“หวาน...ไม่เจอกันนาน เธอยังสวยไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ”

    กิ่งแก้วเป็๞ฝ่ายเอ่ยทักทายหญิงสาวร่างระหงทรวดทรงองเอวอ้อนแอ้นที่เดินเข้ามาในห้องรับแขกขณะที่หล่อนกำลังนั่งอ่านหนังสือ ซึ่งก็คือ หวานตา เพื่อนสนิทของหล่อนที่ไปใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกและพึ่งบินกลับมา พอรู้ว่าเพื่อนจะกลับกิ่งแก้วก็นัดให้หวานตามาหาที่บ้านและหล่อนก็มาตามนัด

    “เป็๲ไงล่ะแก้ว สบายดีใช่มั้ย บ้านเธอนี่สวยน่าอยู่จังเลย”

    หวานตา สาวสวยหุ่นสะโอดสะองและผิวขาวผ่องเหมือนหยวก หน้าตาของหล่อนสวยเฉี่ยวเหมือนนางแบบในนิตยสาร ผมสีดำถูกทำสีใหม่ให้เป็๞สีประกายทองทันสมัยในขณะที่กิ่งแก้วเป็๞สาวหวานเรียบร้อย ผมยาวถูกมัดไว้ด้านหลังเป็๞หางม้าและการแต่งตัวก็ธรรมดาเป็๞ชุดกระโปรงตัดเย็บเรียบ ๆ ทั้งสองอายุยี่สิบห้าปีเท่ากันแต่หวานตาเป็๞สาวเปรี้ยวและนำสมัยกว่า วันนี้หวานตามาเยี่ยมเพื่อนในชุดเสื้อเชิ้ตและกางเกงขาสั้นสบาย ๆ หลังกลับจากต่างประเทศหล่อนก็ยังคงแต่งกายเหมือนตอนอยู่เมืองนอก

    “ไปอยู่เมืองนอกมาสนุกมั้ยหวาน...มานั่งนี่ก่อนสิ”

    กิ่งแก้วเอ่ยถามและเชื้อเชิญให้เพื่อนสนิทมานั่งข้าง ๆ หวานตาหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาในท่าไขว่ห้างอวดขาขาวเนียนด้วยท่าสบาย ๆ

    “งั้น ๆ ล่ะ...ก็ไม่ต่างจากอยู่บ้านเรา แค่คนที่นั่นพูดจาอีกภาษา แต่หนุ่ม ๆ ฝรั่งหล่อ ๆ เยอะเลยล่ะ”

    “แล้วหวานมีแฟนหรือยัง ถ้ามีแล้วควงกลับมาเมืองไทยด้วยหรือเปล่า?”

    หวานตาโบกมือไปมา “ยังไม่มีเป็๲ตัวเป็๲ตน”

    “เธอสวยขนาดนี้ยังไม่มีผู้ชายอยากรับไปเป็๞ภรรยาเหรอจ๊ะหวาน”

    “มันก็ไม่ได้หาง่าย ๆ นะ ผู้ชายที่เข้ากับเราได้ทุกเ๱ื่๵๹ แล้วยิ่งพูดคนละภาษากันอีก จริง ๆ แล้วฉันอยากหาผู้ชายไทยนี่แหละ ไม่ต้องหล่อมาหรอกขอแค่นิสัยดี”

    “แสดงว่ายังนึกถึงบ้านอยู่ล่ะสิหวาน”

    “ว่าแต่เธอเถอะแก้ว แต่งงานแล้วเป็๲ไง นี่ยังไม่มีลูกใช่มั้ย แล้วแฟนเธออยู่บ้านหรือเปล่า”

    “พิทักษ์น่ะเหรอ เขาออกไปธุระข้างนอก เดี๋ยวก็คงมา ฉันพึ่งแต่งกับเขาไม่กี่เดือนเอง”

    “เสียดายจังเลยที่ฉันไม่ได้มาร่วมงานแต่งของแก้วกับสามี ไม่อย่างนั้นก็คงได้แสดงความยินดีด้วยวันนั้น”

    “เธอมาหาฉันก็ดีใจมากแล้วนะหวาน ถือว่าเธอยังไม่ลืมเพื่อนเก่าที่สนิทกันมาก...อ้าว...พอพูดถึงสามีแก้วก็กลับมาพอดีเลย”

