บทที่ 12 : เถ้าถ่านแห่งอดีตและขุมทรัพย์ในรอยเลือดกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วกระท่อมไม้ไผ่ที่เคยเงียบสงบ ผสมปนเปไปกับกลิ่นฉุนของน้ำส้มสายชูและกลิ่นไหม้จากควันระเบิดชีวภาพมู่หว่านชิงนั่งทรุดอยู่กับพื้น หอบหายใจอย่างหนักหน่วง มือที่ยังกำกริชหยกดำแน่นสั...