สัญญาเืเนื้อ และกรงทองของนางสิงห์
บรรยากาศในห้องอาหารไม้สักทองที่เคยอบอวลด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศชั้นเลิศ บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันที่น่าอึดอัด ‘เสาร์’ วางช้อนทองเหลืองลงช้าๆ ความอิ่มเอมจากอาหารมื้อ์ยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น แต่สัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ระบบเพิ่งอัปเกรดมากลับส่งสัญญาณเตือนภัยจนขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง
เขามองสบตากับสองสาวทรงอิทธิพลที่นั่งขนาบข้าง ‘ริน’ และ ‘มล’ ทั้งคู่พยักหน้าให้กันเบาๆ เป็จังหวะที่ดูราวกับนัดแนะกันมาอย่างดี ราวกับพรานป่าที่ล้อมคอกดักกระต่ายน้อยไว้กลางทุ่ง
“คุณเสาร์คะ... คุณรู้ไหมว่าทำไมเราถึงเลือกคุณ?” รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้กลับสั่นเครืออย่างน่าประหลาด
เธอบีบมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยคมดุเริ่มมีน้ำใสๆ คลอเบ้า (ซึ่งเสาร์มองไม่ออกเลยว่าเป็เทคนิคการแสดงระดับออสการ์) เธอเริ่มเล่าถึงภาระหน้าที่ของ CEO สาวที่แบกรับความหวังของตระกูล การถูกตราหน้าว่าเป็ ‘แม่ม่ายที่ไร้น้ำยา’ เพียงเพราะภาวะมีบุตรยากที่เธอไม่ได้เป็คนเลือก
“เงินทอง อำนาจ... ของพวกนี้มันกินไม่ได้ในวันที่เราแก่ตัวลงไปอย่างไร้ทายาทค่ะ” มลเสริมต่อพลางปาดหยดน้ำตาที่หางตาเบาๆ เธอเล่าถึงความกดดันจากพ่อที่เป็นักการเมืองใหญ่ที่้าหลานสืบทอดตระกูล ความล้มเหลวจากการทำกิฟต์นับสิบครั้งที่ทิ้งรอยแผลไว้ทั้งในกายและในใจ
“น้ำตาของผู้หญิงที่ดูแข็งแกร่ง คือยาพิษที่อาบน้ำผึ้ง... มันทำให้ผู้ชายที่ซื่อตรงอย่างเสาร์พร้อมจะะโลงไปในกองไฟเพียงเพื่อหวังจะเยียวยามัน”
เสาร์อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก หัวใจที่เคยมองโลกในแง่ดีของเขาพ่ายแพ้ต่อความโศกเศร้าของสตรีตรงหน้าอย่างราบคาบ เขาเผลอเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่บนโต๊ะ แล้วบรรจงเช็ดไปที่โหนกแก้มของพวกเธออย่างเบามือ
“อย่าร้องเลยครับ... ผมเข้าใจแล้ว งานวิจัยโปรตีนบาร์สมุนไพรของผม ผมจะทุ่มเทให้สุดความสามารถเพื่อให้มันช่วยพวกคุณได้จริงๆ” เสาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น
รินและมลสบตากันครู่หนึ่ง ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ก่อนที่รินจะหยิบซองเอกสารหนังสีดำสุดหรูออกมาวางตรงหน้าเขา
“ก่อนจะไปถึงจุดนั้น... นี่คือสัญญาเก็บความลับค่ะคุณเสาร์ และสัญญาจ้างงาน ‘พิเศษ’ ที่เราอยากให้คุณอ่าน แต่ก่อนจะเซ็น เราอยากให้คุณไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลในเครือของเราก่อน เพื่อยืนยันว่าโปรเจกต์นี้จะดำเนินไปได้อย่างไร้อุปสรรค”
เมื่อกระต่ายน้อยอ่าน ‘บันทึกจองจำ’
เสาร์พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก “ที่แท้ก็เื่ตรวจร่างกายเพื่อเก็บข้อมูลวิจัยนี่เอง ผมก็นึกว่าเื่อะไรร้ายแรงซะอีก ได้ครับ... ผมยินดีร่วมมือเต็มที่”
เขาหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านอย่างรวดเร็วใน่แรก ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับการเก็บรักษาความลับ ข้อมูลการแพทย์... แต่พอเริ่มเข้าสู่เนื้อหา ‘เงื่อนไขการจ้าง’ ดวงตาของเสาร์ก็เบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าที่เคยดูดีแบบธรรมชาติเริ่มเปลี่ยนเป็สีแดงก่ำ ลามไปจนถึงใบหูและลำคอ
[ข้อกำหนดในสัญญาฉบับพิเศษ:]
พันธะสัญญาทางกาย: ผู้รับจ้าง (นายเสาร์) ตกลงที่จะมีความสัมพันธ์ทางกายกับผู้ว่าจ้าง (คุณรินรดา และ คุณมล) อย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 ครั้งต่อคน (ตารางเวลาจะกำหนดภายหลัง)
ค่าตอบแทน: มอบเงินสนับสนุนค่าเสียเวลาครั้งละ 100,000 บาท (จ่ายทันทีหลังเสร็จสิ้นภารกิจ)
รางวัลแห่งความสำเร็จ: หากเกิดการตั้งครรภ์สำเร็จ ผู้ว่าจ้างจะมอบเงินขวัญถุงให้ทายาท (ผ่านผู้รับจ้าง) จำนวน 1,000,000 บาท ต่อบุตร 1 คน
ข้อตกลงไร้ภาระ: ผู้รับจ้างไม่ต้องรับผิดชอบในฐานะบิดาตามกฎหมายหรือส่งเสียเลี้ยงดู เพียงแค่เข้ารับการตรวจร่างกายเดือนละ 1 ครั้งตามกำหนดเท่านั้น
เสาร์มือสั่นจนกระดาษแทบหลุดจากมือ “นี่มัน... นี่มันไม่ใช่สัญญาจ้างงานวิจัยแล้วครับ! นี่มันสัญญา... สัญญาเป็...!”
