66
ค่ำมืดของวัน
ชาวบ้านในหมู่บ้านรีบเก็บข้าวของกลับเข้าไปในบ้านแล้วปิดไฟมืดทุกบ้าน ทำให้เปิดทางสะดวกในการแอบเข้าไปยังความมืดเพื่อสังเกตคนในบ้าน
เหยาเหยาสงสัยกังและชายร่างใหญ่ว่าจะต้องเป็คนที่ใช้สารพิษกำจัดวัชพืชในพื้นที่ทำกินของหยางและตงสองสามีภรรยาที่อาศัยอยู่นอกหมู่บ้าน
ตอนนี้เหยาเหยากำลังแอบฟังพวกเขา
“เป็อย่างไรบ้าง”
“ผมทำตามที่บอกแล้วครับ พืชผักของพวกมันถูกกำจัดหมดแล้ว”
“ทำได้ดีมากหลิว”
“ต่อไปท่านกังจะให้ข้าทำอย่างไรกับพวกมัน”
“ทำเหมือนที่เคยทำนั่นแหละ ทำจนกว่าพวกมันจะยอมขายที่ดินทำกินให้กับข้า คอยดูเถิด พวกมันจะทนได้สักแค่ไหน”
“ท่านกัง แล้วแม่นางคนนั้นท่านจะจัดการนางอย่างไร”
“นั่นสินะ”
แม่นางคนนั้นที่พูดถึงก็คงจะเป็เหยาเหยา
สิ่งที่พวกคนชั่วกำลังพูดอยู่นี้เหยาเหยาได้ยินทั้งหมดแล้ว การจะจัดการกับคนพวกนี้มันง่ายมากสำหรับเหยาเหยา เพียงแต่เธอไม่ทำเช่นนั้น เธอยังมีอีกเื่ที่ต้องสืบให้รู้แน่ชัดให้ได้ว่าทำไมชาวบ้านในหมู่บ้านไร้นามแห่งนี้ถึงได้เข้านอนกันเร็วผิดปกติ พวกเขากลัวอะไรอยู่หรือไม่
[ยินดีด้วย ท่านได้รับทักษะการแอบฟังศัตรู]
หลังจากเหยาเหยาแอบฟังพวกคนชั่วไปได้จนจบ เธอก็ไม่จำเป็ที่จะต้องแอบฟังต่อ เพราะเธอรู้แล้วว่าสาเหตุมาจากคนพวกนี้
ภายในหมู่บ้านยังคงมืดมิดไร้ซึ่งแสงไฟเล็ดลอดออกมาจากบ้าน ทำให้ทุกอย่างมันดูมืดไปหมด ปัญหาหลังจากนี้ของเหยาเหยาก็คือการตรวจสอบหมู่บ้านแห่งนี้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
(หมู่บ้านไร้นามที่ไร้ซึ่งการป้องกัน เสี่ยงต่อการถูกสัตว์อสูรโจมตีจากรอบทิศทาง)
เพราะไม่มีกำแพงป้องกัน ทำให้สัตว์อสูรเข้ามาบุกโจมตีได้ทุกเมื่อ หากบริเวณมีสัตว์อสูรที่น่ากลัวอยู่ด้วยแล้วที่นี่ก็คงหลีกเลี่ยงการปะทะไม่ได้
(กลางวันไม่มีสัตว์อสูร แต่พอตกกลางคืนมีสัตว์อสูรอยู่เพียบเลย)
เหยาเหยาจับััของสัตว์อสูรได้ว่ามีสัตว์อสูรอยู่บริเวณหมู่บ้านเต็มไปหมด เธอจึงลองใช้แผนที่ในระบบเพื่อตรวจสอบดู จากแผนที่มีอยู่จุดหนึ่งที่มีจุดขนาดใหญ่ คงจะเป็สัตว์อสูรที่มีขนาดร่างกายใหญ่โต มันกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างต่อเนื่อง เหยาเหยาคิดว่ามันคงกำลังทำร้ายสัตว์อสูรตัวอื่น
ในเมื่อเป็เช่นนั้นเธอจึงไปตรวจสอบดู พอมาถึงจุดหมายเธอก็พบสัตว์อสูรหลายชนิดถูกของมีคมแทงเพียงครั้งเดียวจนมันสิ้นลมหายใจ แล้วบางตัวก็ถูกบางอย่างกดทับจนร่างจมดินในคราวเดียวเช่นกัน
นี่เป็การกระทำของสัตว์อสูรตัวนั้น พอตรวจสอบในแผนที่และััมันดูกลับไม่พบมันแล้ว
...
