บทที่ 16 คนอกตัญญูไป่ซินซินมองดูอาสะใภ้ไป่ที่มองเธอด้วยความกลัวพลางถอยหลังให้ห่างเธอ ทว่าในสายตาของไป่ซินซิน ภาพเหล่านั้นกลับค่อยๆ เลือนรางลง ถูกแทนที่ด้วยห้วงความทรงจำที่หลั่งไหลเข้ามาในสมองราวกับเขื่อนแตก...ภาพของพ่อแม่ที่ทำงานหนักในคอมมูนประชาชนก่...