“ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ผมสัญญาว่าจะดูแลหลานให้ดีที่สุด”

        วาจาหนักแน่นของพ่อสามีทำให้ดาหลารู้สึกโล่งใจและอบอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาดล้ำ

    ซึ่งสาเหตุก็อาจจะเป็๲เพราะว่าตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา หล่อนกับลูกชายต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเพียงลำพังสองแม่ลูก

    กระทั่งวันที่ดาหลาได้มีโอกาสก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านของรอนน์... มันทำให้รู้ชัดเลยว่าสิ่งที่ชีวิตของหล่อนกับลูกขาดหายไปนานก็คือ ‘ผู้ชายอย่างรอนน์’ นี่เอง

    รอนน์เป็๲ผู้ชายที่มีวาจาทรงอำนาจ คำพูดคำจาของเขาฟังดูหนักแน่นมีพลังและน่าเชื่อถือ

    ใบหน้าของรอนน์ช่างคมคร้ามหล่อเหลา รูปร่างก็สูงใหญ่กำยำล่ำสันไปด้วยมัดกล้ามสมชายชาตรี รอนน์ดูแข็งแรงบึกบึนในแบบที่พร้อมจะปกป้องหล่อนกับลูก

    ดาหลารู้ว่าภายในบ้านของรอนน์มีบรรยากาศของความเป็๲ชายชาตรีในทุกซอกทุกมุม เขามีสไตล์การใช้ชีวิตในแบบที่หล่อนใฝ่หามาโดยตลอด

    ร่องรอยการใช้ชีวิตแบบคลุกคลีอยู่กับป่าเขาลำเนาไพรและธรรมชาติของรอนน์ยังปรากฏให้เห็นที่โรงจอดรถซึ่งเต็มไปด้วยเบ็ดตกปลา เมื่อเดินเข้ามาในบ้านก็เห็นปืน ธนู ลูกดอก และหน้าไม้ประดับเอาไว้ข้างฝาผนังราวกับเป็๞ของสวยงามตกแต่งบ้าน

    ดาหลาลองคิดเล่นๆ ถ้าเป็๲ไปได้หล่อนอยากให้ลูกชายได้เติบโตอยู่กับเขาที่นี่ และคงจะดีไม่น้อย... ถ้าริวได้เรียนรู้ซึมซับการใช้ชีวิตในแบบของรอนน์

    ความมั่นใจบางอย่างทำให้ดาหลาเชื่อว่า ’ปู่รอนน์’คนนี้จะสามารถเลี้ยงดูลูกของหล่อนให้เติบโตขึ้นมาเป็๞ชายชาตรีได้สมบูรณ์แบบอย่างไม่ต้องสงสัย

    “แม่ครับ... ผมอยากให้คุณปู่รอนน์พาไปตกปลาจะได้ไหมครับ”

    เมื่อเวลาล่วงเลยมาถึงตอนบ่าย ริวเดินเข้ามาขัดจังหวะภายในห้องรับแขก ขณะปู่รอนน์กับมารดาของตนกำลังนั่งสนทนาแลกเปลี่ยนเ๹ื่๪๫ราวในชีวิตของกันและกันอย่างออกรสชาติ

    ในวัยเจ็ดขวบของริวนั้นยังเต็มไปด้วยความซุกซนตามประสาเด็กผู้ชาย จึงไม่แปลกที่ริวจะรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับสภาพแวดล้อมแปลกใหม่รอบๆ บ้านของปู่รอนน์ที่ทำให้อยากรู้อยากลองไปหมด

    “ได้สิ... เดี๋ยวปู่จะพาออกไปตกปลา”

    รอนน์กล่าวกับหลานแล้วหันมามองหน้าสะใภ้เป็๲เชิงขออนุญาตหล่อน

    “ไปได้แต่อย่าดื้อจนปู่รอนน์ปวดหัวนะลูก”

    ดาหลาบอกลูกชาย

    “งั้นคุณรอปลานะครับ... เดี๋ยวเราเอามาทำอาหารมื้อเย็นกินกัน”

    รอนน์ได้ไอเดียว่าจะทำกิจกรรมเล็กๆ ร่วมกับสองแม่ลูกที่เดินทางไกลมาหาเขาถึงเชียงราย

    “ได้ค่ะ”

    ดาหลาพยักหน้ายิ้มๆ

    “คุณทำกับข้าวเป็๞ใช่ไหม... ”

    รอนน์ถามยิ้มๆ

    “ได้ค่ะ... เอ่อ แล้วมีปลาอะไรบ้างคะ”

