อวี๋เจียวทั้งโมโหทั้งขบขัน “เจ้าอ่านบทประพันธ์มากเกินไปแล้ว ไปเอาความคิดพิลึกเช่นนี้มาจากที่ใดกัน?” “วาจาหวังดีของเจ้า ข้าน้อมรับด้วยใจแล้ว” ไม่รอให้เฉินอวี๋เอ่ยสิ่งใด อวี๋เจียวก็เอ่ยต่อไปว่า “พี่ชายของข้าเป็นคนดีมาก” “พูดมาเช่นนี้แสดงว่าพี่ชายของเจ...