“ไม่...ไม่ ไม่ใช่นะ ข้าไม่ใช่นักฆ่า!”
“นายท่าน ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าไม่มีแรงแม้แต่จฟแะยกดาบขึ้นมาด้วยซ้ำ!”
“ไม่ ไม่! ช่วยข้าด้วย! แม่ แม่จ๋า...”
เมื่อได้ยินคำสั่งที่แสนเ็าของหัวหน้าอัศวินผู้ชั่วร้าย บวกกับโซ่เหล็กปลายตะขอแหลมคมที่อยู่ในมือของเหล่าอัศวิน หญิงสาวทั้งหกก็รู้ว่าแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกนางกลัวมากจนเหมือนิญญาของพวกนางกำลังจะหลุดลอยออกจากร่างไป ความสิ้นหวังปรากฏขึ้นมาในดวงตาของพวกนาง ร่างบอบบางเริ่มสั่นระริก
ความโหดร้ายของเรือนจำอัศวินนั้น ทั้งราชอาณาจักรต่างรู้ดี หญิงสาวอีกสองคนที่ไม่รู้ภาษาของเซนิทก็เริ่มรู้แล้วว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นจากการแสดงออกของคนรอบข้างและอุปกรณ์จับกุม สีหน้าของพวกนางเปลี่ยนไปทันที พวกนางคุกเข่าลงบนพื้นดินเพื่อร้องขอความเมตตา ตอนนี้หญิงสาวทั้งแปดนางราวกับดอกไม้ดอกเล็กๆ ที่กำลังจะถูกบดขยี้โดยลมหนาว
อย่างไรก็ตาม หัวหน้าอัศวินก็ไม่สนใจ เขาหัวเราะอยู่ในลำคออย่างชั่วร้าย “หืม! แม้แต่ภาษาเซนิทก็พูดไม่ได้? ชัดเลย นังพวกนี้ต้องเป็นักฆ่าจากราชอาณาจักรสปาร์ตากุสแน่ๆ! จับกุมพวกนางเร็ว!”
อัศวินสองสามนายที่ยังคงลังเลเพราะสงสารก็รีบเข้าไปจับกุมทันที เสียงโซ่กระทบกันดังขึ้นในขณะที่อัศวินกำลังยกปลายโซ่ตะขอเหล็กขึ้นมา เตรียมจะแทงไหปลาร้าของหญิงสาวที่น่าสงสารกลุ่มนี้
“พวกเ้ากล้าดีอย่างไร!”
ทันใดนั้น เสียงที่นุ่มนวลแต่หนักแน่นก็ะโออกมา
แองเจล่าเดินออกมาจากด้านข้างของซุนเฟยมาหยุดยืนอยู่ด้านหน้าของเหล่าสาวงาม มันเป็เื่ยากมากที่คนอ่อนหวานเช่นนางจะะโออกมาแบบนี้ นางหยุดเหล่าอัศวินที่ดุร้ายพวกนี้เพื่อช่วยเหลือสาวงามทั้งแปดที่กำลังหวาดกลัวจนไม่กล้าลุกขึ้นยืน ตอนนี้นางเหมือนเทพธิดาที่กำลังปกป้องลูกศิษย์ของนาง แองเจล่าใช้ร่างที่บอบบางแต่ห้าวหาญของตัวเองปกป้องสาวงามด้านหลังอย่างไม่กลัวเกรง
ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธและความซื่อตรงของว่าที่ราชินีแห่งเมืองแซมบอร์ด ทำให้พวกเขาไม่กล้าสบตา
อัศวินที่ถืออุปกรณ์จับขังรู้สึกผิดเล็กน้อย ถ้าเป็เมื่อก่อน หากมีคนใจกล้าเดินเข้ามาขวางทาง พวกเขาจะเฆี่ยนตีคนใจกล้าพวกนั้นให้ตายทันทีอย่างไม่ลังเล และถึงแม้จะรู้ว่าแองเจล่าเป็เพียงหญิงสาวธรรมดาที่ไม่มีคลื่นพลังใดๆ ติดจะอ่อนแอด้วยซ้ำ แต่พวกเขากลับไม่กล้าเดินเข้าไปหา
“ฮึ! ที่นี่ไม่ใช่สนามประลองดาบ! าาแซมบอร์ด การที่พวกเราพบตัวนักฆ่าจากราชอาณาจักรสปาร์ตากุสที่ค่ายของท่านก็ถือว่าเป็ความผิดมหันต์แล้ว ท่านคงไม่คิดว่าบทลงโทษที่กำลังรอคอยท่านอยู่จะเบาหรอกนะ! แค่ให้ที่ซ่อนนักฆ่าก็ว่าแย่แล้ว แต่นี่ถึงกลับกล้าส่งคนออกมาขัดขวางการจับกุมของอัศวิน หรือว่าท่านเป็ฏจริงๆ?”
