รักแลกหนี้

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

5

ก้าวแรกในบ้านหลังใหม่

 

         เมื่อตัดสินใจแล้วหญิงสาวก็เก็บข้าวของที่จำเป็๞ เดินทางมายังบ้านของธรรมสรณ์ โดยที่คืนนี้ เธอยังจะมีกานดาน้าสาวที่เหลือเพียงคนเดียวของเธอมานอนด้วย ก่อนที่พรุ่งนี้เย็น น้าสาวจะเดินทางกลับอเมริกา

        “ยินดีต้อนรับนะหลานสาว” ธรรมสรณ์ยืนกอดอกคอยปาลิดาอยู่ที่หน้าประตูบ้าน

         “และนี่เขมกร ลูกชายคนเดียวของลุง”

         ปาลิดายกมือไหว้ ชายหนุ่มที่หน้าตาดีกว่าคนเป็๲พ่ออยู่มาก

         “เขมนี่คุณน้ากานดา”

         ชายหนุ่มยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อม แสดงถึงการที่ได้รับการอบรมมาอย่างดี

         “มากันแล้วเหรอจ๊ะ”

         ภาวินีหญิงเดียวของบ้านนี้ ส่งเสียงทักทายมาก่อนตัว เพราะเธอมัวแต่จัดแจงเ๱ื่๵๹ห้องพักของปาลิดา

         “สวัสดีค่ะพี่ภาวินี”

         กานดาคุ้นเคยกับภาวินีเป็๲อย่างดี เพราะเธอคือเพื่อนสนิทของพี่สาวของเธอ และเป็๲ยังเป็๲แม่สื่อแม่ชักให้พี่สาวของเธอกับนิรัช จนทั้งคู่ได้แต่งงานกัน

         “เขมพาน้องขึ้นไปที่ห้องหน่อย ช่วยยกกระเป๋าให้น้องกับน้ากานดาด้วย”

         ธรรมสรณ์หันไปสั่งลูกชาย เพื่อ๻้๵๹๠า๱คุยกันสามคนแบบผู้ใหญ่ ไม่อยากให้เด็กๆอยู่ด้วย ซึ่งทั้งเขมกรและปาลิดาก็เข้าใจ

 

        “พี่เข้าเ๱ื่๵๹เลยนะกานดา” ภาวินีเป็๲คนเปิดเ๱ื่๵๹

         “ค่ะ ดาก็อยากรู้อะไรที่มากกว่านี้เหมือนกัน ตอนนี้งงไปหมด”

    กานดาเองรู้สึกเป็๲กังวล จนไม่อยากกลับไปทำงานที่อเมริกาแล้ว แต่เธอก็จำเป็๲ต้องกลับไป เพราะไหนจะสามีของเธออีก

    “พี่ไม่ไว้ใจอัสมา พี่คงไม่สบายใจแน่ๆ ถ้าต้องทิ้งปาลิดาไว้กับแม่นักร้องเมียใหม่ของพี่นิรัช ” ภาวินีบอกความในใจ

    “ส่วนเ๱ื่๵๹บ้านกับที่ดินนั้น ความจริงๆแล้วตอนที่พี่นิรัชมาขอยืมเงินจากพี่ธรรมสรณ์ เขาไม่ได้เอาสิ่งใดมาจำนอง แต่สัญญานี้ ถูกทำหลังจากวันที่เขาเดินทางกลับจากงานรับปริญญาของปาลิดา”

    ภาวินีทำหน้าที่อธิบายทุกอย่างแทนสามี เพราะเธอเชื่อว่า ความสนิสนมคุ้นเคยของเธอกับกานดา จะทำให้กานดาเชื่อในสิ่งที่เธอพูด

    “บ้านกับที่ดิน เราสองคนไม่ขายหรอก จะเก็บไว้จนกว่าลิดาจะหาเงินมาใช้คืนได้ ดอกเบี้ยสักบาทเราก็จะไม่คิด”

    “ขอบคุณพี่สองคนมากนะคะ ที่ยังเมตตาปาลิดา”

    กานดาเมื่อได้ฟัง ถึงแม้จะยังไม่เข้าใจอีกหลายอย่าง แต่อย่างน้อย เธอก็สบายใจ ในเ๱ื่๵๹ความปลอดภัยของหลานสาว ที่ไม่ต้องอยู่ร่วมบ้านกับอัสมาตามลำพัง

     

    “จำพี่ได้ไหม พี่จำชื่อเราได้ แต่จำไม่ได้ว่าน่ารักแบบนี้”

    เขมกรอายุมากกว่าปาลิดาเกือบสี่ปี ชายหนุ่มพอจำชื่อเธอได้ แต่ปาลิดาจำเขมกรไม่ได้เลย เพราะตอนที่เจอกัน เธอยังเด็กมาก

    “ จำไม่ได้เลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ที่หิ้วกระเป๋ามาส่ง” หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มแบบไร้ความรู้สึก

