ฝีเท้าของจิ่วเยี่ยนพลันหยุดชะงักไปเนิ่นนาน ไหล่ของนางสั่นไหวเล็กน้อยราวกับโล่งใจ        จิ่วเยี่ยนทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่นอกประตู ก่อนจะคำนับด้วยความจริงจังอย่างหาที่เปรียบมิได้        “ขอบคุณเจ้าค่ะนายท่าน”        หลังจิ่วเยี่ยนจากไป เจี่ยงอิงเอ๋อ...