หัวหน้าอัศวินคิดว่าสิ่งที่เขาพูดมาดูมีเหตุผลมาก ดังนั้นเขาจึงะโออกมาเสียงดังในขณะที่จ้องมองไปทางซุนเฟยด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
แต่น่าเสียดายที่แม้แต่หน้าซุนเฟยก็ยังไม่หันไปมองเลย มุมปากของซุนเฟยแสยะยิ้มอย่างเ็าปนดูถูก เขาไม่เห็นหัวหน้าอัศวินคนนี้อยู่ในสายตาั้แ่แรก
“ท่าน...”
หัวหน้าอัศวินโกรธหนักมาก แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้
คนฉลาดจะไม่สู้เมื่อรู้ว่าแพ้ ทุกคนรู้ว่าาาแซมบอร์ดคนนี้ทำอะไรโดยไม่คิดถึงผลที่จะตามมาอยู่แล้ว เขาเป็เหมือนหมาบ้าที่พร้อมจะเข้าโจมตีทุกคนที่ทำให้เขาโกรธ และอัศวินทั้งหมดของวิหารอัศวินก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของ 'หมัดเดียวสังหารฟ้า' คนนี้ได้ ต่อให้อัศวินจะมีเหตุผลต่างๆ มากมายมารองรับ แต่ถ้าชายตรงหน้าโมโหขึ้นมา เหตุผลพวกนั้นคงไม่ช่วยทำให้พวกเขาต้านทานการโจมตีของาาแซมบอร์ดได้แน่ ถึงแม้ว่าหลังจากนี้ทางวิหารอัศวินจะมาลงโทษาาแซมบอร์ดในภายหลัง แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะรอดชีวิตไปถึงตอนนั้นหรือเปล่า
“ฝ่าา ท่านทราบหรือไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่?” เมื่อไม่สามารถจัดการกับาาแซมบอร์ดได้ หัวหน้าอัศวินจึงหันมาพูดคุยกับแองเจล่าแทน แม้ว่าเขาจะโเี้และดุร้าย แต่เขาก็ไม่สามารถทำท่าทีอย่างที่เคยทำได้เมื่อมองเห็นแววตาอันใสซื่อบริสุทธิ์ของหญิงสาวตรงหน้า เขาอธิบายอย่างอดทนว่า “หากท่านปกป้องนักฆ่าเหล่านี้ องค์จักรพรรดิยาซินจะทรงกริ้วมาก เมื่อถึงตอนนั้น เมืองแซมบอร์ดจะถูกลบหายไปจากแผนที่ของราชอาณาจักรเซนิททันที”
“พวกนางไม่ใช่นักฆ่า”
แองเจล่าส่ายหัวอย่างแน่วแน่ นางไม่พูดอะไรต่อ แต่ดึงเหล่าหญิงสาวที่กำลังหวาดกลัวกลับไปหาซุนเฟย
“ท่าน...นี่...” หัวหน้าอัศวินพลันโมโหขึ้นมา เขาใกล้จะคลั่งตายเต็มทีแล้ว
“ท่านหัวหน้า พวกข้าค้นพบอะไรบางอย่าง!” ตอนนั้นเอง อัศวินที่กำลังตรวจค้นค่ายทหารก็ะโออกมาเสียงดังเพื่อดึงดูดความสนใจ
ทุกสายตาต่างพากันจับจ้องไปที่ร่างของอัศวินที่ถือบางอย่างวิ่งพรวดพราดเข้ามา อัศวินเ่าั้ทิ้งของในมือลงพื้นเสียงดังโครม พวกมันเป็เหรียญทอง ก้อนหินเวทมนตร์และชุดเกราะที่มีคุณภาพสูง
ดวงตาของซุนเฟยพลันหรี่ลง
เขารู้ทันทีว่าของพวกนี้มาจากไหน...
