“หลิ่วซาน ขุนเขากระบี่เทียนหยวนจักล้อเล่นอีกนานแค่ไหน คงไม่ใช่ว่าจะกักขังพวกเราไว้ในขุนเขากระบี่เทียนตลอดกาลใช่หรือไม่?” ผู้นำนิกายสิงอี้ตาแดงก่ำจ้องเขม็งมองหลิ่วซาน
นิกายสิงอี้ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่ใน่ครึ่งเดือนที่ผ่านมา ศิษย์ร้อยคนที่เข้าร่วมเขาพันจั้งาเ็ล้มตายไปแล้วเกินกว่าครึ่ง กระทั่งบุตรชายเพียงคนเดียวของเขาก็ตายในเขาพันจั้ง!
“เมื่อใดที่สมบัติในเขาพันจั้งถูก่ชิงไปจนหมด หรือศิษย์ทั้งหมดที่อยู่ข้างในนั้นตาย เมื่อนั้นการประลองจึงจะสิ้นสุด!” หลิ่วซานตอบเสียงราบเรียบ
คำพูดของหลิ่วซานทำให้เหล่าจอมยุทธ์ถึงกับตกตะลึง ถ้าคนที่อยู่ในเขาพันจั้งทั้งหมดตาย มันไม่ต่างอะไรกับฝันร้ายของขุมพลังอำนาจทวีปเฉียนหยวน
พวกเขาคาดหวังในตัวศิษย์ที่อยู่ในเขาพันจั้งสูงมาก ภายภาคหน้าพวกเขาจะเป็เสาหลักของสำนัก ถ้าทุกคนดับสิ้นวายชีวาในเขากันหมดย่อมส่งผลกระทบต่อรากฐานของสำนัก
“พวกเ้าดูนั่น นั่นมันอะไร!” ทันใดนั้น ผู้าุโสำนักดาบทองอุทานขึ้น
หมู่ชนหันมองเป็ตาเดียวพลันเห็นลูกท้อสีแดงสดลูกหนึ่งประจักษ์ในกระดานหยก!
“ครืนนน!” หลิ่วซานตัวแข็งทื่อคล้ายกับวายุเหมันต์พัดผ่าน
“เป็ไปได้ยังไง เหตุใดมันถึงอยู่ที่นั่นได้ล่ะ?” ไม่ใช่แค่หลิ่วซาน แม้แต่ผู้าุโลองกระบี่กับสิงอวี๋ยังมองลูกท้อด้วยความประหลาดใจ
แสงแห่งความละโมบสาดสะท้อนผ่านดวงตามือเหล็ก ในฐานะผู้พิทักษ์สำนักปีศาจนี่เป็ครั้งแรกที่เขาปรารถนาอยากบางสิ่งไม่ว่าต้องจ่ายค่าตอบแทนมากแค่ไหนก็ตาม
แม้แต่ฮุ้ยเหวินเองก็เช่นกัน ถึงจักเคร่งครัดในวิถีพุทธอย่างไรก็ยากที่จะยับยั้งความโลภที่อยู่ในใจยามเห็นสิ่งที่อยู่บนกระดานหยก
ทว่านักพรตชิงซวีกลับเป็ปีติสุดแสน ฟ้าเข้าข้างลัทธิเต๋า ขุนเขากระบี่เทียนหยวนรนหาที่ตายเสียจริง กล้าดีอย่างไรเอาสมบัติล้ำค่านี้มาไว้ในเขาพันจั้ง
เหล่าขุมพลังอำนาจทวีปเฉียนหยวนที่รู้ว่าลูกท้อนั้นคืออะไรต่างทำหน้าตกตะลึง
มันเป็สมบัติในตำนานที่แม้แต่ในยุคดึกดำบรรพ์ก็ยังเป็สิ่งล้ำค่าที่พบเจอได้ยากยิ่ง มิว่าใครล้วนปรารถนาอยาก
ว่ากันว่าอายุขัยของจอมยุทธ์ในยุคสมัยดึกดำบรรพ์ยืนยาวยิ่งกว่าจอมยุทธ์ในปัจจุบันหลายเท่า เนื่องด้วยอายุขัยที่ยาวนานทำให้พวกเขาสามารถฝึกฝนบำเพ็ญเพียรไปถึงจุดสูงสุดของเส้นทางแห่งยุทธ์
ในสมัยดึกดำบรรพ์มียาอายุวัฒนะและสมบัติมากมาย อย่างไรก็ตาม หลังจากยุคสมัยดึกดำบรรพ์สิ้นสุดลง สมบัติล้ำค่าส่วนใหญ่ถูกทำลาย หลงเหลืออยู่เพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น
