“สาวๆ พวกนี้นายจ้างมาจากไหนวะ” โต้งยิ้มแก้มปริถามคเชนทร์ด้วยความอยากรู้
“ทั้งหมดไอ้พีทมันจัดการ ถูกใจใช่ไหมล่ะ มองตาเยิ้มขนาดนั้น” หลังจากฟังคำตอบ โต้งค่อยๆ หย่อนตัวลงในสระอย่างช้าๆ พร้อมกับสาวๆ ที่ปรี่เข้ามาพยุงร่างหนาลงน้ำไป โต้งถูกหญิงสาวห้อมล้อมราวกับว่าเป็เทพบุตร สระน้ำที่เปิดไฟสว่างเต็มไปด้วยบรรดาสาวๆ ที่โยนบอลส่งให้กันไปมาพร้อมกับเสียงเฮดังลั่นสนั่น
ทว่าคะนิ้งและอินทิราหาจังหวะเผลอ แอบยกอาหารเพื่อหลีกหนีความวุ่นวาย ขึ้นไปทานบนห้อง ทั้งสองหอบหิ้วกันมาเต็มสองมือหวังว่าจะหลบเลี่ยงเสียงอึกทึกจากบรรดาพวกพี่ๆ ได้
“จะไปไหนคะคุณหนู” เสียงแม่บ้านดังมาจากด้านหลัง ก่อนที่ทั้งสองจะหยุดชะงักแล้วเหลียวหลังกลับไปมอง
“ป้าอิ่ม คะนิ้งจะไปทานที่ห้องค่ะ”
“คุณท่านสั่งให้ป้าล๊อคประตูทุกบานในบ้านหลังนี้หมดแล้วค่ะ คุณท่าน้าให้คุณหนูกับเพื่อนลงไปร่วมงานปาร์ตี้ของคุณคเชนทร์นะคะ”
“โอย ก็คะนิ้งไม่อยากร่วมงานนี่คะ จะเผด็จการไปถึงไหน นี่มันละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวกันเกินไปแล้วนะคะ”
“ค่ะ” ป้านาตอบสั้นๆ
“ป้าอิ่มอ่ะ แล้วพ่อกับแม่ไปไหนคะ” หญิงสาวแปลกใจหลังจากพาอินทิราไปทำความรู้จักก็ไม่เห็นตัวทั้งสองอีกเลย
“ออกไปข้างนอกค่ะ” แม่บ้านตอบตามความเป็จริง
“ออกไปข้างนอก” คะนิ้งย้ำคำอย่างใ
“ตัวเองออกไปข้างนอก แต่บังคับให้คะนิ้งอยู่ในงานปาร์ตี้ที่แสนน่าเบื่อของพี่เชนทร์เนี่ยนะ อะไรของพ่อเนี่ย” หญิงสาวโวยวายไม่หยุดปาก พลางทำหน้าหน่ายใจครอบครัวตัวเองอย่างหนัก
เสียงมือถือของคเชนทร์ดังขึ้น ชายหนุ่มละจากนั่งดูสาวๆ แล้วหันมากดรับ
“ครับพ่อ”
“ดูน้องด้วยนะ ป่านนี้ชักดิ้นชักงอไปแล้วมั้ง ที่โดนบังคับให้อยู่ในงานของแก” คเชนทร์หลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย
“แล้วพ่อกับแม่เล่นสนุกอะไรกับน้องล่ะครับ คิดจะจับน้องให้นายพีท พ่อก็รู้ว่าน้องเกลียดหน้านายพีทขนาดไหน ส่วนนายนั่นก็ไม่เคยทำดีกับคะนิ้งเลย ผมว่าแผนพ่อไม่สำเร็จหรอก” ชายหนุ่มยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มก่อนจะวางลงอย่างเบามือ
“ดูน้องด้วยละกัน เชียร์ตาพีทให้พ่อเยอะๆ หน่อย” ธเนศ้าให้ลูกสาวลงเอยกับลูกชายเ้าของบริษัทส่งออกผลไม้ที่ใหญ่เป็อันดับต้นๆ ของเมืองไทย เขาวางแผนให้คเชนทร์จัดงานปาร์ตี้ทุกเดือน เพื่อที่คะนิ้งจะได้ทำความรู้จักนายพีทมากขึ้น เื่คลุมถุงชนคงไม่ถึงขึ้นนั้น ชายหนุ่มกดวางสายบิดาพลางเลื่อนสายตาไปสะดุดกับสองสาวที่เดินตัวห่อเหี่ยวมาพร้อมกับแม่บ้านที่ใช้มือจูงเชิงบังคับเข้ามานั่งยังโต๊ะด้านข้างติดกับเขา
“นั่งตรงนี้อย่าไปไหนนะคะ คุณหนูนั่งตรงนี้ป้าจะได้รายงานคุณท่านถูกว่าคุณหนูและเพื่อนได้อยู่ร่วมงานคุณเชนทร์จริง”
“ป้าอิ่มอ่ะ” หญิงสาวเรียกชื่อแม่บ้านพลางทำหน้างอหันไปมองพี่ชาย ก่อนจะสะบัดหน้าหนี แล้วหันมาจกอาหารตรงหน้า หน้าตาบูดบึ้งของน้องสาวทำให้คเชนทร์หลุดยิ้มพลางส่ายศีรษะช้าๆ