    “ขาดเหลืออะไรก็บอกพี่นะ”

    เขมกรส่งยิ้มหวานอย่างใจดี ให้สาวน้อยคนใหม่ของบ้าน ก่อนที่เขาจะเดินกลับไปที่ห้องนอนที่อยู่ข้างๆของปาลิดา

    ยังไม่ทันที่จะจัดการกับข้าวของเสื้อผ้า ที่ขนมาจากบ้าน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

    “หนูลิดา น้าอัสมาเองนะ”

    “น้าเอาเบอร์ลิดามาจากไหนคะ”

    หญิงสาวจำได้ ว่าเธอไม่เคยให้เบอร์โทรศัพท์แม่เลี้ยง และอัสมาเองก็ไม่เคยขอเธอเลย

    “น้าอยากจะโทรมาบอกหนูว่า อย่าให้ทางครอบครัวนู้นรู้ ว่าหนู้รู้เ๹ื่๪๫ที่เขาหักหลังพ่อหนู หาโอกาสเอาทุกอย่างคืนมาให้ได้นะ พ่อจะได้นอนตายตาหลับ น้าคงช่วยอะไรหนูไม่ได้มาก ดูแลตัวเองดีๆ”

    อัสมาวางสายไปแล้ว แต่คำพูดของเธอยังดังอยู่ในหัวใจของปาลิดา เธอจะต้องเอาทุกอย่างคืนมาให้ได้

    “พ่อคะ ต่อให้เขาทำดีกับลูกมากแค่ไหน ลูกจะไม่มีวันให้อภัยพวกเขา ”

    ปาลิดาถูกอัสมาฝังความแค้น ว่าสาเหตุที่พ่อของเธอต้องเมาจนไปขับรถชน เป็๲เพราะความเสียใจที่โดนเพื่อนอย่างธรรมสรณ์หักหลัง

    ถึงแม้ตอนนี้เธอจะยังคิดไม่ออก ว่าต้องทำอย่างไร แต่ที่แน่ๆเธอต้องทำดีกับครอบครัวนี้ให้มากๆ เพื่อให้ทุกคนตายใจ และไม่ระวังตัว

     

    เมื่อคุยธุระตามประสาผู้ใหญ่เรียบร้อยแล้ว กานดาก็เดินตามหลานสาวขึ้นมาบนห้อง ด้วยสีหน้า ที่ดูดีกว่าตอนที่มาถึง

    “คุยอะไรกันคะ ทำไมคุณน้าดูยิ้มแย้มกว่าตอนมาถึง”

    ปาลิดาถามตรงๆ เพราะสีหน้าและท่าทางของน้าสาวเธอมีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน

    “ก็คุยเ๱ื่๵๹ลิดาแหละลูก น้าอุ่นใจ ว่าหนูอยู่ที่นี่น่าจะปลอดภัยกับการอยู่ที่บ้านนู้น”

    “ปลอดภัยกว่าอย่างไงคะ ลิดาไม่เข้าใจ”

    “ถ้าต้องอยู่บ้านนู้น ลิดาต้องอยู่กับอัสมา ซึ่งเราไม่รู้ได้เลย ว่าเขาเป็๲คนดีหรือไม่ดี น้าเองก็คงกลับไปอเมริกาอย่างไม่สบายใจ”

    กานดาไม่กล้าที่จะเล่าเ๹ื่๪๫ทุกอย่างที่คุยกัน ให้หลานสาวฟัง เพราะธรรมสรณ์ขอไว้ และตัวกานดาเองก็คิดว่าถ้าพูดไป ลิดาจะคิดว่าเธออยู่ฝ่ายข้างนู้น

     

    ทุกคนเดินทางไปส่งกานดาที่สนามบิน ลิดาใจคอห่อเหี่ยว เธอใช้ชีวิตเกือบห้าปี กับการอยู่อเมริกากับน้าสาวเพียงสองคน แต่ตอนนี้ เธอต้องอยู่ที่เมืองไทยเพียงคนเดียว พ่อก็ทิ้งเธอตามแม่ไปอีกคน หญิงสาวรู้สึกอ้างว้าง เหมือนถูกลอยทิ้งไว้กลางทะเล

    “ดูแลตัวเองดีๆนะลิดา มีอะไรโทรหาน้าได้ตลอด”

    คนเป็๞น้า น้ำตาไหลก่อนหลานสาวเสียอีก เพราะเธอทั้งเป็๞ห่วงและคิดถึง

    “ไม่ต้องห่วงค่ะ ลิดาจะดูแลตัวเองอย่างดี คุณพ่อคงกำลังมองความสำเร็จของลูกสาวคนนี้อยู่ ลิดาจะไม่ทำให้คุณพ่อกับคุณน้าผิดหวังค่ะ”

    ถ้ากานดารู้ความหมายของสิ่งที่หลานสาวพูด เธอคงตัดสินใจไม่กลับไปอเมริกาแน่ๆ

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้