“แค๊ก...แค๊ก” แต่พอเอาเข้าจริงๆ เขาก็เริ่มหายใจที่ติดขัด จากลำแขนที่รัดแน่น...อือ แบบนี้ท่าจะไม่ดีแล้ว

    “ไอ้ตัว น่าขยะแขยง ว่าไง...เมื่อคืนวาน นายทำอะไรกับ สาริณี” เสียงเกรี้ยวกราดไม่พอดังอยู่ข้างหูของเขาราวกับเสียงฟ้าผ่า

    “อะ อะไร นะ” ชายหนุ่มอึกอักถามออกไปอย่างไม่แน่ใจสิ่งที่ได้ยิน ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ที่เขาบอกไอ้ทิวว่าเธอเป็๲แฟนของเขาเหรอ

    “นายโกหกฉัน...นายเดินไปกับสาริณี..นายวางแผนที่จะไม่กลับมาหาฉันใช่ไหม ห๊า” นงนุชรุกไล่ถามอย่างคาดคั้น

    “อ่อ...นะ นั่นก็เพราะว่า...เอ่อ สิ่งที่เกิดขึ้นคือ...” เขาเริ่มกังวลไม่รู้จะเรียบเรียงคำพูดอย่างไรดี

    ร่างงามของหญิงสาวเหยียดตรง ถอยหลังห่างออกไปเล็กน้อย สองมือกอดอกจ้องมองมาอย่างไม่ยอมให้ปล่อยผ่านไปง่ายๆ

    “พูดมาตามตรงเลยนะนายไปที่ไหน และคิดจะทำอะไรกับเธอ” เสียงที่ถามมาราวกับว่าเ๱ื่๵๹นี้เป็๲เ๱ื่๵๹คอขาดบาดตาย

    ชายหนุ่มรุ่นน้องยังคงอ้ำอึ้ง ไม่รู้จะพูดอะไร ถ้าเป็๞ไปได้เขาอยากจะหายตัวไปซะเดี๋ยวนี้เลย

    “อย่าบอกนะว่า...นาย นอนกับสาริณี น่ะ” นงนุชเอ่ยถามด้วยสีหน้า๻๠ใ๽ เมื่อเห็นอาการของชายหนุ่มที่ผิดปกติ

    นวพลลุกพรวดขึ้นทันใดใบหน้าแดงก่ำ...“ไม่ใช่โว้ย...พูดบ้าอะไรเนี่ย...พี่ดูหนังโป๊มากไปหรือป่าวห๊ะ” เขาส่งเสียงดังกลบเกลื่อนความจริง เขากลัวพิรุธในใจจะเผยออกมาทางสีหน้า

    นงนุชมองหน้าที่แดงก่ำของชายหนุ่มด้วยความ๻๠ใ๽...ต้นโกรธแล้วเหรอ ต้องโกรธขนาดนี้เลยเนี่ยนะ...

ถ้าเพียงแต่เธอรู้ว่าเขาหน้าแดงเพราะอายที่ถูกคำถามจี้ใจดำ และกลัวความจริงจะเปิดเผย...วันนี้นวพลคงจบไม่สวยแน่ๆ

    “นาย...แค่พูดว่าไม่ใช่ก็พอ แต่...นายกับบอกว่าฉันดูหนังโป๊...” แม้เสียงจะอ่อนลงแต่ก็ยังแฝงความไม่พอใจเกินแปดส่วน

    “นี่ พวกเธอสองคน เข้ามาทำอะไรกันในนี้” ญารินดาเดินหน้าตื่นเข้ามาเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังออกมมาภายนอก

    “อะ...ไรกันพวกเราก้แค่กำลังคุยกันอยู่นะ”นงนุชหันไปตอบหางเสียงสั่นน้อยๆ  

    “อ้อเพิ่งนึกได้ ว่าฉันยังมีงานค้างอยู่ กลับก่อนนะ”นงนุชผลุนผลันเดินออกไปทันที หลังจากกล่าวจบ ไม่รอให้หญิงสาวอีกคนซักไซ้ไล่เลียงในเ๹ื่๪๫ที่สงสัย

    ญารินดายืนงง...อือ...อะไรของเค้าหว่า...เมื่อกี้ยังคุยกันอยู่ดีๆ เลยนี่...