พวกมันเป็สมบัติในห้องใต้ดินของกองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิต ถึงแม้ว่าเมืองแซมบอร์ดจะหอบสมบัติกลับไปมากที่สุด แต่ซุนเฟยก็มั่นใจว่าสิ่งของเหล่านี้ไม่ใช่ส่วนแบ่งที่เมืองแซมบอร์ดได้นับเมื่อคืนอย่างแน่นอน เพราะว่าสมบัติทุกชิ้นที่เขาได้รับมายังอยู่ในแหวนเก็บของของเขาอยู่เลย
ทำไมของพวกนี้ถึงมาอยู่ในค่ายทหารเมืองแซมบอร์ดได้?
“ท่านหัวหน้า ข้าค้นพบของพวกนี้ในเต็นท์ของาาแซมบอร์ด ข้าลองตรวจสอบดูแล้ว และมั่นใจมากว่าสมบัติพวกนี้เป็ของกองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตซึ่งเป็กลุ่มทหารรับจ้างที่ใหญ่เป็อันดับที่สี่ของเซนิท…” อัศวินรายงานออกมาด้วยเสียงอันดัง
“หือ? กองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตถูกโจมตีโดยเหล่านักฆ่าของราชอาณาจักรสปาร์ตากุส และสมบัติของพวกเขาทั้งหมดก็ถูกเอาไปโดยพวกนักฆ่าพวกนั้น แล้วทำไมสมบัติพวกนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้เล่า?” หัวหน้าอัศวินพึมพำออกมาในขณะที่ดวงตาเป็ประกาย เขาพลันเงยหน้าขึ้นมาและะโออกไปเสียงดังว่า “หรือว่า เมืองแซมบอร์ดมีส่วนเกี่ยวข้องกับนักฆ่าของราชอาณาจักรสปาร์ตากุส? ท่านาาแซมบอร์ดมีอะไรจะกล่าวเพิ่มเติมไหม? ว่าอย่างไร? ทำไมของพวกนี้ถึงมาอยู่ในค่ายของท่านได้?”
เสียงะโถูกเพิ่มด้วยคลื่นพลัง ทำให้เสียงะโนี้ดังกึกก้องประดุจฟ้าผ่า
ค่ายที่อยู่บริเวณรอบๆ ต่างได้ยินเื่นี้อย่างชัดเจน
หลายคนพลันหน้าเปลี่ยนสีขึ้นมาทันที
เกี่ยวข้องกับนักฆ่าจากราชอาณาจักรสปาร์ตากุส? ความผิดนี้ไม่ว่าใครก็ไม่อาจแบกรับไว้ได้ หลายวันมานี้มีขุนนางและาาของอาณาจักรบริวารมากกว่าหนึ่งร้อยคนที่ต้องตายเพราะสาเหตุนี้ ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องในเื่นี้จะต้องถูกฆ่าทันทีโดยไม่ละเว้น! แม้ว่าาาแห่งเมืองแซมบอร์ดจะแข็งแกร่ง แต่แค่เขาคนเดียวก็ไม่สามารถต่อกรกับกองกำลังทั้งหมดของราชอาณาจักรเซนิทได้
ในขณะเดียวกันก็มีเสียงกีบเท้าม้าดังสนั่นขึ้นมา กองกำลังอัศวินจำนวนมากก็วิ่งเข้ามาล้อมค่ายทหารเมืองแซมบอร์ดไว้
“าาแซมบอร์ด ข้าขอแนะนำให้ท่านยอมจำนนเสีย! เื่นี้ถือเป็เื่ใหญ่ ตราบใดที่ท่านให้ความร่วมมือกับทางวิหารอัศวิน ทางเราก็จะช่วยหาหลักฐานมาทำให้ท่านพ้นผิดได้” เมื่อเห็นกำลังเสริมจากวิหารอัศวินมาถึงแล้ว หัวหน้าอัศวินที่มีดวงตาราวกับเสือดาวก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาทันที ดังนั้นเขาจึงกล้าพูดแบบนี้กับซุนเฟย
ตอนนี้เองซุนเฟยก็เริ่มเข้าใจเื่ราวต่างๆ ขึ้นมา
จะมีเื่บังเอิญแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?
สมบัติของกองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตเพิ่งถูกค้นพบในค่ายทหารเมืองแซมบอร์ดได้ไม่นาน ก็มีกองกำลังมากมายจากวิหารอัศวินปรากฏตัวขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าอัศวินเหล่านี้ได้เตรียมตัวอยู่นานแล้ว มันเป็การรจัดฉากกันชัดๆ
หลังจากที่กองกำลังทหารรับจ้างดาบโลหิตถูกฆ่าล้างบางไปเมื่อคืนนี้ กองกำลังขนาดใหญ่ก็ได้หาคำอธิบายที่เหมาะสมที่สุดมาให้แก่ทุกคนว่า เป็ฝีมือของนักฆ่าจากราชอาณาจักรสปาร์ตากุส
ซุนเฟยเองก็ทราบเื่นี้ั้แ่แรก
อย่างไรก็ตาม มีบางคนพบช่องโหว่ในคำอธิบายนี้และพยายามจัดฉากใส่ร้ายเมืองแซมบอร์ด
ใครกันที่อยากจะจัดการกับเขาจนตัวสั่นขนาดนี้?
ั์ตาของซุนเฟยเป็ประกายเ็าขึ้นมา
ซุนเฟยไม่ใส่ใจกับคำพูดของหัวหน้าอัศวินคนนี้เลยด้วยซ้ำ ภายใต้สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนที่จ้องมองมา ซุนเฟยก้าวไปด้านหน้าสองสามก้าว ดวงตาเ็ากวาดสายตามองที่ใบหน้าของอัศวินที่ค้นเจอ ‘ของโจร’ พวกนี้ เขามองไปยังชุดเกราะและเหรียญทองบนพื้นก่อนที่จะถามว่า “บอกข้ามา ใครให้เ้าเอาของพวกนี้มาไว้ที่ค่ายของข้า?”
ใบหน้าของอัศวินที่รายงานพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ไม่นานเขาก็กลับมาสงบลงอย่างรวดเร็ว อัศวินหัวเราะเยาะกลับ “ท่านพูดอะไร? ข้าพบของเหล่านี้ในค่ายของท่าน...”
เพี้ยะ!!!
ก่อนที่อัศวินจะพูดจบ ซุนเฟยก็ตบหน้าของอัศวินคนนั้นทันที ร่างของเขาปลิวไปไกลกว่าสิบเมตร เขาสลบไปทันทีในขณะที่ร่วงลงสู่พื้น และไม่มีใครรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่
“เ้ากล้าดีอย่างไร!”
“บังอาจ!”
“าาแซมบอร์ดเป็ฏ! จับกุมเขาเสีย!”
ไม่มีใครคาดคิดว่าาาแซมบอร์ดจะกล้าโจมตีใน่เวลาสำคัญเช่นนี้ หลังจากหายใแล้วหัวหน้าอัศวินก็ะโสั่งออกมาทันที ตามด้วยเสียงะโสั่งอีกสองสามเสียง เหล่าอัศวินที่ล้อมค่ายทหารเมืองแซมบอร์ดเตรียมที่จะบุกโจมตีด้วยความโกรธ
ตูม!
