การกวาดล้างฝูงซอมบี้เป็ไปอย่างง่ายดาย เมื่อมีพลังน้ำแข็งและหิมะมาเสริมในการต่อสู้แบบทีม บวกกับความสามารถในการบัญชาการรบที่ยอดเยี่ยมของเชียนมู่เซวี่ยนแล้วก็ทำให้ถังฮ่าวรู้สึกประทับใจ
เชียนมู่เซวี่ยมีไหวพริบดีจนน่าทึ่ง ภายใต้การบัญชาของเธอ ทุกคนก็สามารถใช้ประโยชน์จากทักษะการโจมตีของตนเองได้อย่างเต็มที่ อีกทั้งยังร่วมมือกันต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งข้อสรุปนี้สามารถยืนยันได้จากการต่อสู้ในสองครั้งถัดมา
เื่นี้ทำให้ถังฮ่าวดีใจเป็อย่างมาก
เชียนมู่เซวี่ยเป็แม่ทัพที่ยอดเยี่ยมและมีวิสัยทัศน์ที่ก้าวไกล ซึ่งในส่วนนี้จะช่วยเติมเต็มจุดอ่อนของถังฮ่าวได้อย่างไม่ต้องสงสัย!
ถังฮ่าวรู้ดีว่า แม้ในชาตินี้เขาจะมีข้อได้เปรียบหลายอย่าง แต่อย่างไรก็ตาม หากต้องเผชิญหน้ากับศึกครั้งใหญ่ที่มีซอมบี้จำนวนมากล้อมเมืองละก็ เขาคิดว่าตัวเขาเองย่อมไม่สามารถบัญชาการได้ดีเท่าเชียนมู่เซวี่ยแน่
ซึ่งในจุดนี้ เชียนมู่เซวี่ยสามารถเติมเต็มจุดอ่อนข้อนี้ของเขาได้!
...
นอกเมืองหลัวเฉิง สมาชิกทีมทั้งสิบสองคนกำลังไล่ล่าซอมบี้อยู่
ทีมเล็กๆ นี้มีผู้วิวัฒนาการสิบคน นำโดยจ้าวเมิ่ง ซึ่งเป็ผู้วิวัฒนาการพลังที่อยู่ในระดับ 2 ขั้นสูงสุด อีกเพียงเล็กน้อยก็จะวิวัฒนาการเป็ระดับสามแล้ว
ฉัวะ! เสียงดาบเหล็กในมือของจ้าวเมิ่งดัง พร้อมกับหัวของซอมบี้กรงเล็บแหลมระดับ 2 ที่ถูกตัดและตกลงมากับพื้น
“พี่เมิ่ง ดูสิ มีรถสองคันกำลังมาทางนี้ด้วย!” หลิวโหวผู้มีสายตาเฉียบแหลม เห็นรถสองคัน โดยมีคันหนึ่งเป็คันเล็ก และคันหนึ่งเป็คันใหญ่กำลังแล่นเข้ามาใกล้
จ้าวเมิ่งหันกลับมา แบกดาบเหล็กขึ้นหลัง ก่อนเดินตรงไปที่ถนน ทันใดนั้นดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
นั่นมันรถฮัมเมอร์นี่นา มันถือว่าเป็ของดีเลย! จ้าวเมิ่งนึก
“พี่เมิ่ง คันหน้านั่นใช่รถฮัมเมอร์เสริมเหล็กหรือเปล่า? เราปล้นมาดีไหม?” หลิวโหวเดินเข้ามาใกล้จ้าวเมิ่งด้วยตาเป็ประกาย
“รอดูสถานการณ์ก่อนเถอะ!” จ้าวเมิ่งถ่มน้ำลายลงพื้น ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น
ถังฮ่าวจอดรถลงก่อนจะหยิบบุหรี่สองซองโยนให้จ้าวเมิ่งและเอ่ยถามออกว่า “พี่ชาย ตอนนี้สถานการณ์ในเมืองหลัวเฉิงเป็ยังไงบ้าง?”
