ในอีกด้านหนึ่ง การหลบหนีของหวังเจี๋ยนั้นค่อนข้างลำบากเพราะต้องคอยหลบซ่อนทหารลาดตระเวนอยู่ตลอดทาง เขาเข้าไปในจวนของตี้เลี่ย
ภายในห้องโถงใหญ่ของจวน มีตี้เลี่ยและชิงจือนั่งข้างกันด้วยใบหน้าซีดเผือด ขณะที่หวังเจี๋ยกำลังเล่าถึงสาเหตุความล้มเหลวของภารกิจ
“เป็ไปไม่ได้ ไม่มีทางที่มันจะทนต่อควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังได้!” ชิงจือกล่าวด้วยความประหลาดใจ
“ถังเหล่ยยังคงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ พวกเราสามคนไม่สามารถโค่นถังเหล่ยได้ในเวลาอันสั้น หากไม่ใช่เพราะจ้าวซิงยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยข้า ข้าคงไม่ได้มานั่งอยู่ที่นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นท่านชิงจือ?”
หวังเจี๋ยตอบคำถามด้วยความโกรธ ทั้งหลิวกว่างและจ้าวซิงทั้งคู่ถูกทิ้งไว้ในจวนของตี้เหยียนและโอากาสรอดชีวิตแทบจะเป็ศูนย์ ที่สำคัญเมื่อกลับไปเขาจะอธิบายให้อาจารย์ของเขาฟังได้อย่างไร!
“เ้าโทษข้าหรือ?” ชิงจือมองที่หวังเจี๋ยอย่างเ็า
ท้ายที่สุดไม่ว่าชิงจือจะมีส่วนผิดหรือไม่ เขาก็ทนไม่ได้ที่หวังเจี๋ยกล่าวกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้
“ท่านชิงจือ ท่านสัญญาว่าจะช่วยเรากำจัดถังเหล่ยใช่หรือไม่ แต่แผนการของท่านล้มเหลว ท่านมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของศิษย์น้องของข้า ข้าอยากรู้ว่าหากอาจารย์ของข้าถามเื่นี้ ท่านจะตอบอย่างไร?”
หวังเจี๋ยยังคงกล่าวด้วยความโกรธ เดิมทีพวกเขาไม่ได้อยากให้ชิงจือลงมือด้วยซ้ำ แต่ชิงจือยอมรับผลประโยชน์และขอวางแผนเื่นี้เอง จะไม่ให้หวังเจี๋ยโกรธเคืองได้อย่างไร?
ทันใดนั้นดวงตาของชิงจือก็เปลี่ยนเป็ดุร้ายทันที เปลวเพลิงสีดำปรากฏขึ้นด้านหลังของเขาและพุ่งไปด้านหน้าแทงทะลุหัวใจของหวังเจี๋ยอย่างดุดัน!
หวังเจี๋ยล้มลงกับพื้นพร้อมกับสีหน้าตกตะลึง เขาไม่เคยคิดเลยว่าชิงจือผู้นี้จะเป็คนลงมือสังหารเขา เมื่อเปลวเพลิงสีดำหายไปและใบหน้าของชิงจือยังคงเ็าอย่างไม่สิ้นสุด
“แม้แต่เยียนหลิงชวนก็ไม่กล้าพูดจากับข้าเช่นนี้ แต่เ้ากลับกล้าทำตัวโอหังต่อหน้าข้า ถือว่าเ้ารนหาที่ตายเอง!”
อีกด้านหนึ่งความประหลาดใจปรากฏขึ้นภายในใจตี้เลี่ยทันที จากนั้นไม่นานจิตใจของเขาก็กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง
“ท่านชิงจือเราควรทำอย่างไรต่อ หลังจากนี้พวกมันคงระมัดระวังตัวขึ้นอีกเท่าตัว ข้าเกรงว่าเราจะลงมือลำบากขึ้น!” ตี้เลี่ยกล่าว เขาสนใจเพียงการสังหารถังเหล่ยเท่านั้น
“ควันพิษสีดำแห่งความสิ้นหวังของข้าใช้ไม่ได้ผลกับถังเหล่ยจริงๆ คนผู้นี้น่าสนใจอย่างยิ่ง ตอนนี้ข้าชักอยากจะเจอเขาตัวเป็ๆ แล้ว!”
