ถานอี้และเฉียวเฟยรวบตัวหมอตำแยไว้แล้วใช้วิชาตัวเบาเหาะเหินเดินอากาศกลับไปยังโรงหมอหลิงเจิน       หมอตำแยที่ไม่เคยมีคนพาใช้วิชาตัวเบาเดินเหินเช่นนี้มาก่อนก็ถึงกับใจเต้นกระเด็นกระดอนราวกับกำลังนั่งรถม้าขึ้นลงข้ามเขาชันด้วยความเร็วสูง       ในที่สุด...