หากโชคดีอาจเจอสมบัติที่ช่วยเพิ่มอายุขัยได้ในซากโบราณดึกดำบรรพ์
ในทวีปเฉียนหยวน สมบัติล้ำค่าที่ช่วยเพิ่มอายุขัยถูกขายในราคาสูงเสียดฟ้า สิ่งล้ำค่าที่พบเห็นได้มากที่สุดก็คือผลไม้อายุวัฒนะ ทุกๆ ปีจะมีผลไม้อายุวัฒนะของขุนเขากระบี่เทียนหยวนหลุดรอดออกมาขาย ขุมพลังอำนาจหลายแห่งในทวีปเฉียนหยวนล้วนแก่งแย่ง่ชิงกันอย่างเอาเป็เอาตาย
ทว่าผลไม้อายุวัฒนะใช่ว่าจะสามารถยืดอายุขัยได้โดยไม่มีขีดจำกัด เมื่อกินหนึ่งผลจะช่วยเพิ่มอายุขัย 10 ปี เมื่อกินผลที่สองประสิทธิภาพจะลดลงเหลือเพียงแค่ 5 ปี พอกินผลที่สามจะช่วยเพิ่มอายุขัยเพียง 1 ปีเท่านั้น และถ้ากินเกินสามผลก็จะไม่ส่งผลอะไรใดอีกๆ
ผลไม้อายุวัฒนะเป็สมบัติล้ำค่าหายาก แต่ถ้าเทียบกับลูกท้อสีแดงสดบนกระดานหยกแล้วนั้น ผลไม้อายุวัฒนะมิต่างอันใดกับโคลนไร้ค่า!
ลูกท้อสีแดงสดลูกนั้นเป็ผลอายุยืนที่ล้ำค่ายิ่งยวดในยุคสมัยดึกดำบรรพ์ หากกินเข้าไปหนึ่งลูกจักช่วยเพิ่มอายุขัย 100 ปี แล้วถ้ากินร่วมกับน้ำอมฤตที่สกัดจากแกนผลไม้สามารถเพิ่มอายุขัยทั้งสิ้น 200 ปี
สำหรับจอมยุทธ์ อายุขัย 200 ปีนั้นเพียงพอที่จักสร้างปาฏิหาริย์มากมาย กระทั่งขั้นเหินนภายังมีอายุขัยไม่ถึง 200 ปี ถ้าพวกเขามีอายุเพิ่มขึ้น 200 ปี พวกเขาสามารถข้ามก้าวไปถึงขั้นฟ้าดินได้อย่างแน่นอน
“ ฮ่าๆๆ ์เข้าข้าง ผลอายุยืนเป็ของพวกเรา ใครอาจหาญกล้า่ชิง ถือว่าเป็ปรปักษ์กับลัทธิเต๋า!” นักพรตชิงซวีหัวเราะลั่น
“ฝันไปเถอะ ผลอายุยืนเป็ของสำนักปีศาจต่างหาก!” มือเหล็กแค่นเสียงหึ
“อมิตาพุทธ ผลอายุยืนมีลิขิตกับนิกายพุทธ มันควรเป็ของนิกายพุทธ!” ฮุ้ยเหวินกล่าว
หลิ่วซานกับพวกผู้าุโลองกระบี่ฉงนงงงวย ผลอายุยืนเป็สมบัติล้ำค่าแสนพรรณนา ซึ่งจะถูกเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุดในขุนเขากระบี่เทียนหยวน มีแค่ไม่กี่คนที่สามารถเข้าไปที่นั่นได้ พวกหลิ่วซานเองก็ยังไม่มีสิทธิ์นั้น
ของล้ำค่าที่ช่วยเพิ่มอายุขัย 200 ปี นั้นประเมินค่ามิได้ มิว่าเป็จอมยุทธ์ขั้นเหินนภาหรือขั้นฟ้าดินต่างยอมจ่ายค่าตอบแทนราคาแพงเพื่อ่ชิงมันมาเป็ของตน
ผู้ที่ค้นพบผลอายุยืนเป็คนแรกก็คือศิษย์สำนักดาบทอง ทว่าเขายังไม่ทันเข้าไปใกล้ แผ่นดินพลันสั่นะเือย่างรุนแรง ด้วงตัวใหญ่ใช้เขี้ยวอันแหลมคมสังหารศิษย์สำนักดาบทองผู้นั้นแล้วกลืนร่างของเขาลงท้องไป จากนั้นมันก็มุดลงดินราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