ชิงจือกล่าวอย่างเ็า เขารู้สึกประหลาดใจที่ผู้ฝึกตนนามว่าถังเหล่ยสามารถต้านทานพิษของเขาได้!
“ไม่ต้องวิตกกังวล หากเราไม่สามารถลงมือในจวนของอ๋องเหยียนได้ก็รอลงมือในวังหลวงแทน เพราะในเวลานี้ตี้ชิงถูกขังอยู่ในวังหลวง หากถังเหล่ย้าช่วยตี้ชิงเขาจะต้องเข้าวังอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดท่านอ๋องและข้าจะได้ร่วมมือกันสังหารถังเหล่ย!” ตี้เลี่ยพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำกล่าวของชิงจือ
“ท่านชิงจือโปรดทบทวนแผนการอีกครั้ง หากแผนการของเราล้มเหลวอีกข้อตกลงระหว่างท่านชิงจือและข้าจะถือเป็โมฆะ!”
แผนการในครั้งนี้ไม่อาจล้มเหลวได้อีกแล้ว เพราะการลงมือในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับการขึ้นครองราชย์ของตี้เลี่ยโดยตรง
“โปรดวางใจ” ชิงจือกล่าวด้วยรอยยิ้ม แต่ลึกๆ ภายในใจเขากลับมีความเย็นเยือก
ชิงจือเข้าสู่จักรวรรดิซือฉีตามคำสั่งของเหอชิงเพราะข้อตกลงบางอย่างเท่านั้น หากไม่ใช่คำสั่งของเหอชิงเขาไม่จำเป็ต้องสนใจชายที่บ้าบิ่นอย่างตี้เลี่ยด้วยซ้ำ
สำหรับเหอชิงแล้ว เขาทำได้ทุกอย่างเพื่อสิ่งที่้า หากตี้เลี่ยกล้าผิดคำสัญญา ชิงจือผู้นี้มีสิทธิ์สั่งสอนตี้เลี่ยตาม้า!
…
ในขณะนี้ถังเหล่ยและตี้เหยียนพักอยู่ในเรือนใหญ่ด้วยกัน การถูกลอบสังหารทำให้ถังเหล่ยนอนไม่หลับ ในเวลาเดียวกันเขา้าทราบสถานะของชิงจือด้วย
“ว่ากันว่าชิงจือผู้นี้เป็ศิษย์คนที่สามของเหอชิง ชิงจือเข้ามาในจักรวรรดิซือฉีหลายเดือนแล้ว หลังจากนั้นอ๋องเลี่ยก็ประสบความสำเร็จในจักรวรรดิซือฉีอย่างต่อเนื่อง!”
ทันทีที่ตี้เหยียนกล่าวถึงชิงจือ เขาก็ตระหนักได้ว่าชิงจือผู้นี้ก็้าสังหารเขาเช่นเดียวกัน
“ชิงจือช่วยอ๋องเลี่ยเพราะเหตุใด? อ๋องเลี่ยเสนอผลประโยชน์อะไรให้กับเขา?” ถังเหล่ยกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
เนื่องจากชิงจือเป็ลูกศิษย์ของเหอชิง เหอชิงต้องอยู่เื้ัการกระทำของชิงจืออย่างแน่นอน เหอชิง้าทำอะไรภายในจักรวรรดิซือฉีกันแน่?
“ข้าก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่ที่สำคัญในตอนนี้คือเ้าตกเป็เป้าหมายของชิงจือและอ๋องเลี่ยแล้ว รับรองว่าพวกเขาจะไม่ยอมปล่อยเ้าไปอย่างแน่นอน ตัวข้าสามารถปกป้องเ้าในจวนของตัวเองได้เสมอ แต่ตอนที่เ้าไปที่วังหลวงจะต้องระวังด้วยตัวเอง!”
