บทที่ 22...แดดอ่อน ๆ ลอดส่องเข้ามาตามช่องว่างของผ้าม่าน กระทบเปลือกตาที่หนักอึ้งของหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความเหนื่อยล้า เปลือกตาของเธอค่อย ๆ ขยับเปิดขึ้นทันที เธอลุกขึ้นนั่งบิดไล่ความเมื่อยขบเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยิ้มหวานให้กับเด็กน้อยที่นอนดิ้นด...