จ้าวเมิ่งรับบุหรี่ก่อนจะหยิบไฟแช็กออกมาจากอกเสื้อเพื่อจุดไฟ เขาสูบบุหรี่เข้าเต็มปอดและพ่นควันออกมา จากนั้นค่อยเอ่ยตอบถังฮ่าว
“จะเป็ยังไงได้อีกล่ะ? คน 80% ได้กลายเป็ซอมบี้หมดแล้ว ตอนนี้เข้าไปในเมืองไม่ได้หรอก เพราะด้านในมีซอมบี้เต็มไปหมด พวกนายจะไปไหนกันล่ะ?”
จ้าวเมิ่งพูดพลางเหลือบมองไปที่ผู้คนมากมายที่ลงมาจากรถบัสท่องเที่ยวที่อยู่ด้านหลัง
สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้น แต่ละคนแจ่มใช้ได้เลยโดยเฉพาะคนที่นั่งอยู่บนรถฮัมเมอร์นั่น ไหนจะหญิงสาวอีกสองคนที่สวมชุดหนังที่เพิ่งจะลงมาจากรถบัสคันหลังอีก ล้วนเป็หญิงสาวที่งดงามอย่างแท้จริง
ต่อให้เป็ดาราสาวสวยที่สุดในชาติก่อนก็เทียบไม่ได้
เอ๊ะ? ผู้หญิงคนนี้หน้าคุ้นๆ นี่มันเย่ชิงเฉิงนี่นา ดาราสาวเย่ชิงเฉิง!
โอ้โห นี่มันเย่ชิงเฉิง เทพธิดาของปวงประชานี่นา!
แจ่มสุดๆ ไปเลย
ไม่เพียงแต่สวยสดงดงาม แต่ที่สำคัญยังสะอาดสะอ้านด้วย
น้ำประปาและไฟฟ้าในเมืองหลัวเฉิงถูกตัดไปหลายวันแล้ว จ้าวเมิ่งและคนอื่นๆ ก็ดูโทรมราวกับผู้ลี้ภัย อีกทั้งที่บนตัวยังมีกลิ่นเหม็นสาบและคาวเือีก ส่วนถังฮ่าวและคนอื่นๆ นั้นกลับดูสะอาดสะอ้าน หากไม่ใช่เพราะโอวหยางมี่มี่แบกหน้าไม้พลังสูง หรือถังฮ่าว จางเสี่ยวเหา จางเฉิน เจียงอี้อิง และจ้าวเสี่ยวเยว่ที่สวมชุดเกราะเต็มยศจะมีปืนพกกับมีดเหน็บอยู่ที่เอวละก็ จ้าวเมิ่งคงอดใจไม่ไหวที่จะลงมือฆ่าผู้ชายทั้งหมด แล้วปล้นชิงอาวุธกับอุปกรณ์ทั้งหมดมา
ส่วนผู้หญิงน่ะเหรอ? ก็ต้องสนุกกับพวกเธอก่อนสิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในนี้ยังมีเทพธิดาระดับประเทศอย่างเย่ชิงเฉิงอีกด้วย
แต่จ้าวเมิ่งก็ยังหักห้ามใจไว้ได้!
แม้ว่าเขาจะดูไม่ออกว่าถังฮ่าว เย่ชิงเฉิง และคนอื่นๆ อยู่ในระดับวิวัฒนาการใด แต่เห็นได้ชัดว่านี่คือทีมผู้วิวัฒนาการที่มีปืน!
ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาในตอนนี้แล้ว จึงไม่อาจต่อกรได้อย่างแน่นอน!