    “ฉันไปแล้วนะ” นงนุชหันมาบอกทั้งสองคนอีกครั้ง ก่อนจะเดินตรงไปที่ประตู

    ญารินดา และนวพลออกจากห้องนอนของชายหนุ่ม ก่อนเดินตรงไปที่นงนุชที่กำลังออกจากที่พักของพวกเขาพลางหันมองหน้าชายหนุ่มและเอ่ยเบาๆ “อ่า ต้นเดินไปส่งเธอที่ห้องหน่อยสิ” ญารินดามองหน้าเขาเอ่ยกึ่งสั่ง

    “หา...” ชายหนุ่มทำหน้าเหมือนกินยาขมเข้าไปแก้วใหญ่

    “มะ ไม่ต้องหรอก ฉันกลับเองได้” นงนุชหันมาตอบอึกอัก ก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินจากไป

    ญารินดามองอาการของทั้งสองออกว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่...แต่ทั้งสองคนกลับปิดปากเงียบ

    “เมื่อคืนวานนั้นที่นายสองคนออกไปกินข้าวกันแล้วหายตัวไปมีอะไรเกิดขึ้นเหรอ”หญิงสาวหันมาถามคนตรงหน้าด้วยสีหน้าสับสน

    ถ้อยคำนี้ถ้าถามคนปกติทั่วไปคงไม่มีอะไรให้๻๷ใ๯ หรือต้องกังวลแต่กับคนที่ทำบางอย่างเอาไว้อย่างนวพล กลับเป็๞คำถามที่เหมือนกับการถูกจับผิด...

    “พี่พูดเ๱ื่๵๹อะไรกัน จะมีเ๱ื่๵๹อะไรเกิดขึ้นกับผมและพี่นุชกันเล่า” เขารีบปฏิเสธด้วยเสียงสูงไม่เป็๲ธรรมชาติ

    “พวกเธอสองคนทะเลาะกันเหรอ” หญิงสาวถามต่ออย่างไม่ยอมแพ้

    เขาหันหลังเดินกลับห้องพลางส่งเสียงตอบไป “ก็ ผมบอกแล้วไง ไม่มีอะไรเกิดขึ้นซะหน่อย”

    “พวกเขาสองคนต้องทะเลาะกันมาแน่ๆ” ญารินดาสรุป อย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก แต่เธอก็ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจ

           ...

    หลายวันผ่านไป...ในห้องพักของญารินดาและนวพล

    เสียงน้ำจากฝักบัวห้องอาบน้ำไหลอยู่สักครู่ใหญ่ก่อนจะเงียบลง...ร่างเปลือยเปล่าแข็งแรงเต็มไปด้วยลอนมัดกล้ามเนื้อ เดินออกจากห้องน้ำผ่านมาห้องพักผ่อนโดยสองมือกำลังใช้ผ้าเช็ดตัว ซับน้ำที่อยู่บนศีรษะอย่างสบายอารมณ์...

    ทันใดนั้นสายตาที่เผอิญมองลอดผ่านรอยแยกของผ้าเช็ดตัวที่ปิดบังใบหน้าอยู่ ก็ปะทะเข้ากับร่างหนึ่งที่ยืนนิ่งจ้องมองเขาอยู่อย่างตะลึงลาน...

    “เอ้ย นี่ นี่ นาย ทำไมโป๊อยู่ล่ะ” ร่างสวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลออกไปยกมือขึ้นปิดบังใบหน้าที่แดงก่ำลามถึงใบหู โวยวายเสียงลั่นบ้าน

    ชายหนุ่มเลื่อนผ้าเช็ดตัวลงมาปิดส่วนกลางของลำตัวด้วยความ๻๷ใ๯...“นี่ พี่นุชมาทำบ้าอะไรที่นี่เนี่ย...นี่มันบ้านผมนะ”เขา๻ะโ๷๞ถามเสียงดังอย่างอับอาย

    “เอ่อ..ฉะ ฉันหมายถึงนายเดินไปทั่วบ้านทั้งๆ ที่ยังโป๊แบบนี้เนี่ยนะ” เธอถามเสียงสั่นขณะที่ละสองมือที่ปิดหน้าลงช้าๆ

    “เธอบ้าหรือป่าวเนี่ย ผมทำแบบนี้เฉพาะตอนที่อยู่บ้านคนเดียวหรอกน่า” ชายหนุ่มตะคอกกลับไปอย่างหัวเสีย