“แมลงนั่นเหมือนจะมีสายเืดึกดำบรรพ์” จอมยุทธ์คนหนึ่งกล่าว
“แมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณ!” มือเหล็กขมวดคิ้วแน่น เพียงแวบเดียวเขาก็เห็นรายละเอียดของแมลงิญญาตัวนั้นอย่างชัดเจนแล้ว
ขั้นหลอมลมปราณ จอมยุทธ์ที่อยู่ในบริเวณอดไม่ได้ที่จะปาดเหงื่อแทนศิษย์ที่อยู่ในเขาพันจั้ง
สำหรับพวกเขาแมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณมิต่างอะไรกับแมลงทั่วไป แต่สำหรับศิษย์ที่เป็แค่ขั้นหลอมกายากับขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณ แมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณแกร่งกล้ายิ่งทวี เปรียบเสมือนกับหายนะ
“ให้แมลงิญญาขั้นสร้างลมปราณพิทักษ์ผลอายุยืน พวกเ้าจงใจไม่อยากให้พวกข้าได้มันใช่หรือไม่!” ผู้าุโสำนักดาบทองคำราม
หลิ่วซานแค่นเสียง “มันก็อยู่ของมันตรงนั้น แต่พวกเ้าเอามันเองไม่ได้แล้วยังจะโทษพวกข้าอีกงั้นรึ?”
“ผลอายุยืน มีของล้ำค่าเช่นนั้นด้วยรึ?” แสงสว่างวาบในดวงตากงหยางตาวสำนักปีศาจ แม้ว่าเขาปรารถนาอยาก่ชิงผลอายุยืน ทว่าก็ยังไม่ขยับแม้ก้าวเดียว
เขาได้กลิ่นเืจางๆ บ่งบอกได้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่เมื่อไม่นานมานี้
แม้ว่ากลิ่นเืจะเบาบาง แต่ก็มิอาจซ่อนจากจมูกของกงหยางตาวได้!
มือเหล็กมองกงหยางตาวพลางพยักหน้า เขาเป็ยอดฝีมือในหมู่อนุชนสำนักปีศาจ ทุกอย่างล้วนแล้วเป็อันดับหนึ่ง ไม่ว่าจะในแง่ของความสามารถ นิสัยใจคอ หรือว่าพร์ ต่างกับศิษย์สำนักดาบทองก่อนหน้านั้นลิบลับราวฟ้ากับเหว
กงหยางตาวขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว!
ทันใดนั้นใบหน้าพลันเปลี่ยนสี ลมปราณสั่นสะท้าน รีบโจนทะยานขึ้นฟ้า!
“ตู้มม!” พื้นดินแตกเป็เสี่ยงๆ ด้วงตัวใหญ่อ้าปากกว้าง เขี้ยวแหลมคมส่องประกายแสงเย็นเยือก!
“ขั้นสร้างลมปราณ...แมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณ!” ม่านตาของกงหยางตาวหดเล็ก แม้ว่าเขาจะเตรียมใจเอาไว้แล้ว ทว่าพอเห็นด้วงตัวใหญ่สูงสิบจั้งต่อหน้าก็อดใไม่ได้
“ข้ารู้อยู่แล้ว ขุนเขากระบี่เทียนหยวนไม่มีทางใจดียกผลอายุยืนให้กับคนอื่นง่ายๆ!” กงหยางตาวเปล่งเสียงทุ้มรีบเหยียดเท้าถอย
ถึงมันจะโจมตีหนึ่งครั้งแล้วแต่ก็ไม่ได้โจมตีต่อ มันมุดกลับเข้าไปในดิน บริเวณพื้นดินที่แตกสลายกลับสู่สภาพเดิมในทันที!