“เป็ ‘พ่อพันธุ์’ ที่มีค่าตัวแพงที่สุดในโลกไงคะ” มลกระซิบข้างหูเขา ลมหายใจอุ่นๆ ทำเอาเสาร์ขนลุกซู่ “เราไม่ได้้าแค่เชื้อในหลอดแก้วค่ะเสาร์... เรา้า ‘ความสดใหม่’ และ ‘กระบวนการธรรมชาติ’ ที่จะช่วยกระตุ้นฮอร์โมนของเราทั้งคู่ด้วย”
ถ้ำนางสิงห์ที่ไร้ทางออก
เสาร์หน้าแดงแปรดจนแทบจะะเิ เขาเหมือนกระต่ายที่เพิ่งรู้ตัวว่าเดินเข้ามาในรังของนางสิงห์หิวโซสองตัวที่พร้อมจะขย้ำเขาให้จมเขี้ยว
“ผม... ผมทำไม่ได้ครับ! มันผิดจรรยาบรรณนักวิจัย และผมก็... ผมยังไม่...”
“ฮือออ... ฉันว่าแล้วเชียว” รินเริ่มแกล้งปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง สะอื้นจนตัวโยน “สุดท้ายเราก็ต้องโดดเดี่ยวไปจนตาย ไม่มีใครเข้าใจความเ็ปของเราเลยสักคน แม้แต่คนที่ดูใจดีอย่างคุณเสาร์...”
เสาร์ลนลานทำอะไรไม่ถูก “คุณรินครับ อย่าร้องครับ คือผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น...”
พอเขาท่าจะอ่อนลง มลก็เสริมทัพด้วยการก้มหน้าสะอื้นเงียบๆ “ไม่เป็ไรหรอกริน... เรามันคนวาสนาน้อยเองที่หาคนมาช่วยไม่ได้”
เป็อย่างนี้อยู่ 2-3 รอบ จนเสาร์ที่แพ้น้ำตาผู้หญิงเป็ทุนเดิมถึงกับต้องยกมือยอมแพ้ เขารู้ดีว่าลึกๆ แล้วเขาก็มีความปรารถนาในตัวพวกเธอ และระบบเองก็ดูเหมือนจะ ‘จงใจ’ ผลักดันให้เขามาถึงจุดนี้
“ก็ได้ครับ! ผมจะไปตรวจร่างกายก่อน... แต่เื่เซ็นสัญญา เราค่อยกลับมาเกลี้ยกล่อม... เอ๊ย คุยกันอีกทีนะครับ!” เสาร์พูดเสียงดังเพื่อข่มความเขิน
รินและมลหยุดร้องไห้ทันทีราวกับกดสวิตช์ พวกเธอยิ้มให้กันอย่างผู้ชนะ
[ระบบ: แจ้งเตือน! คุณกำลังเข้าสู่ภารกิจ ‘กรงทองของนางสิงห์’] [Life Coin โบนัสจากการเผชิญหน้าความกดดัน: +100 แต้ม] [ยอดรวม: 400 แต้ม]
เสาร์เดินนำสองสาวออกจากห้องอาหารมุ่งหน้าไปยังรถหรูที่จอดรออยู่ เพื่อไปโรงพยาบาลตรวจร่างกายอย่างละเอียดตามเงื่อนไข ในใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เขาเริ่มตระหนักแล้วว่า เสือสาวทั้งสองไม่ได้้าเขาแค่ครั้งคราว แต่พวกเธอกำลัง ‘จองจำ’ เขาไว้ในฐานะขุมทรัพย์ทางพันธุกรรมในระยะยาวเลยทีเดียว
“สัญญาที่เขียนด้วยน้ำหมึกอาจฉีกทิ้งได้... แต่สัญญาที่เขียนด้วยความปรารถนาและน้ำตา คือโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นซึ่งจะล่ามเราไว้ชั่วนิรันดร์”
เสาร์มองผ่านกระจกรถไปยังแสงไฟของเมืองใหญ่ คืนนี้เขาอาจจะเป็แค่กระต่ายที่เดินเข้าถ้ำเสือ แต่ด้วยระบบในมือ... ใครจะรู้ว่าในอนาคต เสือสองตัวนี้อาจจะต้องสยบแทบเท้ากระต่ายอย่างเขาก็ได้!
Quote สำหรับโซเชียล:
"สัญญาที่เขียนด้วยน้ำหมึกอาจฉีกทิ้งได้... แต่สัญญาที่เขียนด้วยความปรารถนาและน้ำตา คือโซ่ตรวนที่ล่ามเราไว้ชั่วนิรันดร์"
"ในกรงทองที่หรูหราที่สุด อิสรภาพอาจมีราคาแพง... แต่รสชาติของมันก็หวานล้ำจนยากจะปฏิเสธ"
"บางครั้งการเป็ 'เหยื่อ' ที่ถูกล่า ก็คือการเริ่มต้นของการเป็ 'ผู้คุมเกม' ที่แท้จริง"