        “ก็มีทั้งปลาช่อนทั้งชะโด... ต้มยำก็ดี จะนึ่งจะเผาก็ได้ งั้นคุณเตรียมเครื่องต้มยำเอาไว้นะ ทุกอย่างหาได้จากสวนผักหลังบ้าน ส่วนปลาเผาเดี๋ยวผมกลับมาช่วยจัดการให้”

    รอนน์บอกแผนการคร่าวๆ ที่จะทำร่วมกัน

    “ค่ะ”

    ดาหลารู้สึกตื่นเต้น นานมากแล้วที่ชีวิตของหล่อนห่างหายไปจากกิจกรรมเหล่านี้

    “เย็นนี้ผมอยากทำอาหารเป็๲มื้อพิเศษ... ให้คุณกับลูก”

    รอนน์บอกความตั้งใจ

    “เนื่องในโอกาสอะไรคะ?”

    ดาหลาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลชวนฝันของเขา

    “ก็เนื่องในโอกาสที่โชคชะตาลิขิตให้เราสามชีวิตกลับมารวมกันเป็๲ครอบครัวน้อยๆ อีกครั้ง... ดีมั้ย”

    คำพูดของเขาทำให้ดาหลาแอบคิดไปไกล คำว่า ‘ครอบครัว’ คือสิ่งที่หล่อนปรารถนาที่สุด

    หญิงสาวยอมรับว่าหลงรักรอยยิ้มของพ่อผัวคนนี้เข้าแล้วสิ รอนน์มีเสน่ห์เหลือเกิน ทำให้หล่อนอดคิดเล่นๆ ไม่ได้ว่าจะเป็๲อะไรไหมหนอ? ถ้าจะรักพ่อผัวคนนี้อย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งพึงจะรักผู้ชายคนหนึ่ง

    บ้าจริง... ดาหลาพยายามปัดความรู้สึกของ ‘รักแรกพบ’ ออกไปจากความคิด แต่กลับค้นพบว่ามันไม่ง่ายเลยสักนิด  

    ความใกล้ชิดกับรอนน์ทำให้ความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในใจของหล่อนเงียบๆ ให้ตายเถอะโรบิ้น... ให้ดับดิ้นเถอะโรเบิร์ต... นี่หล่อนกำลังหลงรักพ่อผัวอย่างนั้นหรือ?

    “หรือคุณจะไปตกปลาด้วยกัน จากนั้นค่อยกลับมาช่วยกันทำอาหารที่บ้านดีมั้ย”

    รอนชวนเมื่อเห็นดาหลานิ่งไปชั่วขณะ หารู้ไม่ว่าตอนที่เห็นหญิงสาวนิ่งๆ อยู่นั้น ในสมองของหล่อนหาได้หยุดคิด เพราะสายตาซุกซนของดาหลาเอาแต่จ้องมองบั้นท้ายสุดเซ็กซี่และแผ่นหลังกว้างของรอนน์ที่กำลังก้าวเดินออกไปเตรียมคันเบ็ดและอุปกรณ์ตกปลา

    รอนน์นำอุปกรณ์ตกปลามาใส่เอาไว้ที่หลังรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อสีส้มคันใหญ่ เมื่อสองแม่ลูกพากันขึ้นมานั่งพร้อมเพรียงเขาก็ขับรถออกมาจากบ้าน มุ่งตรงสู่ลำธารขนาดใหญ่ที่อยู่ท้ายสวนยางของเขา

    “บ้านคุณปู่น่าอยู่มากครับ”

    คนที่อิดออดในตอนแรก ทำท่าว่าไม่อยากมาเพราะรู้ว่าบ้านปู่รอนน์อยู่กลางป่าเขา กลับเปลี่ยนใจเมื่อได้มาเห็นความงดงามของธรรมชาติรายรอบ

    “ปู่ดีใจที่ริวชอบ”

    รอนน์เอื้อมมือข้างหนึ่งมาขยี้ศีรษะของหลานชายด้วยความรักใคร่เอ็นดู

    ในเวลาต่อมา

    ที่ลำธารขนาดใหญ่อยู่ใกล้สวนยางพาราร่มรื่น เขียวขจีและอุมดมสมบูรณ์ไปด้วยไม้น้ำ มีปลาชุกชุมเพราะเชื่อมต่อมาจากแม่น้ำขนาดใหญ่ น้ำบางส่วนไหลหลากออกมาจากตาน้ำใต้เทือกเขา