ถ้าไม่ใช่เพราะกงหยางตาวเห็นแมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณออกมาจากดิน เขาคงสงสัยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็ภาพหลอน
“มันควบคุมพื้นดินได้!” กงหยางตาวใจสั่น ไม่รู้ว่ามันใช้ความสามารถนี้ฆ่าคนไปแล้วกี่คน
กงหยางตาวรู้สึกขอบคุณพร์ของตัวเอง จมูกของเขาไวต่อกลิ่นเป็พิเศษ ก่อนหน้านี้ได้กลิ่นเืจางๆ ในอากาศจึงเตรียมตัวเอาไว้ก่อนล่วงหน้า มิเช่นนั้นเขาก็คงตกหลุมพรางไปแล้ว
ดวงั์ขนาดตัวประมาณสิบจั้ง ตำแหน่งที่ผลอายุยืนอยู่นั้นอยู่ในระยะการโจมตีของมัน ถ้ามีใครก็ตามที่คิด่ชิงผลอายุยืนจักต้องถูกด้วงั์โจมตีอย่างมิต้องสงสัย
ให้แมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณพิทักษ์ผลอายุยืน ขุนเขากระบี่เทียนหยวนมีเจตนาหลอกล่อพวกเขาอย่างชัดเจน
แต่ถึงจะรู้แล้วอย่างไร ตราบใดที่ผลอายุยืนยังอยู่ ยังคงมีจอมยุทธ์นับไม่ถ้วน้า่ชิง
มันเป็อุบาย ขุนเขากระบี่เทียนหยวนจงใจวางอุบายใช้ผลอายุยืนเป็เหยื่อล่อกำจัดศิษย์สำนักอื่น!
ถึงขั้นเคลื่อนย้ายลมปราณจะแข็งแกร่งเพียงใด ทว่ารับมือกับสัตว์อสูริญญาขั้นสร้างลมปราณก็เต็มกลืนแล้ว ถึงเป็ชีเหวินนิกายพุทธก็ประมือได้แค่สัตว์อสูรขั้นสร้างลมปราณแรกเริ่ม ถ้าเขาท้าทายสัตว์อสูรขั้นสร้างลมปราณระดับกลางหรือระดับสูง แม้ว่าจะมีบ่วงวชิระก็ต้องดับสิ้นวายชีวา
อีกทั้งบ่วงวชิระยังมิใช่บ่วงวชิระแท้จริง อาจารย์ของเขาฮุ้ยเหวินฝึกฝนบ่วงวชิระบรรลุถึงขั้นสูงสุดก็ยังต้านทานฝ่ามือชายชราไม่ได้ สุดท้ายแล้วความแข็งแกร่งของบ่วงวชิระก็ขึ้นอยู่กับขั้นบำเพ็ญเพียร
“อมิตาพุทธ!” แสงทองคำหมื่นอักขระพร่างพราย ชีเหวินสืบเท้าเดินไปเบื้องหน้า
“ชีเหวินนิกายพุทธ!” กงหยางตาวขมวดคิ้ว เขาหวาดหวั่นบ่วงวชิระของนิกายพุทธอยู่เล็กน้อย ถึงเป็เขาเองก็ยังไม่มั่นใจว่าจักทำลายกายทองคำของชีเหวินได้หรือไม่
ชีเหวินไม่ได้สังเกตเห็นกงหยางตาว เขาก้าวเท้าเดินต่อไม่เกรงกลัวอันตรายใดๆ
“มั่นใจเกินไปหน่อยกระมัง” กงหยางตาวขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม
“ตู้มม!” พื้นดินสั่นะเืรุนแรง แมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณจะทนต่อการรุกรานอาณาเขตของมันได้อย่างนั้นหรือ ร่างมหึมาโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน ง้างเขี้ยวกัดชีเหวิน
“อมิตาพุทธ!” ชีเหวินหน้าเปลี่ยนสี ทันใดนั้นแสงพุทธจรัสแจ้งทั่วนภาลัย พระโพธิสัตว์ประทับลงมาจากฟากฟ้าปกป้องคุ้มครองกายาของเขา!
พระโพธิสัตว์องค์นั้นเหมือนกับพระโพธิสัตว์ของฮุ้ยเหวินทุกประการ!
พระกษิติครรภ์ผู้ปกครองนรกโลกันตร์!
ทว่าเมื่อเทียบกับพระกษิติครรภ์ของฮุ้ยเหวินแล้ว พระกษิติครรภ์ของชีเหวินสลัวเลือนลางยิ่งกว่า ร่างเงาโปร่งใสคล้ายสามารถถูกพัดหายไปได้ทุกเมื่อ!
“ก่อนหน้านี้ที่ชีเหวินประมือช้างแมมมอธเยือกแข็งยังมิได้ใช้พลังทั้งหมดอย่างนั้นรึ!” กงหยางตาวแค่นเสียง
เขาเห็นแมลงิญญาขั้นหลอมลมปราณกัดร่างเงามายาพระโพธิสัตว์ เสียงชวนสยดสยองนัก!
