หลายวันผ่านไป ั้แ่ นิค เริ่มเข้ามาที่บ้านไม้ของลุคกับรูริ เขาแทบจะกลายเป็แขกประจำ
แน่นอนว่าลุคย่อมไม่อยากให้ นิค มา แต่เพราะเขาเป็ “ผู้กล้า” การปรากฏตัวของเขาจึงกลายเป็เื่ที่ปฏิเสธไม่ได้
บนโต๊ะไม้กลางห้องมีขวดแก้วเรียงราย ของเหลวหลากสีสะท้อนกับแสงตะเกียง กลิ่นสมุนไพรผสมกับกลิ่นน้ำยาคละคลุ้ง รูรินั่งอยู่ตรงนั้น ดวงตากลมใสจดจ้องสมการที่นิคเขียนลงบนกระดาษ มือเล็กขีดจดอย่างตั้งใจ
“เห็นไหม…ถ้าเ้าเพิ่มสารสกัดจากรากไอวี่อีกนิด ยาที่ได้จะเสถียรมากขึ้น ไม่ะเิง่าย ๆ”
น้ำเสียงเรียบง่าย ทว่ามั่นใจของนิคทำให้ทุกคำเหมือนบทเรียนที่ควรค่าแก่การจำ
รูริพยักหน้าตาเป็ประกาย
“จริงด้วยค่ะ แบบนี้จะได้ไม่เสียของไปเปล่า…”
รอยยิ้มเล็ก ๆ ของเธอทำให้หัวใจของผู้กล้าอย่างนิคเต้นแรง เขามองเด็กสาวตรงหน้าไม่ต่างจากนักปรุงยาที่เจอ “วัตถุดิบล้ำค่า” ที่อยากเอาไว้
ในมุมห้อง ลุค ยืนกอดอก มองทุกอย่างเงียบ ๆ หัวใจเขาบีบแน่นทุกครั้งที่เห็นน้องสาวยิ้มให้ผู้ชายคนนี้
เขาเป็เพียงชายหนุ่มธรรมดา ไร้พลังพิเศษ ไร้เกียรติยศ ไม่มีชื่อเสียง เขามีเพียงบ้านไม้เก่า ๆ หลังหนึ่ง และความรู้ติดตัวเล็กน้อยจากตำราเก่าที่สืบทอดมา
ในขณะที่อีกฝ่ายคือ “ผู้กล้า” ผู้ชายที่ทั้งแข็งแกร่ง ฉลาด และมีบารมีมากพอจะทำให้ใคร ๆ ต้องยอมรับ
ทุกครั้งที่นิคโน้มตัวเข้าใกล้รูริ ลุคก็อยากจะผลักเขาออก แต่ความจริงกลับตบหน้าเขาซ้ำ ๆ
เขาทำไม่ได้…
เพราะในโลกนี้ ไม่มีใครกล้าขัดใจผู้กล้า
“เ้ามองข้าตลอดเลยนะ ลุค”
เสียงนิคดังขึ้นอย่างจงใจ แววตาคมปรายมาทางเขาพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์
ลุคกำหมัดแน่น หายใจข่มอารมณ์
“ก็แค่…เฝ้าดูน้องสาวของข้า”
นิคหัวเราะเบา ๆ แต่เสียงนั้นเย็นเยียบ
“หึหึ…ก็ดีแล้วนี่ คนธรรมดาก็ทำได้แค่เฝ้าดูเท่านั้นแหละ”
คำพูดนั้นเหมือนมีดกรีดลงกลางอก ลุคเงียบไปในทันที ความรู้สึกอับอายปนโกรธแล่นวาบในอก เขาอยากเถียง อยากะโว่าตัวเองไม่ใช่ไร้ค่า แต่ความจริงก็คือ…
เขาไม่มีทางเอาชนะผู้ชายตรงหน้าได้เลย
รูริรีบเงยหน้าขึ้น หันมาหาพี่ชายด้วยสีหน้าตื่น ๆ เธอส่งยิ้มบางเหมือนอยากลดความตึงเครียด
“พี่ลุค…มาช่วยรูริดูสูตรตรงนี้สิคะ…เผื่อว่าพี่จะเห็นอะไรที่ต่างออกไป”
ลุคเม้มปาก มองน้องสาวที่พยายามประคองบรรยากาศ เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ มองขวดน้ำยาเล็ก ๆ ที่รูริกำลังคน
เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ยืนข้าง ๆ และยื่นมือจับแขนขวดให้มั่นคง แสดงออกเพียงว่าเขายังอยู่ตรงนี้ยังปกป้องเธอ
นิคมองภาพนั้นแล้วหัวเราะในลำคอเบา ๆ
“น้องสาวเ้าช่างน่าทะนุถนอมจริง ๆ ลุค”
ลุคหันขวับ สบตากับแววตาคมที่ทอประกายราวกับสัตว์นักล่า เขารู้ได้ทันที ไม่ว่าจะเป็สมุนไพรหายาก หรือผลึกพลังล้ำค่า ผู้กล้าตรงหน้ากำลังมองรูริ…ด้วยสายตาเดียวกัน
และในใจลุคก็ยิ่งหนักแน่นขึ้น แม้เขาจะเป็เพียงคนธรรมดา
แต่เขาจะไม่มีวันยอมให้ใครพรากน้องสาวไป
เขาจะพยายามปกป้องเธอให้ดีที่สุดแม้ว่าเขาจะไร้พลังก็ตาม
