บทที่ 20 : น้ำตาแห่งยอดเขาเมฆา และปีกแห่งความหวังรุ่งอรุณที่ควรจะสดใสบนยอดเขาเมฆาเมามาย กลับถูกย้อมด้วยสีแดงฉานของเปลวเพลิงและควันดำทึบตูม! ตูม! ตูม!เสียงระเบิดดังกึกก้องปลุกให้คณะเดินทางสะดุ้งตื่นจากการหลับไหล"ข้าศึกบุก! ข้าศึกบุก!" ฟานอวี้ วิ่งหน้า...