บทที่ 26 : อาชาพยศและศรศิลป์สะท้านป่าเสียงกีบม้ากระทบพื้นดินดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นตลบฟุ้งไปทั่วบริเวณป่าล่าสัตว์หลวงซานไห่ถังอวี้เฟิง (ตัวจริง) ในคราบคุณชายบัณฑิตผู้สำอาง ควบม้าสีขาวปลอดทะยานไปข้างหน้าราวกับพายุบุแคม เขารู้สึกเหมือนนกที่หลุดจากกรงขัง...