“พวกเราจะไปเมืองมหานครแห่งเวทน่ะ ใช้เส้นทางในเมืองน่าจะไม่ได้แน่ๆ ทางซ้ายเต็มไปด้วยซอมบี้ พวกนายไปทางขวาสิ แม้ว่าการวิ่งไปบนถนนชิงหลัวจะอ้อมไปหน่อย แต่ก็ถือว่าปลอดภัยอยู่”
“ขอบคุณ!” ถังฮ่าวตอบ
แน่นอนว่าถังฮ่าวเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของอีกฝ่ายขณะที่มองไปที่เย่ชิงเฉิง โอวหยางมี่มี่ และผู้หญิงคนอื่นๆ แต่การอีกฝ่ายไม่ได้ลงมือก็แสดงว่าพวกเขามีความคิดแต่ไม่มีความกล้า ถึงอย่างไรเขาก็ไม่สามารถฆ่าผู้รอดชีวิตกลุ่มนี้ หรือลงมือกับพวกเขาเพียงเพราะความคิดชั่วร้ายบางอย่างในใจ!
“อะแฮ่ม พี่ชาย พวกนายพอจะมีน้ำดื่มเหลือบ้างไหม? ขอพวกเราหน่อยได้ไหม?” จ้าวเมิ่งเห็นว่าถังฮ่าวกำลังจะจากไป จึงรีบเอ่ยขึ้น
“จางเฉิน เอาน้ำกับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปให้พี่ชายคนนี้หน่อย!”
จางเฉินขึ้นรถ ก่อนจะยกน้ำดื่มครึ่งลังและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองถุงลงมา
ครู่ต่อมาหลิวโหวก็จ้องมองรถสองคันที่ค่อยๆ แล่นออกไปไกล ก่อนจะเอ่ยพลางเช็ดน้ำลาย “พี่เมิ่ง เส้นทางชิงหลัวถูกฝูงสุนัขกลายพันธุ์ยึดครองไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“ถ้าไม่มีฝูงสุนัขกลายพันธุ์ ฉันจะแนะนำให้พวกมันไปทางนั้นเหรอ?” มุมปากของจ้าวเมิ่งเผยรอยยิ้มโเี้ออกมา
“หมายความว่า... แต่ถ้าเป็แบบนั้นก็น่าเสียดายสาวสวยพวกนั้นแล้ว พวกเขามีกันสิบสองคน แต่กลับมีสาวสวยถึงเจ็ดคนเลย ถ้าได้พวกเธอสักคนมาละก็ ต่อให้ตายก็คุ้มแล้ว!”
“ไอ้หนู คิดอะไรตื้นๆ น่ะ? วางใจเถอะ สาวสวยทั้งเจ็ดคนนั่นไม่ตายง่ายๆ หรอก เพราะรถฮัมเมอร์เสริมเหล็กหุ้มไม่ใช่ว่าจะทำลายกันได้ง่ายๆ!” จ้าวเมิ่งหัวเราะอย่างเ็า ก่อนจะถามต่อ
“ตอนนี้เรามีคริสตัลวิวัฒนาการกี่ชิ้นแล้ว?”
“ยี่สิบสามชิ้นน่ะ แต่มีสีเงินขาวอยู่เพียงห้าชิ้น”
“เอาชิ้นสีเงินขาวทั้งห้าชิ้นมาให้ฉัน ส่วนก็นายเอาไปห้าชิ้น ที่เหลือก็แบ่งให้พวกมันคนละชิ้นเพื่อวิวัฒนาการซะ”
“พี่เมิ่งถ้าทำแบบนี้...”
“ถ้าฉันวิวัฒนาการสู่ระดับ 3 ได้เมื่อไร ฉันจะไปจับตัวสาวสวยทั้งเจ็ดคนนั้นมาเอง!”
“ตกลง!” หลิวโหวตื่นเต้นขึ้นมาทันที
...
“เมื่อกี้คนกลุ่มนั้นดูไม่น่าไว้ใจเลย เราจะไปถนนชิงหลัวจริงๆ เหรอ?” แม้ว่าเชียนมู่เซวี่ยจะไม่ได้ลงจากรถ แต่ตอนที่เธอก้มตัวออกมาจากเบาะข้างคนขับ ก็ััได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของคนกลุ่มนั้น
“ไม่ว่าเส้นทางนี้จะมีอะไรก็ตาม แต่ฉันคิดว่าไม่น่าจะทำอันตรายพวกเราได้!” ถังฮ่าวเอ่ยอย่างมั่นใจ
แม้ว่าพวกเขาจะมีกันแค่สิบสองคน! แต่กลับมีผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ถึงสามคนเชียวนะ!