ซุนเฟยสะบัดมือทีหนึ่ง พลังที่ไร้เทียมทานก็ถูกปลดปล่อยออกมาทันที
ตูม ตูม ตูม!
อัศวินสองสามคนแรกที่พุ่งเข้ามาในค่ายทหารเมืองแซมบอร์ดก็กลายเป็หมอกเืพร้อมกับม้าของพวกเขาทันที แม้แต่ศพก็ไม่เหลือ
ทันใดนั้น ภาพเลือนรางของบุรุษผู้หนึ่งที่สูงใหญ่มากกว่าหนึ่งร้อยเมตรก็ปรากฏขึ้นมาจากด้านหลังของซุนเฟย และเริ่มจ้องลงมาราวกับเทพแห่งา ความผันผวนของพลังที่น่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาจากร่างของซุนเฟยประหนึ่งคลื่นของมหาสมุทร สายลมที่พัดอยู่ในอากาศเริ่มหมุนเร็วขึ้นจนทำให้เหล่าอัศวินเริ่มรู้สึกทรงตัวไม่อยู่
อัศวินที่อยู่ด้านนอกค่ายทหารเมืองแซมบอร์ดก็ถูกความกลัวพวกนี้ตรึงร่างเอาไว้ พวกเขาหยุดชะงัก ไม่กล้าวิ่งเข้าไปในค่าย
ซุนเฟยหัวเราะเยาะออกมาเบาๆ ทันใดนั้นนิ้วมือของเขาก็วาดผ่านในอากาศ พลังโปร่งแสงที่แหลมคมดุจดาบก็ถูกปล่อยออกมาจากปลายนิ้ว
ฉึก!
รอยทางยาวที่เหมือนมีดาบั์ลากผ่านปรากฏขึ้นมาที่ด้านหลังประตูค่ายทหารเมืองของแซมบอร์ด รอยนี้ยาวประมาณร้อยเมตรและลึกกว่าครึ่งเมตร
“ใครข้ามเส้นนั้นมา...ตาย!”
หลังจากที่ซุนเฟยกล่าวออกมา ทุกคนต่างมองไปที่เส้นนั้นด้วยความรู้สึกเหมือนเป็เส้นที่จะนำทางไปสู่นรก พลังที่เย็นเยียบแผ่ซ่านออกมาจากมันทำให้ทุกคนรู้สึกเสียวกระดูกสันหลัง
ไม่มีใครคิดว่าาาแซมบอร์ดพูดเล่นแน่
และไม่มีใครคิดสงสัยเลยว่า าาแซมบอร์ดจะกล้าลงมือจริงๆ ไหม หมอกเืที่ยังลอยอยู่กลางอากาศเป็พยานได้ดี!
“ท่าน...ท่านสิ้นคิดเกินไปแล้ว! าาแซมบอร์ด! ท่าน...” หัวหน้าอัศวินที่มีดวงตาราวกับเสือดาวเริ่มหวาดกลัวและใ น้ำเสียงของเขาค่อยๆ เปลี่ยนไป
“ข้าไม่ได้สิ้นคิดเช่นเ้า ฮึ! เ้ากล้าดีอย่างไรมาจัดฉากให้ข้า?” ซุนเฟยถามออกมาด้วยสีหน้าที่ดูแคลน เขาหันไปมองแปเตอร์ แช็ค ตอร์เรส 'สองอสุรกาย' และพัศดีโอเลเกร์ ก่อนจะออกคำสั่งว่า “จับทุกคนที่บุกเข้ามาในค่ายแล้วหักขาของพวกมันเสีย ง้างปากของพวกมันออกมาให้ได้ว่าใครหน้าไหนมันกล้าใส่ความเมืองเเซมบอร์ดของพวกเรา!”
พูดถึงตรงนี้ ซุนเฟยก็ปรายตามองหัวหน้าอัศวินแล้วพูดประโยคต่อไปด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า “สังหารทุกคนที่กล้าขัดขืน!”
-------------------------------
