ฮวาเหยียนพลันหยุดฝีเท้าลง นางหันศีรษะกลับมา คิ้วและดวงตาของแม่นางน้อยยังคงงดงาม แต่ความโอหังไม่เกรงกลัวฟ้าดินครั้งในอดีตกลับถูกแทนที่ด้วยความโศกเศร้า ทั้งยังแฝงด้วยความสับสนเล็กน้อย พาให้คนมองรู้สึกทุกข์ใจจนพูดไม่ออก         “หืม?”        เขามองฮ...