    “ทำไมนายอยู่คนเดียว แล้ว ญา ไปไหนล่ะ” นงนุชถามด้วยอาการปกติ แต่ตามองตรงไปที่กึ่งกลางกายของเขาที่มีผ้าเช็ดตัวปกปิดอยู่ อย่างไม่วางตา

    “พี่ญาออกไปคุยกับเพื่อนบ้านใกล้ๆ นี่แหละ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

    “อ้อครั้งหน้า ช่วยเคาะประตูก่อนก็ดีนะครับ” นวพลเริ่มรู้สึกผ่อนคลายจากความ๻๠ใ๽...เขาไม่รู้สึกตัวเลยว่าการถูกหญิงสาวจ้องมองในสภาพเช่นนี้จะทำให้เกิดปฏิกริยาบางอย่างกับแก่นกายของเขา...

    พอหาย๻๷ใ๯นงนุชก็เริ่มมองสำรวจร่างกายแข็งแรงตรงหน้าอย่างเงียบๆ หือไม่นึกเลยว่าร่างกายนายต้นจะดูดีแบบนี้ ดูสิกล้ามแขนเป็๞มัดเชียว...อุ๊ย นั่นตรงนั้นของเขามันขยับตัวด้วย หือมันใหญ่ขึ้นมาแล้ว ดันผ้านูนออกมาเลย เฮ้ยนั่นๆ หัวมันโผล่ออกมาเหรอ...หรือว่า...เ๯้าต้นคิดอะไรกับเรา...

    “ว้าย นาย ของนายมัน...” นงนุชอุทานหน้าตื่นชี้มือไปที่ส่วนกลางลำตัวเขา ใบหน้าแดงก่ำ

    ชายหนุ่มมองอาการของนงนุชด้วยความแปลกใจ หือ อะไรอีกล่ะ...เขามองตามมือที่ชี้มาของหล่อน “หือ อ้าวเฮ้ย มันเป็๞แบบนี้ได้ไง”

    จากนั้นก็หันหลังกลับวิ่งเข้าห้องนอนของตนทันที แต่ไม่วายส่งเสียงปฏิเสธมาพัลวัน “ไม่ใช่นะ ไม่ใช่เพราะพี่นุชซะหน่อย มันเป็๲เพราะเพิ่งอาบน้ำมาต่างหาก”

    นงนุชส่งสายตาอยากรู้อยากเห็นตามไป๱ั๣๵ั๱ก้นที่เปลือยเปล่า และมัดกล้ามโคนขาแข็งแรงของเขาตาเป็๞ประกาย หือ...นายต้นโตแล้วจริงด้วย หุ่นดีใช้ได้เลยนะนี่...แล้วไอ้ที่ตุงๆ นั่น คงใหญ่ไม่เบา ชักอยากเห็นแล้วสิว่าจะขนาดไหน

    ชายหนุ่มผลุบเข้าห้องนอนส่วนตัวยืนหันหลังพิงประตู ด้วยความอับอาย...“เวรเอ๋ย ทำไม่ถึงแข็งขึ้นมาตอนนี้วะ”

    หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยแล้วนวพลก็ยังหมกตัวอยู่ในห้องเงียบๆ ผ่านไปสักครู่ใหญ่ๆ ญารินดาก็กลับมา เธอไม่ระแคะระคายเลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างระหว่างที่เธอออกไปพูดคุยทักทายกับเพื่อนบ้าน

    นงนุชก็ไม่ได้เล่าอะไรให้ญารินดาฟัง... เพียงแต่คิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว ทั้งสองสาวชวนกันนั่งดื่มเบียร์ตามประสาสาวๆ เหมือนเช่นที่เคยปฏิบัติมา

    และทั้งสองมักแต่งกายด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นแบบสบายๆ เวลาอยู่บ้าน ที่ผ่านมาบ่อยครั้งที่พวกเธอสวมกระโปรงสั้นแบบมินิสเกิ้ร์ต เวลานั่งจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่แพนตี้ตัวจิ๋วจะเปิดเผยออกมา แต่ก็ไม่มีใครใส่ใจเพราะถือว่าอยู่บ้านของตนเอง

    “ใช่แบบนั้นล่ะ อิอิ” เสียงเฮฮาสนุกสนานของสองสาว ดังรอดเข้ามาในห้องนอนของชายหนุ่มรุ่นน้องเป็๲ระยะๆ ในที่สุดเขาก็ทนไม่ได้เปิดประตูห้องออกมา ตั้งใจจะมาร่วมวงด้วยเหมือนเช่นเคย

    สายตาของเขามองกวาดไปที่ห้องพักผ่อน ญารินดา นั่งเอนตัวแบบสบายๆ บนโซฟา ขณะที่นงนุชนั่งชันเข่าอยู่บนพื้นด้านหน้าโซฟาสายตาของเธอหันมาสบกับเขาโดยบังเอิญก่อนที่นวพลจะหลบตาลงมองพื้น...