ยิ่งไปกว่านั้นจางเสี่ยวเหาและเชียนมู่เซวี่ยก็ถือว่าเป็ผู้วิวัฒนาการที่โดดเด่นกว่าผู้วิวัฒนาการระดับ 3 คนอื่นๆ!
ตอนนี้มีเพียงจางอวิ๋นจือและคนอื่นๆ อีกห้าคนเท่านั้นที่ยังคงเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 1 เมื่อใดที่พวกเขากำจัดกลุ่มซอมบี้ระดับ 1 ได้มากกว่ายี่สิบตัว จางอวิ๋นจือและคนอื่นๆ ก็สามารถวิวัฒนาการเป็ระดับ 2
ไม่นานก็มีทางแยกสามทางปรากฏขึ้นข้างหน้า ถังฮ่าวขับรถไปตามถนนชิงหลัวที่อยู่ด้านขวาสุดอย่างไม่ลังเล
ถนนชิงหลัวเป็ถนนแปดเลนทั้งสองฟากฝั่ง! นี่เป็ถนนวงแหวนที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ในเมืองหลัวเฉิง เดิมทีมันถูกออกแบบให้เป็ถนนวงแหวนรอบที่หนึ่ง
ถนนฝั่งซ้ายที่อยู่ใกล้กับตัวเมืองที่สุดสามารถมองเห็นอาคาร และพื้นที่จำนวนมากที่อยู่ระหว่างการพัฒนาได้ ขณะที่ถนนฝั่งขวาส่วนใหญ่ยังคงเป็ที่รกร้าง เนินเขา และหมู่บ้านชานเมือง
หลังจากขับรถไปตามถนนชิงหลัวได้สามลี้!
ก็พบว่าเบื้องหน้ามีรถที่ถูกทิ้งร้างจำนวนมากจอดกีดขวางอยู่!
“โบ๋ว!” ท่ามกลางแสงสุดท้ายของตะวันก็มีเสียงสุนัขเห่าหอนดังขึ้น ครู่ต่อมาก็มีสุนัขกลายพันธุ์ตัวแล้วตัวเล่าพุ่งตัวออกมาจากรถที่จอดทิ้งร้าง ไม่เพียงเท่านี้ แต่บริเวณข้างทางที่เป็ป่า รวมถึงด้านหลังก็มีฝูงสุนัขกลายพันธุ์ปรากฏตัวขึ้นด้วย!
ใบหน้าของถังฮ่าวกลายเป็เคร่งขรึม!
เอี๊ยด!
รถฮัมเมอร์ได้หยุดลง!
เขาแตะััไปที่เครื่องมือสื่อสารที่ข้อมือซ้าย ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นออกมา
“ผู้วิวัฒนาการระดับ 1 ทั้งหมดให้รออยู่ในรถ ส่วนคนอื่นให้ลงจากรถมาทั้งหมด!” พูดจบถังฮ่าวก็เปิดประตูรถลงไป!
เชียนมู่เซวี่ยเองก็ก้าวลงจากรถอีกฝั่ง
โอวหยางมี่มี่คว้าเอาหน้าไม้ที่วางอยู่บนเบาะนั่งมา ก่อนจะมองไปที่จางอวิ๋นจือและคนอื่นๆ อีกห้าคนที่อยู่ด้านหลัง
“มีใครใช้สิ่งนี้เป็บ้าง?” โอวหยางมี่มี่ถาม
“ฉันเคยใช้ค่ะ!” จางอวิ๋นจือตะเบ๊ะท่าทหารก่อนจะเอ่ยรายงาน
“ดี งั้นฉันให้เธอยืมอันนี้ชั่วคราว” โอวหยางมี่มี่ส่งหน้าไม้และลูกศรเหล็กให้จางอวิ๋นจือ
ทางด้านเย่ชิงเฉิงก็ชักปืนพกเก็บเสียงที่เอวออกมายื่นให้จ้าวเสี่ยวเยว่!