“คราวนี้เธอเข้าใจฉันหรือยังอิงค์ ว่าทำไมฉันต้องมีเธอ” อินทิราพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะเหลือบตาสำรวจดูทุกคนรอบกาย เสียงดนตรีและแสงสียังคงเต้นระบำเป็จังหวะ หญิงสาวที่ลอยตัวอยู่ในน้ำก็กรี๊ดกร๊าดอยู่กับชายหนุ่มที่เริ่มเล่นลามปามลวนลามหน่อยๆ หากแต่ดูเหมือนพวกเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับมือปลาหมึกของเขา
บ้านหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ห่างจากรั้วมหาวิทยาลัยไม่กี่เมตร ยังพอมองเห็นเงาของต้นไทรใหญ่อยู่ลิบๆ คเชนทร์นั่งไขว้ห่างมองหญิงสาวพลางนึกถึงความคุ้นเคยแสนประหลาดที่มีต่อเธอ หากแต่พีทชายหนุ่มร่างสูงเข้ามาเรียกทุกคนไปร่วมกิจกรรมพิเศษบางอย่าง เขาเลื่อนโต๊ะมาวางเรียงต่อกันแล้วให้ทุกคนนั่งล้อมวง พร้อมกับขวดแอลกอฮอล์เปล่าหนึ่งใบตั้งหราอยู่กลางวง
“คืนนี้เราจะมีเกมสนุกๆ มาเล่นแก้เบื่อกันนะครับ ใครแพ้จะถูกจับไปโยนสระ” เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว พีทหยิบขวดแอลกอฮอล์มาวางไว้บนโต๊ะกลางวง แล้วทำการหมุน เมื่อขวดไปหยุดที่ใครคนนั้นต้องพูดความจริง หลังจากที่เขาอธิบายกติกาเสร็จ ทุกคนก็ตั้งท่าลุ้นกับขวดที่หมุนติ้วๆ ปลายขวดพุ่งมาหยุดอยู่ที่คะนิ้ง
ทุกสายตาที่เคยจับจ้องอยู่ที่ขวด พากันเลื่อนมองหน้าเธออย่างพร้อมเพรียง ก่อนที่หญิงสาวชี้หน้าตัวเองพลางทำหน้าเหวอ คเชนทร์มองน้องสาว แล้วปล่อยยิ้มออกมาเล็กน้อย เธอกำลังเสียรู้พีท “เกมปั่นขวดพูดความจริง” คเชนทร์และพีทเรียกได้ว่าเป็ “เซียน” อยากให้หยุดที่ใครตรงไหนย่อมได้ตามใจปรารถนา
“น้องคะนิ้ง พี่ขอถามว่า น้องคิดอย่างไรกับพี่ครับ” เสียงโห่ปรบมือจากคนรอบข้าง ทำให้คะนิ้งจิกสายตาไม่พอใจไปยังคนตั้งคำถาม
“ไม่คิด และไม่มีวันคิดด้วยค่ะ” ชายหนุ่มได้ฟังคำตอบก็ทำหน้าเศร้าแล้วฟุบหมอบลงบนโต๊ะอย่างหมดแรง หญิงสาวแย้มยิ้มเล็กน้อยพลางหมุนขวดไปหยุดที่โต้ง เพื่อนต่างมหาวิทยาลัยของคเชนทร์
“อิงค์ขอถามพี่โต้ง พี่คิดจะกินผู้หญิงในสระนั้นใช่ไหมคะ” เสียงโห่ปรบมือของกองเชียร์ดังลั่นเช่นเคย
“ก็แบบนั้นแหละครับผม” โต้งลุกขึ้นยืนแล้วก้มโค้งยอมรับความจริงอย่างง่ายดาย ก่อนวางมือแล้วหมุนขวดต่อไป ก่อนที่ขวดจะหยุดอยู่ที่หน้าของอินทิรา หญิงสาวมองขวดพลางกะพริบตาถี่ๆ
“น้องแว่นนี่เอง พี่ขอถามว่า น้องเคยโดนจูบไหมคร๊าบบ” คราวนี้เสียงเฮลั่นหนักขึ้นกว่าเก่า หญิงสาวมองหน้าทุกคนอย่างประหม่าก่อนจะหันมองคเชนทร์เป็คนสุดท้าย
“เอ่อ...คือ...” สายตาหลอกแหลก ส่อกังวลอย่างเห็นได้ชัด
“น้องไม่ต้องตอบก็ได้นะครับ โต้งนายถามอะไรใช้ความคิดบ้างดิ” คเชนทร์หันไปปรามเพื่อน
“อะไรวะ คำถามง่ายๆ ถ้าตอบไม่ได้ก็วิ่งไปะโสระน้ำดิวะ ฮ่าๆๆๆ” ชายหนุ่มอ้างกติกาขึ้นมา
“ไม่เคยค่ะ” หญิงสาวก้มหน้ากลั้นใจตอบ ก่อนที่เสียงโฮ่แซวดังลั่นตามมาอย่างที่เธอคาดไว้ อินทิราเอื้อมมือน้อยๆ ไปหมุนขวด มันหมุนติ้วๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยุดนิ่งที่หน้าของคเชนทร์เหมือนถูกจับให้หยุด ทุกคนต่างตะลึงกับเหตุการณ์เมื่อครู่ก่อนจะหันมองหน้ากัน