แต่สิ่งที่เขาเห็น ทำให้เขาถึงกับชะงัก...อ๊ะกางเกงในพี่นุช...อืม..บางจังมองเห็นเป็๲ร่องเลย...

    ทันใดนั้นนงนุชก็ตระหนักได้ว่าหนุ่มรุ่นน้องกำลังมองอะไรอยู่ เธอรีบเอาขาลงปิดบังส่วนสำคัญทันที ใบหน้าแดงก่ำ พลางเสหันไปมองทางอื่นด้วยความรู้สึกอับอายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน...

    เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น...ที่ผ่านๆ มาต้นก็เคยเห็นเธอนั่งแบบนี้อยู่บ่อยๆ หรือแม้แต่เห็นเธอกับญารินดาสวมชุดชั้นในเดินไปมาทั่วบ้านก็หลายครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยมีความรู้สึกอะไรเลย

    นวพลเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่าทำไม วันนี้พอเห็นแพนตี้ของนงนุชก็รู้สึกแปลกๆ ใบหน้าเป็๞ริ้วแดง และรู้สึกประหม่าอย่างไรพิกล...ดุ้นเอ็นก็เหมือนถุกกระตุ้น

    “อะ แฮ่ม หิวน้ำจังเลย” เขาส่งเสียงแก้เก้อก่อนเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบขวดน้ำมาดื่มโดยตรง หางตาชำเลืองมองใบหน้าสวยงามสดใสของนงนุช อย่างขลาดๆ

           ...

    คืนนี้ชายหนุ่มนอนไม่หลับเลย..พอหลับตาลงจะเห็นแต่ภาพนงนุชที่กำลังนั่งกึ่งกลางลำตัวขย่มท่อนเอ็นของทิวากรลอยเข้าในสมองของเขาตลอดเวลา “ไอ้เหี้ยทิว มันได้ฟันพี่นุชจริงๆ เหรอวะ” เขารำพึงรำพันอย่างไม่แน่ใจในความคิดของตนเท่าไรนัก

    “แต่เสียงที่เราได้ยินทางโทรศัพท์ มันเสียงคนกำลังเอากันแน่นอน” แม้จะอยากเชื่อแต่อีกใจหนึ่งก็กังวล หึงหวง

    “แม่งเอ๊ย ตกลง ไอ้ทิวมันได้ฟันพี่นุชหรือป่าววะ” นวพลลุกขึ้นนั่งในความมืดด้วยความกลัดกลุ้ม...เขาเริ่มจะเหมือนคนเสียสติเข้าไปทุกทีแล้ว

    “จริงๆ เลย เราต้องหยุดคิดซะที...ทำไม่เราถึงสนใจเ๹ื่๪๫นี้นักนะ...คนเขาจะเอากันมันเกี่ยวอะไรกับเราด้วยล่ะ”

    ในที่สุดชายหนุ่มก็ทนไม่ไหวเขาลุกเดินออกจากห้องนอนมายังห้องพักผ่อน...กระป๋องเบียร์ถูกวางทิ้งระเกะระกะ บางส่วนตกเรี่ยราดอยู่บนพื้น...มีเศษอาหารบางส่วนกระจายอยู่บนโต๊ะและแมลงสาบหลายตัวกำลังกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย

    “อือ พวกเธอทำเลอะเทอะเหมือนเด็กๆ เลย...พี่นุชคงกลับบ้านไปแล้วมั้ง”

    ชายหนุ่มตัดสินใจกลับไปนอนต่อ ขณะกำลังหันหลังกลับเดินเข้าห้องนอน พลันสายตาของเขาเหลือบไปเห็นประตูห้องนอนของญารินดาเปิดแง้มอยู่ จึงเปลี่ยนใจเดินไปชะโงกหน้าเข้าไปดู...สิ่งที่เห็นภายในห้องนั้น ทำให้เขาใจเต้นโครมครามแทบทะลุออกมานอกหน้าอก...อ่า...

…

อ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า

แล้วช่วยคอมเมนต์กันด้วยน้าา