เก่งมาก... แมวน้อยของผม" เขากระซิบข้างหู ขบเม้มใบหูแมวปลอมเล่น "รางวัลยังไม่หมดนะ..."
พิมปรือตามองเขาอย่างอ่อนแรง "ยังไม่หมดอีกเหรอคะ?" ภัทรพลิกตัวนอนหงาย ดึงพิมขึ้นมานอนทับบนตัวเขา "เมื่อกี้เ้านาย 'ป้อน' แมวไปแล้ว..." "คราวนี้... ตาแมว 'ป้อน' เ้านายบ้าง"
เขามองหน้าเธอ สื่อความหมายชัดเจนว่า้าให้เธอเป็ฝ่าย "คุมเกม" (On Top) พิมหน้าแดงซ่าน แต่ฤทธิ์ของชุดคอสเพลย์ยังทำงานอยู่ เธอยิ้มยั่วยวน ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งคร่อมทับหน้าท้องแกร่งของเขา สะโพกมนบดเบียดลงมา...
"ได้ค่ะ... เดี๋ยวแมวจะบริการเ้านายให้ถึงใจเลย"
ค่ำคืนแห่งการฉลองยังคงดำเนินต่อไป... และดูเหมือนว่าพรุ่งนี้เช้า ร้านพิมรสโอชา อาจจะต้องเปิดสายกว่าปกตินิดหน่อย!
