หญิงสาวขยับขึ้นมาบนเตียง เอามือลูบไล้หนอนน้อยของสามีชราที่อายุรุ่นราวคราวพ่อ ทว่าเ้าหนอนน้อยก็ไม่มีทีท่าว่าจะสู้ขึ้นมาอีก
“เสี่ยแตกเร็วจัง… หนูยังค้างอยู่เลย… นานๆ จะมาน่าจะเอานานๆ”
หญิงสาวบ่นอุบ ทำหน้าออดอ้อนผัวแก่ ทว่าไม่ทันที่เสี่ยชราจะตอบอะไรก็มีอันต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือวางไว้หัวเตียง
“ฮะ… ฮัลโหล… ”
เสี่ยจอมเ้าชู้กดรับ พยายามควบคุมสุ้มเสียงไม่ให้มีพิรุธ กรอกเสียงไปยังต้นสาย
อรนภาเงี่ยหูฟัง ได้ยินเสียงแว้ดๆ ของเมียหลวงดังออกมาจากโทรศัพท์ เพียงเท่านี้หล่อนก็รู้ว่าเมียหลวงโทรมาตามผัวเหมือนเช่นทุกครั้ง
“ก็อั๊วมาประชุม… กว่าจะเลิกก็ค่ำ ขับรถกลับกลางคืนไม่ปลอดภัยเลยต้องนอนค้างที่คืนโรงแรม… เอาน่ะ… ลื้ออย่าบ่นนักเลยอั๊วกำลังจะกลับแล้ว”
เสี่ยรีบลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า กอดลาเมียน้อยแล้วรีบขับรถเบนส์คันหรูออกไปจากบ้าน ปล่อยให้อรนภายืนมองส่งทั้งที่อารมณ์ยังค้างคาไม่หาย
ราวๆ ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ได้ยินเสียงรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อสีดำคันใหญ่แล่นมาจอดที่หน้าประตูบ้าน อรนภาแหวกม่านหน้าต่าง ทอดสายตามองลงมาที่หน้าบ้าน เห็นผู้ชายตัวใหญ่สองคนกำลังลงมาจากรถพร้อมด้วยอุปกรณ์ทำแอร์
“แอร์ไม่เย็นมาสองวันแล้วค่ะช่าง… ”
อรนภาบอกกับชายวัยใกล้สี่สิบที่เดินเข้ามาในบ้านของหล่อน ดูจากท่าทางคล่องแคล่วชำนาญงานและวัยที่าุโกว่าอีกคน ก็พอจะรู้ว่าคนที่แก่กว่าต้องเป็หัวหน้าอีกคนที่ดูอายุน้อยกว่า วัยยังหนุ่มแน่นไม่น่าจะเกินสามสิบ
“ผมชื่อช่างดามพ์ครับ… นี่ไอ้เอ็มลูกน้องผม”
ช่างดามพ์แนะนำตัวเองและหนุ่มรูปหล่ออีกคนที่มาด้วยกัน
“ค่ะช่าง… หนูชื่ออรค่ะ”
หญิงสาวแนะนำตัวเอง สะดุดตากับผู้ชายสองคนที่ดูหล่อเหลาน่าสนใจ รูปร่างดีไม่แพ้กัน หน่วยก้านกำยำล่ำสันสะดุดตา
“แอร์มีอาการยังไงครับ… แค่ไม่เย็นอย่างเดียวหรือว่ามีน้ำหยดด้วยครับ”
