บทที่ 46 เด็กที่ตายแล้วพูดไม่ได้.ภายในห้องเก็บฟืนที่มืดและเย็นเฉียบ มีเพียงแสงจันทร์เพียงน้อยนิดที่ส่องลอดผ่านช่องโหว่บนหลังคา กลิ่นอับของฟางเก่าและดินชื้นลอยคละคลุ้ง แม่ของเสี่ยวหลินกำลังใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดตามเนื้อตัวที่บอบช้ำของลูกสาวอย่างแผ่วเบา น้ำต...