พลันสายตาปะทะเข้ากับใบหน้าของสาวน้อยเ้าของเสียง ใบหน้าของหล่อนสะสวยสะดุดตานายพลั้แ่วินาทีแรกที่พบหน้า
และสิ่งที่สะดุดตาของนายพลเดชาเข้าอย่างจัง ก็คือผิวพรรณขาวเนียน เปล่งปลั่งไปด้วยเืเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง
เสื้อยืดที่เปียกน้ำแนบเน้นไปกับสรีระสาวสุดอะร้าอร่าม มองเห็นสองเต้าเบียดกันแน่นจนน่าอึดอัดอยู่ภายใต้ผ้าบางแนบเนื้อ
และการที่สาวน้อยไม่ได้สวมยกทรง ทำให้เขามองเห็นหัวนม แทงตุงขึ้นมาบอกตำแหน่งของยอดอกทั้งสองข้าง ทำเอาดวงตาของผู้มาเยือนเบิกโพลง ตะลึงมองสาวน้อยด้วยความสนใจ
“ฉันมาหาไอ้เลิศ… ”
นายพลกล่าว บอกธุระของตัวเองขณะสายตายังไม่ละจากเรือนร่างของหญิงสาว หล่อนสวยราวกับนางฟ้า กำลังเดินขึ้นมาจากคลอง
“หนูสวยจัง… ”
นายพลเดชาชมขณะสืบเท้าเข้ามาใกล้ เอื้อมมือมาเชยคางของสาวน้อยอย่างถือวิสาสะ
โคแก่เพ่งพินิจใบหน้าสะสวยสะกดใจชาย นึกแปลกใจว่าทำไม์จึงซ่อนดอกไม้งามดอกนี้ไว้ในทุ่งนาป่าเขา สวยแบบนี้หล่อนสมควรได้ไปเฉิดฉายอวดสายตาชายอยู่ในเมืองที่ศิวิไลซ์นี้
“อ๋อ… พ่อเลิศเป็พ่อของหนูเองจ้ะ”
หญิงสาวตอบ
‘โอ้ว… ’
นายพลอุทานในใจ
ยังไม่ละสายตาจากเรือนร่างสุดเย้ายวนของหล่อน เพราะว่าเมื่อตอนที่หญิงสาวกำลังก้าวขึ้นจากน้ำ ทำให้เขาสังเกตเห็น ‘ของดี’ ของหล่อน ดันนูนขึ้นมาอวดความอะร้าอร่ามตรงง่ามขาที่มีเป้ากางเกงผ้ายืดขาสั้นบางๆ ปิดบังหนอกเนินสาวเอาไว้
และการที่หล่อนไม่ได้สวมชั้นในทั้งบนและล่าง ทำให้นายพลเดชาสังเกตเห็นสามเหลี่ยมทองคำของหล่อน โหนกนูนขึ้นเป็ร่องเด่นชัด ดูราวกับเอาส้มโอสองกลีบประกบกันแล้วเหน็บไว้ตรงง่ามขา โหนกนูนขึ้นมาอวดกลีบจนเห็นได้ชัด
“แล้วหนูชื่ออะไรจ๊ะ… ”
จากที่ตั้งใจจะมาตามหาพ่อของหล่อน ครั้นเมื่อได้เจอกับลูกสาวที่สวยราวกับนางฟ้า ทำให้ความสนใจทั้งหมดของนายพลพุ่งตรงมาที่คนเป็ลูกสาวเต็มๆ
“หนูชื่อแป้งหอมค่ะ”