ตี้เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม หลังจากนี้ถังเหล่ยจะเผชิญกับภัยอันตรายที่ไม่อาจจินตนาการได้ และที่สำคัญวังหลวงเต็มไปด้วยผู้าุโของตระกูลตี้และตี้หยียนไม่สามารถลงมืออย่างโจ่งแจ้งได้
“อย่ากังวลไปเลย ข้าน้อยหนังเหนียวอยู่แล้ว!” ถังเหล่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เช้าวันรุ่งขึ้นวัตถุดิบที่ถังเหล่ย้าในขณะนี้ถูกจัดเตรียมไว้ครบแล้ว
วัตถุดิบทั้งหมดถูกส่งไปยังเรือนของถังเหล่ยทันที ในขณะนี้เขายังคงนั่งอยู่ข้างหม้อปรุงยาและมองดูวัตถุดิบเจ็ดแปดชิ้นที่อยู่ด้านข้าง วัตถุดิบแต่ละชิ้นมีมูลค่าที่ไม่สามารถคาดเดาได้ แม้ว่าวัตถุดิบทั้งหมดนี้ตี้เหยียนจะเป็ผู้มอบให้เอง แต่ถ้าหากถังเหล่ยทำไม่สำเร็จ การขอวัตถุดิบในครั้งต่อไปจะต้องเป็ปัญหาอย่างแน่นอน
“ยาระดับห้า ยาทลายิญญานภา” ถังเหล่ยพึมพำกับตัวเองและหายใจออกเบาๆ
ยาชนิดนี้มีไว้สำหรับผู้ฝึกตนที่ิญญายุทธ์ยังหลับใหลหรือผู้ฝึกตนที่ได้รับการสืบทอดิญญายุทธ์ มันสามารถกระตุ้นิญญายุทธ์ในร่างกายของผู้ฝึกตนให้ตื่นขึ้นเร็วกว่าปกติ
เดิมทีถังเหล่ยอยากจะปรุงยาชนิดนี้เก็บไว้ แต่เนื่องจากเขายังไม่แน่ใจว่าิญญายุทธ์ในร่างกายของเขาอยู่ระดับใดและยังไม่แน่ใจว่ายาชนิดนี้จะมีผลกับตนเองหรือไม่?
ยาทลายิญญานภาคือยาระดับห้า มันสามารถใช้ได้กับผู้ฝึกตนที่มีิญญายุทธ์ระดับนภาเท่านั้น หากร่างกายของตี้ชิงถูกผนึกด้วยิญญายุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ ยาชนิดนี้จะประสบความล้มเหลวทันที
ถังเหล่ยได้รับตำรายาทลายิญญานภาระดับห้ามาโดยบังเอิญ แต่ในเวลานี้เขายังไม่มีตำรายาที่สามารถกระตุ้นิญญายุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ได้ แม้ว่าเขาจะรู้วิธีปรุงยาแต่เหตุผลสำคัญก็คือวัตถุดิบที่หายากซึ่งตี้เหยียนไม่อาจหาได้
สำหับตี้เหยียนนั้นแค่จะค้นหาแก่นอสูรระดับหกก็ถือเป็เื่ยากมากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะเสียสละมอบมันให้กับผู้อื่น
ตี้เชียนเสวี่ยยืนข้างตี้เหยียนที่เฝ้าอยู่ด้านนอก นางเพิ่งรู้เื่การลอบสังหารถังเหล่ยเมื่อเช้านี้เอง
“เขาช่างโชคดีจริงๆ ที่สามารถผ่านเหตุการณ์ร้ายๆ มากมายมาได้!” ตี้เชียนเสวี่ยพึมพำ ขณะที่นางมองไปที่ประตูที่ปิดอยู่
ในทางกลับกันตี้เหยียนกังวลว่าถังเหล่ยจะปรุงยาสำเร็จหรือไม่ เพราะวัตถุดิบแต่ละชนิดมีมูลค่าสูงมาก หากล้มเหลวการช่วยเหลือตี้ชิงจะยิ่งเป็เื่ยากขึ้นไปอีก
……