    กิ่งแก้วหันไปที่ประตูและหวานตาก็หันตาม แว่บแรกที่หล่อนได้เห็นหน้าสามีกิ่งแก้วชัด ๆ ก็ทำเอาอึ้งไปเล็กน้อย พิทักษ์ เป็๲ผู้ชายร่างกายบึกบึนและหน้าตาหล่อเหลาไม่ใช่เล่น ผิวของเขาเป็๲สีแทนและยิ่งสวมเสื้อยืดพอดีตัวก็ทำให้เห็นกล้ามเนื้อที่ดันเนื้อผ้าออกมาดึงดูดสายตาของสาวเปรี้ยวเพื่อนสนิทของกิ่งแก้ว

    “ทักษ์...มานี่สิคะ แก้วจะแนะนำให้รู้จักหวานตาเพื่อนของแก้วที่พึ่งบินกลับมาจากเมืองนอกน่ะค่ะ”

    กิ่งแก้วรีบแนะนำในขณะที่พิทักษ์เดินเข้ามานั่งข้างภรรยา เยขายิ้มให้หวานตาที่จ้องมองเขาด้วยสายที่แอบทึ่งและเป็๲ประกายวาววับก่อนสามีของเพื่อนสนิทจะเป็๲ฝ่ายเอ่ยขึ้น

    “สวัสดีครับ คุณหวานตา”

    “สวัสดีค่ะ เรียกหวานเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”

    “คุณหวานพึ่งกลับจากนอกหรือครับ”

    “ค่ะ...หวานพึ่งบินกลับมาเมืองไทย ว่าจะอยู่สักสองสามอาทิตย์แล้วค่อยบินกลับไปที่โน่น”

    “ดีเลยหวาน” กิ่งแก้วแทรกขึ้น “ถ้าเธอยังไม่รีบกลับฉันอยากชวนเธอไปเที่ยวด้วยกัน”

    “ไปไหนเหรอแก้ว”

    กิ่งแก้วหันไปยิ้มกับสามีก่อนหันมาตอบว่า

    “เราจะไปเที่ยวทะเลแถวชะอำกันน่ะ ทักษ์เขาจะลางานหลายวัน เราอยากไปเที่ยวกันนานแล้ว สามีแก้วจะได้พักผ่อนด้วยเพราะเขาทำงานหนักมาตลอดเลย”

    หวานตาเหลือบมองสามีสุดหล่อของเพื่อนสนิทและยิ้มเก้อ ๆ

    “มันจะดีเหรอแก้ว แก้วไปกับพิทักษ์สองคนก็ได้นะ ไม่เป็๲ไรหรอกจะได้ไปพักผ่อนด้วยกันตามประสาครอบครัว”

    “ไปด้วยกันสิครับ คุณหวาน”

    พิทักษ์แทรกขึ้นบ้าง และทำให้หวานตารู้สึกร้อนวูบวาบเวลาได้ยินเสียงของผู้ชายคนนี้ มันเป็๲เสียงทุ้มนุ่ม หล่อนอดที่จะมองริมฝีปากของเขาไม่ได้ มันมีเสน่ห์อยู่บนใบหน้าหล่อ ๆ ของเขาที่กำลังคลี่รอยยิ้มให้

    “ไปด้วยกันก็ได้ครับ ไปกันหลายคนจะได้สนุกด้วยกัน เวลาไปเที่ยวทะเลถ้าไปกันน้อย ๆ เดี๋ยวจะไม่เฮฮา”

    “น่านะ หวาน...ไปด้วยกันเถอะ”

    กิ่งแก้วสำทับและเมื่อถูกทั้งสองสามีภรรยาคะยั้นคะยอก็ทำให้หวานตารู้สึกว่าหล่อนไม่ควรปฏิเสธไมตรีจากเพื่อน

    “โอเคก็ได้จ้ะ...ถ้าอย่างนั้นหวานขอติดสอยห้อยตามไปด้วยแล้วกันนะ”

    ทั้งสองยิ้มให้แต่กิ่งแก้วไม่ได้สังเกตแววตาของเพื่อนสนิทที่มองสามีของเธอเป็๞ประกายวิบวับ หวานตาจ้องมองพิทักษ์ตอนที่เขายิ้ม ช่างเป็๞ผู้ชายที่มีเสน่ห์เสียนี่กระไร กิ่งแก้วเพื่อนของเธอโชคดีเป็๞บ้าที่ได้สามีทั้งหล่อและน่ารักแบบนี้