เสิ่นม่านเลิกคิ้ว จากนั้นยื่นมือไปลูบหน้าหนิงจิ่นอวี๋ราวอันธพาลหญิง        “เห็นแก่รูปโฉมที่หล่อเหลาของเจ้า ข้าจะให้โอกาสเจ้าก็ได้”        หนิงจิ่นอวี๋กระตุกมุมปากและยื่นมือไปคว้าแขนของนาง เหมือนไม่ได้ออกแรงแต่อย่างใด เสิ่นม่านรู้สึกเพียงร่างกาย...