เสียงดนตรีเน้นบีทหนักดังกระหึ่มไปทั่วผับ กระตุ้นให้เหล่าขาเที่ยวเพลิดเพลินไปกับการดื่ม ยิ่งเมาก็ยิ่งสนุกไปกับบรรยากาศที่ชวนให้ลุ่มหลง มลตรามาฉลองเรียนจบกับกลุ่มเพื่อนสนิทในรุ่นเดียวกัน
เป็ครั้งแรกที่มีโอกาสเข้าสถานบันเทิงเพราะเธอเป็เด็กในบ้านของท่านผู้มีพระคุณ เป็คนที่เข้มงวดมากและส่วนใหญ่มนตรามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในบ้าน จึงไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปไหนมาไหน และคุณท่านไม่อนุญาตให้มาเที่ยวสถานบันเทิง แต่วันนี้เป็กรณีพิเศษเพราะเป็วันที่หญิงสาวเรียนจบ
“ยัยมีน ดื่มนิด ดื่มหน่อยไม่เมาหรอกน่า” จิ๊บคะคั้นคะยอให้มนตราดื่มบ้าง เพราะวันนี้มาสนุกกันแต่เพื่อนของหล่อนก็เอาแต่นั่งสงบเสงี่ยมมันทำให้เสียบรรยากาศ
“จะดีเหรอ เรากลัวคุณท่านจะว่าเอา” มนตราเกรงใจคุณท่านมาก กลัวว่าหากทำตัวไม่ดีจะทำให้ท่านเสื่อมเสียไปด้วย และเธอก็ไม่เคยดื่มมาก่อน เลยกลัวจะเมา
“เอาน่า นิดเดียวนะ มาสนุกกันนะแก ไม่ได้ให้มานั่งซังกะตาย” โยโย่เพื่อนสนิทอีกคนเสริมทัพ
“นั่นดิ่ ครั้งแรกเลยนะที่แกได้รับอนุญาตให้มาเที่ยว เต็มที่หน่อยประสบการณ์ชีวิต” กระต่ายก็ยุด้วยอีกคน
มนตรามีเพื่อนสนิทอยู่สามคนที่เป็เพื่อนกลุ่มเดียวกัน ทุกครั้งที่เพื่อนชวนมาเที่ยวมนตราต้องปฏิเสธตลอด แต่ครั้งนี้เป็ครั้งแรกที่ได้ออกมาเปิดหูเปิดตา เพื่อนๆ เลยอยากให้มนตราได้สนุกเต็มที่ ทำอะไรแบบไม่ต้องเกรงใจใคร
“อะ ก็ได้ แต่ดื่มนิดเดียวนะ”
มนตรารับแก้วเครื่องดื่มอย่างจนใจ ไหนๆ ก็มาแล้วและคุณท่านก็อนุญาต ดื่มนิดหน่อยคงไม่เป็อะไรมาก ยังไงเดี๋ยวรถที่บ้านก็มารับอยู่ดี หญิงสาวเป็เด็กในบ้านที่ถูกเก็บมาเลี้ยง
เพราะว่าคุณท่านไม่มีลูกสาว มีแต่ลูกชายสองคนที่เป็ฝาแฝดกัน และด้วยปัญหาด้านสุขภาพท่านไม่สามารถมีบุตรได้อีก จึงได้รับมนตรามาเลี้ยงจากสถานเด็กกำพร้า
